Górskie Forum Dyskusyjne - Górski Świat

Pełna wersja: Zimowo... czyli pomiędzy zaspami i lawinami
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Jest niesamowite. Warto było nic nie widzieć na Kościelcu, żeby zobaczyć Ducha Gór.

Pedro napisał(a):
Sylwek i reszta - nie zapominajmy jeszcze o wietrze na Hali na Stołach - tam wiało mocniej niż na Żółtej

Fakt, zapomniałem o Stołach, ale to dalej nie to.

paaulo napisał(a):
Jest niesamowite. Warto było nic nie widzieć na Kościelcu, żeby zobaczyć Ducha Gór.


Tego Wam bardzo zazdroszczę!

Relacja fajnie napisana, przyjemnie się czytało. Gratuluję udanego wypadu w Tatry!

....Kobieto puchu marny.... Czy pamiętacie te słowa

Ja chciałbym tym postem wyrazić szczególne uznanie dla naszej KasiA.KasiaA Jak kiedyś wspominała, swoją przygodę z Tatrami zaczęła nie tak dawno bo nieco ponad rok temu .I w ciągu tego roku "zasmakowała" powiedzmy sobie wielu "szalonych" chwil w górach.Udział w tej ostatniej wyprawie pokazał jak kobieta potrafi być silna.... .To była prawdziwa walka z żywiołem .... z hazardem -jak to anglicy dobrze ujęli....
Poeto! do Ciebie mówię .Co za rymowanie?
Po ziemi stąpać mocno,oto jest wyzwanie.
Gratuluję KasiuSmile

spoko napisał(a):
Poeto! do Ciebie mówię .Co za rymowanie?
Po ziemi stąpać mocno,oto jest wyzwanie.
Gratuluję KasiuSmile

Przyłaczam się do powinszowańSmile
Choć myślę Spoko, że bardzej adekwatny byłby w tym miejscu jaki sonet liryczny...Rolleyes

Ja niestety żadnego sonetu nie napiszęToungueBig Grin,mogę tylko napisać,że jestem pełen podziwu dla Was obojga,zdobyliście doświadczenie, które kosztowało wiele trudu i odwagi (mi do takiego jeszcze daleko). Gratuluje.
Odnośnie widma, to jestem takiego samego zdania jak Majka,zobaczyć mogą go tylko wybrani,którzy na to zasłużą,choć czytając o tym co Was spotkało na grani,to nie ukrywam,że i to drugie jego znaczenie automatycznie nasunęło mi się na myśl.
Dzięki serdeczne Paaulo za tą relację. Przeczytałam ją z wielką przyjemnością. Jest wyśmienita. Za jakiś czas pewnie jeszcze nieraz pozwolę sobie ją przeczytać, po to by wczuć się w ten klimat.
Ze swojej strony bardzo Wam dziękuje za to co piszecie. Tak mi sie miło zrobiło. Smile
Ale ja byłam tylko częścią przygody paaulo, towarzyszyłam mu tylko w ciagu dwu dni. I chyba mu pecha ni eprzyniosłam skoro przeżył jakoś...

dr.Etker napisał(a):

spoko napisał(a):
Poeto! do Ciebie mówię .Co za rymowanie?
Po ziemi stąpać mocno,oto jest wyzwanie.
Gratuluję KasiuSmile

Przyłaczam się do powinszowańSmile
Choć myślę Spoko, że bardzej adekwatny byłby w tym miejscu jaki sonet liryczny...Rolleyes


Sonet liryczny powiadasz Cool
No cóż spróbuję to ująć słowami poety .którego nazwiska niestety nie pamiętam .A ja sam może będę miał lepszą wenę w majuSmile

Nie chciałbym aby doszukiwać się w tym jakiś podtekstów czy daleko sięgajacych myśli.Smile
Moje intencje są czyste jak u Naszej SnieshkiSmile

A więc Kasiu

... A gdybym miał za marne grosze
śpiewać nie Tobie ,to choć drżę.
Rozstrzaskaj moją lutnię proszę.
Wiecznie przed Tobą milczeć chcę .....
Smile Smile Smile

I co może tak być doktorzeSmile

połknęłam relację jednym tchem.... uruchomiłam wyobraźnię i przepłynęłam z Wami przez wszystkie dniSmile No coSmile Dobre i toSmile
A Wam gratulujęSmile

spoko napisał(a):
A więc Kasiu

... A gdybym miał za marne grosze
śpiewać nie Tobie ,to choć drżę.
Rozstrzaskaj moją lutnię proszę.
Wiecznie przed Tobą milczeć chcę .....

Spoko-nie ma co milczeć w obliczu płomiennych uczuć do górRolleyes
Jak w sercu maj- i natchnienie się znajdzieWink
Polecam tomiki Petrarki( mistrz gatunku) jako wzorzec.
Przytoczony fragment znakomitySmile -mam nadzieję , że częściej będziemy się spotykać na forum z limerykami Twojego autorstwa jaki i poezją poważniejszą- w tym przypadku powyżej Cool
Pozdrawiam

witam wszystkich Kasia daj spokój adminowi kawał roboty przed nim zdjęcia wybiera z pośród ponad 1000 sztuk ciężka to robota
czekam cierpliwie pozdrawiam
Zawstydzacie mnie. Spoko, dziękuje Smile bardzo miło mi sie zrobiło.
Będę się tu bała wchodzić.
sama jazda była mało przyjemna ... ale towarzystwo hm ... dzięki temu troszkę sie poznaliśmy
Ja sie na prawdę zacznę bać wchodzicie na GŚ... Wink
witajcie forumowicze krótko powiem o krótkim wyjeździe w karkonosze.

W sobotę 2 lutego rano doczepiłam się do zespołu szantowego jadącego grać gdzieś w okolice karkonoszy busem. cały dzień jechaliśmy...przeczytałam książkę, wynudziłam się. Koło małej miejscowości Mirsk niedalego Świeradowa przyjechali po nas myśliwi i leśnicy którzy powiedzieli że nie trafimy na tą imprezę na której zespół miał grać. do teraz nie wiem jak ten bus wyładowany sprzętem( kolumny, kable itp.) podjechał do chaty gdzieś w górach izerskich. Nasi przewodnicy mieli samochód terenowy i jeździli po rowach i polach żeby nas rozśmieszyć tudzież przerazić. Miejsce w którym byliśmy było wypełnione różnego rodzaju czaszkami zwierząt....największe wrażenie robiła wypchana głowa ogromnego odyńca. Imprezy opisywać nie będę, okazało się że jest tylko dla panów ha ha. byłam tylko ja i koleżanka. chętnych do tańca nie brakowało, rano już miałam zakwasy a jeszcze nigdzie nie byłam Smile Ciekawostka : na toast mówi się nie po kielichu tylko ... po krasnalu ( jeszcze wtedy nie wiedziałam ile przygód z krasnalem będę miała)
Następnego dnia koło 14 zjawiliśmy się w szklarskiej porębie. Wszyscy zachęceni śniegiem i zakrętem śmierci(wszyscy wysiedli na zdjęcia) postanowiliśmy wjechać kolejką w stronę szrenicy. Okazało się że nie można na samą górę bo wiało więc wjechaliśmy tylko do połowy. Wszyscy wymarzli a nie było w sumie tam nic ciekawego. pożegnałam zespół i zostałam wreszcie ja i mój krzyś. Trochę trwało zanim się rozlokowaliśmy i poszliśmy z latarką pozwiedzać las ale okazało się to mało atrakcyjne więc wróciliśmy do pensjonatu (który był okropny) a taka pani mówiła że to hotel. Do teraz się śmieje z tego. Na ulicach Szklarskiej jest mnóstwo drewnianych krasnali, w sklepach sprzedają krasnale i nawet jakiś pan o podejrzanym wyglądzie zaczepił mnie żebym kupiła krasnala z jego czarnej siatki w której zapewne trzymał dobytek swojego życia. Następny dzień był mroźny, śniegu niestety nie było. Wybraliśmy się rano najpierw do wodospadu kamieńczyka czytając po drodze tablice z których wynika że leśnicy bardzo starają się odnowić las jaki kiedyś tam był czyli sadzą dużo buków. od wodospadu poszliśmy szlakiem na halę szrenicką. po drodze wyprzedzili nas biegacze w ...trampkach i cieniutkich dresach. a śnieg już na tej wysokości leżał. Wychodząc na halę nie było widać schroniska z powodu chmur i wiatru unoszącego drobinki śniegu. Myślałam że nie dojdę i zastanawiałam się co mnie tu przywiało. Ale nagle pojawiło się schronisko i udało się tam coś przekąsić i zagrzać. Następnie poszliśmy na Końskie Łby.
Przekierowanie