Szczęściarz!!


Moja historia jest krótka tak samo jak krótki jest mój związek z górami
Hmmm... pierwszy wyjazd był spalony-tzn.była to wycieczka szkolna w szkole podstawowej. Szczerze to to coM zapamiętałA z tego wyjazdu to deszcz, przewodnika który przemieszczał się w kosmicznym tempie oraz cały czas krzyczał NIE WYPRZEDZAĆ-nawet jak staliśmy hehe.Pamiętam też dziurę na tyłku w jego czerwonych spodniach i niezadowolone miny opiekunek które chciały sobie "odpocząć i pooddychać świeżym górskim powietrzem na....Krupówkach" hahahaha. No na pewno gdyby tym przewodnikiem był spoko to potrafiłby zainteresować ale tamten..a kysz a kysz z nim....
Drugi raz...mmmm.....to było już inaczej
Były sobie wakacje i pewnego dzionka mama postanowiła, że jedziemy w góry. A ja NIE NIE NIE NIE...bosheeee...jeszcze w planach spływ Przełomem Dunajca!!?? W życiuuuuuuuuuu..ja się nie zgadzam na to<do dzisiaj mama jak sobie to przypomni to pęka ze śmiechu i mówi, że gdyby wiedziała czym to teraz grozi-to by mnie nie brała:P> Co tam niby jest ciekawgo????Ale po dłuuugich namowach pojechałam no i......wyjechaliśmy w nocy samochodem i ze względu na długą drogę gdzieś przed Zakopcem zatrzymaliśmy się na parkingu coby to z leksza sieM zdrzemnąć i nabrać siły na dalszy dzień. Była chyba 5 rano. Ale cholerka mi się spać nie chciało.Na początku naburmuszona na świat, że musiałam jechać w góry zerkałam przez okno na baaardzo strome podjazdy do posesji tamtejszych gospodarzy, później na jeszcze wyższe drzewa aż w końcu nie wytrzymawszy wysiadłam i ....no i mój wścibski nos chcący zobaczyć co tam się kryje ponad drzewami ujrzał góry..baaa...ujrzał wschód słońca i góry....mmmmm.....i wtedy mnie wzięło.Później te górskie serpentyny to wszystko razem...to właśnie sprawiło, że to był ten moment w którym do dnia dzisiejszego dziękuję mamie za to, że zabrała mnie wtedy w góry mimo mojej niechęci. Dojechaliśmy na miejsce, wrzuciliśmy coś na ruszto i poszliśmy.A gdzie??No w rzeczy samej-kierunek Łysa Polana i sruuuu...doszliśmy do MOka ale było nam mało-więc sE nad Czarny Staw pod Rysami poszliśmy, zeszliśmy ale...no a dalej to przez Świstówkę do piątki i do domku..Noooo....to było coś. Te widoczki, Nawet pogoda-raz słońce, raz deszcz mnie/nas nie zniechęcało i nie odstraszało. Coprawda trasa była dłuuga-jak na pierwszy raz w górach, jak na pierwszy dzień w górach ale było SUPER!!!!

I tak to właśnie było ze mną