Docieramy na grzbiet Krakovej Holi.[
attachment=18818] Tam spotykamy pierwszych w tym dniu ludzi. Nasz plan dalszej wędrówki na Krupową Holę w pobliżu Dumbieru i dalej do Schroniska Stefanika stoi pod wielkim znakiem zapytania. Słońce co raz bardziej chyli się ku zachodowi, a droga do celu jest jeszcze długa. Po krótkiej naradzie podejmujemy decyzje, że jednak idziemy dalej. [
attachment=18819]
Po śladach pozostawionych przez spotkanych wcześniej turystów, dość stromym zejściem docieramy do Przełęczy Javorie.[
attachment=18820]
Tutaj znowu chwila zastanowienia. Idziemy dalej. Wchodzimy znowu do lasu, na szlaku są tylko ślady po turach, podejście strome, mróz coraz silniejszy, a z biegiem czasu pojawia się także kolega wiatr, który co prawda nie jest na tyle silny aby przeszkadzać w wędrówce ale potęguje mróz, co można bardzo łatwo odczuć na swoim nosie, z resztą jak i na całym ciele.
Zdobywamy wysokość, która straciliśmy schodząc na przełęcz. Znowu wychodzimy ponad granice lasu, oczywiście już bez szlaku, który zniknął zaraz za przełęczą. Śnieg staje się twardy, zmrożony, jednak w tym miejscu też czyhają na nas głębokie pułapki. Stok jest dość stromy. Słoneczko już nie świeci jaskrawym kolorem, już jest pomarańczowe.[
attachment=18822]Zdobywamy szczyt Tanecnicy, skąd otwiera się widok na naszą dalszą trasę.[
attachment=18821] Bez dłuższego zastanowienia podejmujemy decyzje o odwrocie. Jest już zbyt późno i zimno aby się porywać na nocną wędrówkę po nieznanym, po grani na której czeka wiele niebezpieczeństw. Schodzimy więc z powrotem na przełęcz i już po zmroku maszerujemy przez las. Po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że taki spacer jest bardzo wyjątkowy, ma swój klimat.
Wraz ze stratą wysokości mróz staje się coraz łągodniejszy. Docieramy do samochodu. Udaje się odzyskać połowę opłaty za parking, gdyż wedle planu była ona uiszczona za dwie doby, my jednak powracamy do niego już po kilku godzinach.
Teraz pozostaje podjąć decyzje co dalej. Wyjazd był planowany przecież na dwa dni.
Jedziemy więc do Zverowki, tam czeka na nas ciepły posiłek i wygodne łóżko.
Po pewnych problemach z samochodem, który powiedział, że na takie zimno to mu się jeździć nie chce, dotarliśmy na miejsce o godzinie 19:57, Jest to ważne ponieważ posiłki wydają tam do godziny 20. Więc gdy zapytaliśmy czy jeszcze coś dostaniemy, Pan popatrzył na zegar i z uśmiechem odpowiedział, że oczywiście, jeszcze nie ma 20

hehe
Wieczorem, przy napoju turystycznym, tym razem koloru ciemno-czerwonego, ustalamy plan na kolejny dzień.
Rano okazuje się, że jednak nici z przyjętej trasy, pogoda się racjonalnie zmieniła, jest silne zachmurzenie i pada śnieg.
Wiemy jednak, że na Kondratowej są dzisiaj Sokoły, więc Pedro dzwoni do nich i umawiamy się w Zakopanym na krótkie spotkanie. Krupówki jak zwykle są oblegane przez tłumy. W umówionym punkcie spotykamy się z Mar.an i Sokołem. Oni już wracają na niziny, nam jednak jest jeszcze mało gór i uwzględniając dość późną godzinę i mało sprzyjające warunki udajemy się na Rusinową Polanę i dalej na Gęsią Szyję. Niestety nie było dane podziwiać nam tej wspaniałej panoramy, za to natomiast wiele radości przyniosła nam seria d***zjazdów na szlaku z Gęsiej

[
attachment=18823] [
attachment=18824]
Gdy stwierdziliśmy, że nasze cztery litery już mają dość obijania się po nierównym torze, schodzimy na parking w Palenicy gdzie nasza górska przygoda dobiega końca.
W ten o to sposób w ciągu weekendu odwiedziliśmy: Tatry Niżnie, Tatry Zachodnie i Tatry Wysokie. Ciekawe gdzie pojedziemy następnym razem
No i pękło 1000 postów
