Nie! Musisz mieć paszport. Chyba że jesteś poetą albo malarzem... albo blogerem.
Skarbnik też nie może!

Jestem poetą, znam malarkę. Tylko z blogiem może być problem. Czy wystarczy , że jestem fanem Kiliblodziarki Anny ?

http://whatannawears.com/kilimanjaro-i-did-it/

Ten post był ostatnio modyfikowany: 13-10-2017 12:01 PM przez Łukasz.

Łukaszu, "samoświadomość" to podstawa. Najgorzej to być nieświadomym chamem

Ja tu widzę świetny materiał na bloga! O ile pełno jest w necie tekstów o zdrowym trybie życia i górskim śmiganiu, to wyżej opisanej mieszanki ze świecą szukać. Tatratea blog okraszony poezją, chętnie bym poczytał

Wracając do tematu, zawsze lubiłem sport. Kilka lat temu tak się poukładało, że tyrałem w pracy bardzo dużo i sport, który brałem za pewnik, nagle uleciał. Nie miałem czasu, może i chęci. Szybko zorientowałem się, że jest dla mnie składnikiem szczęścia. Trzy lata temu postanowiłem powrócić do dawnych zwyczajów. Zmieniłem miejsce pracy. Nie trenuję dla portali społecznoścowych czy ścigania się w górach. Cisnę, bo mi lepiej ze sobą. Nie zawsze możemy być w górach tak często, jakbyśmy chcieli. Sport chyba pomaga mi jakoś zniwelować głód szlaku.

Zawsze byłem świadom swego chamstwa. W tym chamstwa turystycznego.

O, fajny temat. Ja to przede wszystkim wzmacniam nogi na siłce, bo to jedna podstawa. tak samo plecy, bo nosić plecak ciężki trzeba. I często plecy mi szybciej wysiadają niz nogi. Kondycyjnie ze mną jest spoko, bo starm się regularnie biegać i pływać. Ale i tak marsz po górach wefyfikuje kondyche bardziej nic cokolwiek

u mnie sprawdza się joga. Dobrze rozciąga i pozwala utrzymać równowagę psychiczną

Dużo spaceruję, ćwiczę w domu np. z Chodakowską można robić cokolwiek, byle regularnie, najważniejsza jest sumienność. W ramach ciekawostki możecie sobie zrobić darmowy test osobowości i sprawdzić czy jesteście sumienni.