ja nie chodzę po górach nie wiadomo jak wysokich, ale nawet na tych mniejszych mam tą świadomośc, że może się coś stać. Większość ludzi, z którymi chodzę znająlasy, szczeliny, skały ale czase mzdarzy mi sięwziąć w góry kogoś znacznie mniej doświadczonego. Wtedy nie ma mowy na improwizacje. Od czasu do czasu wychodzimy w góry bez planu. jak nie zdążymy do śpimy w lesie, jak nie możemy zasnąć to idziemy dalej ( ale tylko latem takie eskapady) kiedy idzie ktoś młodszy ze mną to wszytkojest zaplanowane itd.podobniejak spoko nie zniósłbym cięzaru odpowiedzialności jakby cos sie złego stało.