Eh..o szóstej to zawsze mi się coś przyśni...a tak...witam uchachane mimo tej okrutnej pory dnia mordki gosiaczka i mieciura, zapinam pas, przytulam się do plecaka i w drogę!
Drzemiąc, to znów prowadząc konwersację, jedziemy ku Tatrom. Dziś w menu drób..tzn. Gęsia Szyja w śnieżnej polewie. Ranek nie nastraja nas wcale optymistycznie. Zamieć na drodze taka, że ciężko stwierdzić, gdzie kończy się asfalt, a zaczyna pobocze
, no ale w końcu co 3 pary oczu to nie jedna. Gosia3ek za sterami Tico dzielnie sobie poczyna, samochodzik pozwala się prowadzić bez narowistych podrygów. Przed parkingiem na Palenicy rozbijamy pierwszy obóz, tzn. jemy śniadanko i zakładamy membranowe zbroje tak, by po opłaceniu parkingu od razu ruszyć na szlak. Jeszcze chwila, zakup bileciku i wbijamy się na niebieski szlak odprowadzani tęsknym wzrokiem woźnicobacy oczekującego na chętnych przejażdżki. No, nie tym razem.
Szlak nie był przed nami przetarty, ale po ubitym śniegu dało się iść w miarę szybko. Spokojnie zdobywamy wysokość obserwując przewalające się nad nami chmury z nadzieją na jakieś widoki. Docieramy do Rusinowej Polany, którą omylnie próbujemy zdobyć skruntem po czyichś śladach, co kończy się brodzeniem w kopnym śniegu, gdyż skrunt ów raczył był skończyć się nagle w środku polany.
Wsysło go czy co? 
W końcu dopełzamy sobie do bacówki, gdzie podobnie jak kilka osób urządzamy popas. Mieciur dostojnie mieli w pyszczku kanapkę, podczas gdy my z gosia3kiem latamy po śniegu z naszymi aparatami jakbyśmy co najmniej byli wycieczką z Japonii.
W końcu do marszu ponaglają nas dochodzące z lasu odgłosy ceprów. Jak to mówią, cepra najpierw usłyszysz, dopiero potem zobaczysz. Podejście na Gęsią całkiem dorodne, miejscami oblodzone na stromych odcinkach, ale spokojnie i bez przygód docieramy na szczyt, gdzie już czeka na nas uśmiechnięte słoneczko. Kolejna sesja trwa dobre 20 minut, ale co się dziwić, gdy wyposzczone tatrzańskich turni oczki miały takie piękne widoki! Chmury raczyły się rozstąpić i odsłoniły część Tatr Wysokich i Bielskich, a także Beskidy, Podhale i Gorce. Oczywiście na hasło: "O! Babią widać" gosia3ek dostał oczopląsu poczym popadł w kilkunastosekundowe otępienie - stan, który ja nazywam "chorobą szalonych wiedźm"...
W końcu słonko zaszło sobie za chmurkę więc i my zeszliśmy z górki ku Polanie Waksmundzkiej. W międzyczasie przeprowadziliśmy z Szanownym Adminem (który brodził gdzieś w naszym Sądeckim
) konferencję telefoniczną na temat: "Gdzie u diabła jest Czarci Kamień?"
Fajnie tak w dobie telefonii komórkowej porozmawiać sobie na szlaku 
Czerwony szlak z Waksmundzkiej ku Moku nie był przetarty więc powolne nasze tempo spadło jeszcze bardziej, lecz ratrak-mieciur ze swej roli spisywał się bez zarzutów
. W międzyczasie kilka sesji zaspowych, podczas których gosia3ek zakopał się tak głęboko, że bez użycia pomocnych męskich dłoni się nie obeszło. Z tym, że owe dłonie wzięły sobie do serca niesienie pomocy tak bardzo iż wyrzucony ich siłą gosia3ek z jednej zaspy zarył w drugą, większą, tym razem bez własnej woli
. Obeszło się jednak bez rękoczynów i wymierzania batów kijkiem, a dalszą część drogi pokonaliśmy bez większych problemów Cudne były widoki na opalające się w zachodzącym słońcu Mięgusze, Żabie i inne turnie. Po zejściu na ceprostradę udaliśmy się zwiedzić schronisko w Dolinie Roztoki. Pięknie położone na cichej polanie zachęcało do spędzenia tam dobrej godziny. A do tego pusto i bezludnie więc z przyjemnością ograliśmy swe dłonie i gardła ciepłym płynem turystycznym
.. Lecz wszystko co dobre musi się skończyć, więc z powrotem udaliśmy się ku Wodogrzmotom i dalej, do czekającego w wieczornej mgle samochodu.
[attachment=18981][attachment=18982][attachment=18983][attachment=18984][attachment=18985][attachment=18986]
[attachment=18987][attachment=18989]

terach chwali, a kto zaczął się żegnać jak się zmieniliśmy z Mieciurem na fotelu kierowcy ?? eh...

i oby długo nie.. obyśmy jak najdłużej woleli chodzić niż jeździć...
Wsysło go czy co? 
a kto chciał tamtędy iść?? no kto ja się pytam??
jeden z bezcennych tekstów Mieciura

ja Ci dam chorobę szalonych wiedźm!!
ojjj poczekaj aż przyjadę... myśmy się jeszcze za wczoraj nie rozliczyli!! 

nigdy więcej nie będę Was prosić o pomoc!!
a Stasiu ma u mnie minusa za nawoływanie do buntu... pierwsze słowa jakie usłyszałam po wypełznięciu w końcu z tej drugiej zaspy brzmiały: "no, ale mam sesję... Stasiu będzie zadowolony" 
fajny dzionek był... to kiedy znowu??
Pedro, jak się wędrowało z gps'em?
ANNA, ładna zima w Karkonoszach. Fajna wycieczka.
Sądecka Ekipo, baardzo pozytywna relacja.
Ładne zdjęcia - #662 ostatnie, #663- 5.
( Pedro z Tatą i Zwiacha) kierunek Karkonosze.[...]Niestety przez pogodę nasza wycieczka jest krótka ale i tak jesteśmy zadowoleni, że chociaż na trochę mogliśmy wyjechać z miasta i przejść się wśród gór.
Pozostaje mi tylko pozazdrościć. Karkonosze zimą zawsze kojarzą mi się z arktycznym pięknem, które świetnie ukazałaś na Twoim czwartym zdjęciu. Mnie samego kiedyś przewiało tam i wymroziło do szpiku kości.
Przeczytać tak dowcipnie skomponowaną przez Ciebie relację to wielka przyjemność.
Masz świetny talent reporterski.
Zdjęcia Twoje i Gosi tryskają zimowym urokiem Gór. Brawo dla całej Waszej Trójki.

Świetny weekend w górskich śniegach

Pozdrawiam.
Gratulacje 

Ale Wam fajnie z tą bliskością gór..

Tym z Babiej Góry,Karkonoszy,Beskidu Sądeckiego i Tatr wielkie dzięki za opisy i foty !


a Stasiu ma u mnie minusa za nawoływanie do buntu... pierwsze słowa jakie usłyszałam po wypełznięciu w końcu z tej drugiej zaspy brzmiały: "no, ale mam sesję... Stasiu będzie zadowolony"

fajny dzionek był... to kiedy znowu??

No cieszy mnie, że moje słowa o najpierw dokumentowaniu i potem ratowaniu, dopadły na urodzajną glebę. Jednak podejrzewam, że foto z Gosią w zaspie było jakby sztucznie wytworzone
. No, jednak jestem zadowolony z relacyjki Mallaidha. Zawsze mnie umie ubawić swojskim stylem
. Gosi gratuluję wypróbowania nowego aparaciku i dużo udanych zdjęć.

No więc, Mallaidh bardzo fajnie to opisał - zresztą odrazu został jednomyślnie wybrany do dokumentacji naszych wybryków na śniegu ! Ogólnie powiem, że wycieczka bardzo się nam udała, było przepięknie - byłem I raz w Tatrach zimą i naprawdę są to przepięknie góry ale i trudniejsze (mówie o szlakach do górnej granicy lasu) zimą jak Beskidy po których sie już dużo nachodziłem. No Goska rzeczywiscie troche do zasp wylądowała częściowo z własnej woli częsciowo z naszej
No i jeszcze z tego miejsca muszą Gosie pochwalić, bo rano prowadząc moją pomarańczową rakietę po zaśnieżonej drodze i w padającym śniegu radziła sobie bardzo dobrze
No to chyba wszystko z mojej strony, już czekam na kolejną wyprawę
!Jak się aparacik spisywał?
Aparacik spisuje się bardzo dobrze

Widzę,że Gosia3ek, Mieciur i Mallaidh też mieliście ciekawą wyprawę
Wielu nam dobrze górsko rozpoczyna się ten rok, a ile wyjazdów i relacji przed nami

.
Stasiu! Nic bardziej mylnego! To autentyczny reportaż z autentycznego wydarzenia! Przecież my tu nie tworzymy science-fiction
(ale faktycznie fota wygląda dziwnie bo trudne miałem oświetlenie)
Mogę dać jeszcze 10 pozostałych zdjęć z zasp, lecz to mogłoby się źle dla mnie skończyć 
Dziękuję wszystkim za miłe słowa!
