c.d.
11.02. (poniedziałek)
Wyruszamy dobrze nam juz znana trasa nad Czarny Staw. przy stawie zakladamy raki, czekany w garsc i ruszamy zlebem na Karb. Podejscie dosc strome.. Na wycieczke idziemy z Tomkiem Nodzynskim – przewodnikiem Tatrzanskim i osoba zajmujaca sie lawinami z IMiGW w PIMie

W dolnej czesci zlebu Tomek pokazuje nam jak sie robi test twardosci i test norweski zeby stwierdzic jaka jest pokrywa sniezna i zagrozenie lawinowe. Snieg jest dobrze zwiazany, ogloszona byla 2, jednak jakby nie bylo zagrozenie w zimie istnieje zawsze

i trzeba o tym pamietac. Idziemy dalej, pniemy sie stromym stokiem. Docieramy na Karb – widoki piekne, dumne turnie okryte delikatna sniezna koronka zloca sie w sloncu, to znow srożą w zacienionych żlebach. Pieknie tu. Chwilka oddechu, lyk cieplej herbatki, wiazemy sie linami i na lotnej asekuracji podazamy trawersujac zbocze pod zachodnia sciana Koscielca. Miejscami snieg sie osuwa nieco pod nogami, miejscami raki chrzeszcza na jakims kamolu, to znow po kolana zapadaja sie nogi w osuwajacym sie sniegu.. Trzeba uwazac.. Skrzacy sie w sloncu snieg przypomina moim oczom, ze zapomnialam okularow.. No ale nic, damy rade.
Pniemy sie coraz wyzej i wyzej, dochodzimy do grani. „Uwaga na nawis” Tomek ostrzega – robie foto z reki w dol, za gran [9], niopodal widac piekny jezor [10] nawianego na grani sniegu. Idziemy dalej, nieco ponizej grani - jest juz bardziej przepascisto – tu Pawel idzie z Tomkiem z przodu, ja asekuruje – na bezpieczniejszym terenie zatrzymuja sie, robimy poreczowke dla drugiego zespolu (czyli ja zostaje gdzie jestem i przytulam sie do skaly ;o) ). Rafaly i Renia przechodza, podazam za nimi.. Dochodzimy do takiego zlebiku-kominka ;D Znow Tomek z Pablem ida przodem – asekuruje Pabla. Gdy dochodza na gran zakladaja stanowisko, ja zostaje na dole – poreczowka dla drugiego zespolu noch einmal. Wbijam porzadnie raki i czekan w snieg i bratam sie ze skapana w sloncu skala wystajaca na wysokosci mojej twarzy :-) No, grupa wchodzi na gore – „eej, moooge juz isc?!” krzycze do Tomka ;D ha!, moge ;D wio do gory kominko-zlebikiem. Fajne wejscie

Wlaze na gore, ahhh, jak tu pieknie. Slonce oswietla rowno wybielone szczyty, snieg mini sie w slonecznych promieniach, widocznosc dobra, chmurek brak... Gdzie nie siegnac wokol – gory! Cudownie tu!
Widoki naokolo nas wspaniale, wylinialy na grzbiecie Giewont, Czerwone Wierchy pod biala pierzyna drzemia zaklete, wylonila sie tez Wysoka i Rysy... w dali dumna Krolowa Beskidow sle nam usmiechy. Poza tym stwierdzamy jednoglosnie, ze Zadni Koscielec jest wyzszy od Koscielca „wlasciwego”

Mimo, iz z dolu wydawaloby sie inaczej.. :-)
No nic, pora wracac.. Zchodzimy na Dlugi Staw i dalej zboczem pod Koscielcem docieramy do Murowanca. Wycieczka mniodzio!!! Ale sie rozochocilam – za krotko bylo.. ;P
Kurs zimowy dobiegl konca. Pablo zbiera sie, zeby zdazyc na wieczorny pociag. Ja zostaje jeszcze na 2+1 dni

(na lawinowy + dzien, w ktorym pojdziemy sobie gdzies, zanim wrocimy na dol

)
Musze powiedziec, ze mialam bardzo fajny zespol

(bylismy w zespole dwuosobowym

). Fajnie, ze byles na tym kursie! Bardzo dobrze mi sie z Toba cwiczylo
