Dzięki kochani
Napisałam, bo mam taki niedosyt po tym weekendzie, że postanowiłam choć pisaniem jakoś sobie zrekompensować brak wyprawy w niedzielę. Zaczęłam też klecić coś na temat wyjazdu w Bieszczady Ale na wszystko przyjdzie czas...


Przemo co dokładnie znaczy " znów Was zobaczyć?" Przegapiłam Cię gdzieś czy o forum chodzi ?

Fajnie Margit Widać że twoje lęki nie są nie do pokonania Zupełnie inaczej niż u mnie - ja mam tak zakotwiczony strach przed żelastwem, że w ubiegłym tygodniu kolega chcąc mnie wyciągnąć na Świnicę musiał niestety spasować W efekcie poszliśmy na Rysy od słowackiej strony i to jest maksimum łańcuchów jak dla mnie ale jestem tchórz, nie?

Ten post był ostatnio modyfikowany: 14-09-2009 02:52 PM przez Dosia.

Eeee.... ja myślę, że dużo mi pomogło co powiedzieli ludziska z forum - trza łazić, łazić i jeszcze raz łazić, oswajać się. ... Kiedyś trudny wydawał mi się Zawrat, przez wakacje miałam małe treningi w tamtym regionie, teraz trasa wydała sie wręcz za krótka ... ledwo się człowiek rozpędził, a tu już koniec... no i wyjście na Świnicę fajnym przedłużeniem było. Tam jest tyle zabezpieczeń: klamry, łańcuchy... moim zdaniem nie jest trudno, tylko trzeba starannie wybierać miejsca, gdzie giry kłaść. Inną sprawą jest to, że ćwiczę trochę i mam silniejsze ręce, więc i ufam im bardziej niż kiedyś - łatwiej mi podciągnąć się jak noga za krótka na jakiś sensowny stopień. W każdym razie - nie mów, że tchórz tylko działaj Ja mam wciąż wiele miejsc gdzie nie byłam , ale np. Relacja spod Chłopka mnie bardzo rozochociła

Dosia, jak chcesz poćwiczyć lajtowe łańcuchy to idź np. na Szpiglasa od Piątki albo nawet na Giewont. Później spróbuj Świnicę, Zawrat lub fragmenty OP. Odpowiednie stopniowanie trudności w tej materii da Ci większą pewność siebie.

Tytuł sugerował, że co najmniej Was wyciepli ze schroniska albo z wagonika kolejki na Kasprowy... A Wy co? A Wy tylko zmokliście...

no nie ma to jak dobrze zmoknąc
Pozdro

Lepiej dobrze zmoknąć niż źle wyschnąć

Fajna traska. Robiłem ją kiedyś w drugą mańkę w madziorkowej pogodzie. Fajne foty, zachęcają mnie do ponownego wdepnięcia w te strony

Zupełnie inaczej niż u mnie - ja mam tak zakotwiczony strach przed żelastwem, że w ubiegłym tygodniu kolega chcąc mnie wyciągnąć na Świnicę musiał niestety spasować

Dosia zadanie na najbliższy tydzień - Dolina Kościeliska - drabinka i łańcuch do i w Smoczej Jamie; łańcuch przy podejściu do jaskiń Raptawickiej i Mylnej; łańcuch i drabinka w Raptawickiej. I na końcu łańcuch w Mylnej. Blisko, nisko i bezpiecznie. Nie będziesz musiała iść przez całe 5 Stawów żeby zobaczyć kilkanaście metrów łańcucha.

margit gratulacje. Pogoda trochę nie dopisała na końcu, ale z drugiej strony dzięki niej mieliście na pewno niezapomniane przeżycia.
Ja chyba w takiej sytuacji na Kasprowym wsiadł bym jednak do kolejki, dlatego tym bardziej Was podziwiam, że się nie poddaliście pogodzie

Margit... tęsknisz już? Ciekawe opowiadanie, akurat by wzmóc mój głód Tatr, który robi się wręcz nieznośny...
dzięki za relację i wspóczuje z powodu babci
Pozdrawiam
p.

Dosia zadanie na najbliższy tydzień - Dolina Kościeliska - drabinka i łańcuch do i w Smoczej Jamie; łańcuch przy podejściu do jaskiń Raptawickiej i Mylnej; łańcuch i drabinka w Raptawickiej. I na końcu łańcuch w Mylnej. Blisko, nisko i bezpiecznie. Nie będziesz musiała iść przez całe 5 Stawów żeby zobaczyć kilkanaście metrów łańcucha.

I Kobylarzowy Żleb na okrasę jeszcze...

Ale do niego trzeba długo iść Ja tu dbam żeby Dosia nie zmęczyła się na podejściach do żelastwa

Sokół - tytuł sygeruje jak się chce zasugerować - jak dla mnie idealnie oddaje sytuacje - nic nam się nie stało i jesteśmy strasznie napaleni na więcej , choć może niekoniecznie więcej deszczu niż przez te 5 godzin
Co do kolejki - szybciej zeszliśmy niż Ci, którzy tam stali u góry na końcu ogonka do zjechania wagonikiem . A poza tym najbardziej drażni mnie jak się nic nie robi - więc wolałam moknąć i iść niż stać w idiotycznie długiej kolejce
Pablo - oj żebyś wiedział.... próbuję wyciągnąć męża, żebyśmy rano świtem wyjechali i bez noclegu przewędrowali coś i wrócili do domu, ale on się na to nie godzi... a tu apetyt rośnie w miarę jedzenia i czuję się jakbym polizała cukierek i ktoś mi go buchnął zanim się rozsmakowałam na dobre