Górskie Forum Dyskusyjne - Górski Świat

Pełna wersja: "w krainie łagodności"
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Ładne słowa...
Ładna muzyka...
Ładna piosenka...


"Póki jeszcze mamy na coś czas"

"Oddalamy się
Droga skręca w dół
Kilometry samotności
Dzielą ja na pół
Czy odnajdziesz to
Co nie dzieli nas
Póki jeszcze mamy na coś czas.

Oddalamy się-nie wiem
Nie wiem co ma być
Nigdy nawet nie sądziłem
Że tak można żyć
Kto usunie ten- w sercu
Niepotrzebny głaz
Póki jeszcze mamy na coś czas.

Od kiedy Ciebie brak
Nic nie jest, nie jest tak
Od kiedy Ciebie brak
Nic już nie jest, nic już nie jest tak


Oddalamy się- milcząc
Bez namiętnych słów
Słodko przekraczanych granic
Pełnych dreszczy póz
Poszukajmy to - znowu
Co umarło w nas
Póki jeszcze mamy na coś czas

Od kiedy Ciebie brak,
Nic nie jest, nie jest tak
Od kiedy Ciebie brak
Nic już nie jest, nic już nie jest tak."



http://sunny-and-angel.wrzuta.pl/audio/2...a_cos_czas
Cosik mnie naszło:
(starocie z XX wieku)

"Zejście"

wiem
że nadejdzie czas
gdy ku szczytom
powłóczę już tylko wzrokiem
opartym o szkiełka
całkiem kontaktowe
i w kościach zaszumi
dziki reumatyzm
spróchniałe konary
wykręcając dłoniom

wiem
że kiedyś spadną
wszystkie liście
z mej pociętej jak szlakiem
plątaniną zmarszczek
łysej połoniny
i zmilknie zardzewiałe
ciężkie bicie serca
gdzieś w połowie dźwięku
i w połowie góry



"Sen na jawie"


Na cichej, beskidzkiej jestem łące,
w sobie zamkniętej i nieznanej,
powieki wsparłem na horyzoncie...
A może nawet trochę dalej?

Siedzę w bezruchu niczym ten posąg,
albo drogowskaz
gdzieś na rozstaju,
anioł przycupnął na moich włosach...
A może mi się tylko zdaje?

I myślę sobie, że mogę wszystko
wracać na ziemię
nie chce się wcale,
przecież do nieba stąd już tak blisko...
A może jednak trochę dalej?

Kiedy zasypiam
pod wielkim drzewem,
to Anioł mi swoją dłoń podaje
i do snu koi
niebieskim śpiewem...
A może mi się tylko zdaje?
Życiorys

tyle mieliśmy planów
na następny wieczór
pełne szuflady
nie zawsze uczesanych
pomysłów na jutro

przyszłość
odkładaliśmy na potem

a dziś
swój scenariusz
niezgrabnie pisany
przypinamy
do nekrologów
Mgła

czasem i my
jesteśmy z mgły

wśród kropel deszczu
zamkniętych w pętli wody
globusów

wróżymy z liści
z kwiatów
z fusów

ku przejaśnieniu
nieboskłonu
bijemy nasze głowy
pokłonem

daj nam spoglądać
choć w jedną wolną od czerni
stronę

czasem i Ty
wychodzisz z mgły
Więc... ogólnie zbieram różne teksty, powiedzenia, cytaty o górach i już sporo stron mam, ale takie ostatnie co mi wpadło:

"Uczymy się odwagi, idąc naprzód,
kiedy lęk zachęca nas do odwrotu" / Dawid Seabury

O wolności jaką niosą góry...

"Ci zaś nieliczni, którzy potem odważą się wyruszyć na górską wspinaczkę,
skazani są na drogę, która nie zna kresu,
bo gdzie kończą się marzenia?
I choć być może nie dojdą do szczytu,
to nikt nigdy nie odbierze im tej upojnej radości,
tego wędrowania, gdzie każdy krok może być triumfem i walką o życie,
i gdzie wobec potęgi gór prościej odkrywa się siebie,
a przynajmniej to, że większość granic i lęków,
to tylko ułomność naszego umysłu,
poza którą zaczyna się
WOLNOŚĆ.

A nie mów o tym ludziom...
WOLNOŚĆ jest dla nielicznych / autor nieznany

I jesio piosenka o naszych taterkach, piękna , często ją gram , zespołu Zgórmysyny:

"Tatrzańskie wiersze"
Niech moje wiersze w Tatrach zostaną, niechaj tu krążą
Jak źródła nad otchłanią cieknąc mgłę czarną drążą

Bo jeśli piąć się - to tylko szczytem,
Jeśli szumieć - to wichrem halnym,
Trwać niebem i granitem
A pić ze źródeł skalnych.

Będą tu stały murem granitu, słupem powietrza
Póki bić będzie w te skały odwieczna myśl człowiecza.

Bo jeśli piąć się...

Będą te wiersze nas drążyły kropelka po kropelce
I będzie dla nas biło kryształem ludzkie serce.
O Marto-tyś jedyna
Patrząc w błękit Twoich oczu
Można się zagubić a granicie Tatr.

Fakt.Marta to piękna dziewczyna ale nie ja to pisałem,ktos włamał się na moje kontoSad((
MYŚLI...

Wyruszyć w krainę niezmierzoną
Tam gdzie nie ma nikogo
Wyłożyć się na trawie, odetchnąć
Zamknąć oczy

Zostawić to wszystko za sobą
Patrzeć jak chmurki się gonią
Przyroda - jak budzi się rano do życia
Być sobą

Uśmiechnąć się do słońca, księżyca
Porozmawiać z gwiazdami
Wtopić się w lekką ciszę
Ukoić duszę

Poczuć trawę stopami
Wdychać zapach lasu
Pojednać się z przyrodą
I czasu nie tracić więcej

Tylko trwać, trwać, trwać tak...

I tak bez końca... / moje własne

Sokół

bober37 napisał(a):
nie ja to pisałem,ktos włamał się na moje kontoSad


tratina napisał(a):
MYŚLI...

Wyruszyć w krainę niezmierzoną
Tam gdzie nie ma nikogo
Wyłożyć się na trawie, odetchnąć
Zamknąć oczy

Zostawić to wszystko za sobą
Patrzeć jak chmurki się gonią
Przyroda - jak budzi się rano do życia
Być sobą

Uśmiechnąć się do słońca, księżyca
Porozmawiać z gwiazdami
Wtopić się w lekką ciszę
Ukoić duszę

Poczuć trawę stopami
Wdychać zapach lasu
Pojednać się z przyrodą
I czasu nie tracić więcej

Tylko trwać, trwać, trwać tak...

I tak bez końca... / moje własne


Justyno bardzo ładny wiersz, taki proekologiczny, że tak powiem Smile

O - wreszcie ktoś odważny na pokazanie swoich linijek - brawo!
Ładny, osobisty wierszyk.
Pozdrawiam.Smile
Ode mnie do posłuchania wspaniały Jacek Kaczmarski "Bieszczady"

http://www.youtube.com/watch?v=xBWH4-QSl...re=related
Ze strony Podhalańskiego Serwisu Informacyjnego WATRA
Piękny wiersz Tomasza Wysokińskiego:

"......
Tatrzański Apel Poległych


Gdy noc tatrzańska zapada, a księżyc świeci z wysoka

Budzą się duchy i zjawy wokół Morskiego Oka.

Wychodzą dumni, milczący, na apel poległych wezwani

I stają rzędem, równiutko, na Mięguszowieckiej Grani.



W środku szeregu najwięksi: Zaruski z Klimkiem Bachledą,

Obok Wawrytko i Sieczka, Krzeptowscy całą czeredą,

Ród Gąsieniców cały stawił się na lewej flance

Po przeciwległej zaś stronie - Marusarze i Chramce.



Za nimi ród taterników, co górom swe życie oddali

Jest Birkenmajer i Kupczyk, Łomnicy pogromcy wspaniali.

Ten obok to Stanisławski o orlim spojrzeniu zdobywcy,

Stoi pod rękę z Żuławskim, któremu kłaniają się wszyscy.



"Wawa" z lekkim uśmiechem wsłuchany w tatrzańską ciszę

Jest jakby nieobecny, pewno w myślach coś pisze.

Może to list do Grońskiego, co w lodach alpejskich spoczywa?

"Mojżeszu! Na apel poległych Towarzystwo Cię wzywa!"



Stoję nad brzegiem jeziora bojąc się westchnąć czy ruszyć

Aby nie spłoszyć obrazu, co zrodził się gdzieś w mojej duszy.

I czekam aż gwiazdy zasną a księżyc się schowa za granie,

A oni rozejdą się w ciszy na wieczne swe spoczywanie....



Tomek Wysokiński, maj 2008 ..... "

http://www.watra.pl/tatry/gory/2010/10/1...-poleglych


Piosenka, której muzyka i tekst od kilku dni rozkładają mnie na czynniki pierwsze.

http://www.youtube.com/watch?v=f1f9mmSXR...re=related





Dżem
"Do kołyski"


"Żyj z całych sił, i uśmiechaj się do ludzi
bo nie jesteś sam.
Śpij nocą śnij, niech zły sen Cię nigdy więcej, nie obudzi, teraz śpij.
Niech dobry Bóg, zawsze Cię za rękę trzyma,
kiedy ciemny wiatr, porywa spokój siejąc smutek i zwątpienie, pamiętaj że ...


Ref:
Jak na deszczu łza, cały ten Świat nie znaczy nic a nic
Chwila która trwa, może być najlepszą z Twoich chwil

Idź własną drogą, bo w tym cały sens istnienia, żeby umieć żyć.
Bez znieczulenia bez niepotrzebnych nie spełnienia, myśli złych.


Ref:
Jak na deszczu łza, cały ten Świat nie znaczy nic a nic
Chwila która trwa, może być najlepszą z Twoich chwil, najlepszą z Twoich chwil.

Niech dobry Bóg, zawsze Cię za rękę trzyma,
kiedy ciemny wiatr,
porywa spokój siejąc smutek i zwątpienie, pamiętaj że ...


Ref:
Jak na deszczu łza, cały ten Świat nie znaczy nic a nic
Chwila która trwa, może być najlepszą z Twoich chwil.
Jak na deszczu łza, cały ten Świat nie znaczy nic ... a nic
Chwila która trwa, może być najlepszą z Twoich chwil, najlepszą z Twoich chwil.
I nie skończoną..."
Dawno tu nikt nie zaglądał, ja też przyznaję.

Swoją drogą uwielbiam "Dżem" , kiedyś w wakacje będąc w Bieszczadach i schodząc z Wetlińskiej, spotkaliśmy podchodzącego Beno Otrębę, chyba z wnuczkiem.

A teraz może jakieś wypociny;

"..."
Będąc w górach dostrzegam
piękno ogarniającej mnie przyrody
Tam dosięgam nieba
Dotykam gwiazd
Dusza chce krzyknąć, lecz słowa
nie mają odwagi ulecieć
Tam inny mój pionowy świat

Swobodnie oddychając
Ukajam mą duszę przestrzenią
Ucztuję z pięknem przyrody
Opuszczam codzienną rzeczywistość
Spoglądam w dal

Tu kamyk, tam strumień rześkiej
przejrzystej wody
Obok hale zielonych traw
Tu nie brak odwagi ni wiary w siebie
Tu zapominam kim jestem tam

To jak zagłębić się w nad przestrzeni
Nieziemskich górskich pasm
Odnaleźć siebie, swoje drugie ja

Wznieść się w powietrze
Poczuć wiatr
I nic nie mówić, zostawić dla siebie
To szczęście
Fajnie! To Twoje własne?
Stron: 1 2 3 4 5 6 7
Przekierowanie