Kolejny na dziś:
"Wiersze przedpokojowe"
w górach
moje wiersze zamieszkują dziuple
podbierając orzechy wiewiórkom
z posuniętą sklerozą
lub zajmują ciepłe gniazda
korzystając z długich
niepowrotów kukułek
w domu
moje wiersze uciekają z kartek
prosto do szaf gdzie w klaserach
podpisują zdjęcia
lub jak pies zniecierpliwione
merdają ogonem sznurówek
oczekując wyprawy
Coś z Tatrami w tle...
Rysy
ciasno od ludzi
głazy
cienkimi palcami porostów
trzymają się skały
jakby nagle
poczuły lęk
wysokości
i ja też
boję się
że kiedyś dla mnie
zabraknie miejsca
Mnich
szary habit
nie drgnie
przewiązany liną
zapięty
na ostatni guzik
taternika
pielgrzymi
wrzucają datki
na tacę
Morskiego Oka
Kolejny na dziś:
"Wiersze przedpokojowe"
Poszperaj jeszcze trochę w pamięci lub zeszycie i wrzuć na Forum.
"Wgórowstąpienie"
Niech będzie pochwalony
głaz skalny przydrożny
wiatr halny przychylny
starym drzewom.
Niech będzie błogosławiony
ptasi chór podniebny
dzikich chmur wilgotny
dotyk dłoni.
Niech będzie pozdrowiony
stoków cień rozległy
siwy pień obrosły
przemijaniem.
Niech będzie wieczne powiek
spoczywanie w dali
wgórowstąpienie
na ołtarzu hali.
Mallaidh

, szczególnie "Rysy" i " Mnich":)
Chata
gospodarze odjechali ostatnim powozem
między drzewa
za górę
na cmentarz
było najbliżej
las odważnie podchodzi pod próg
z każdym liściem
coraz bliżej mu
do korzeni
w kominku utkwił księżyc - kominiarz
przez dach wpadają złote guziki
spóźnionego szczęścia
Uwielbiam czytać wiersze, są jak obrazy -piękne
Zamieć
Tańczy sobie wiatr ze śniegiem
Ładnie im to idzie bowiem
Już wiruje tuman biały
Z drzew już czapy pospadały
Wiatr tancerzem jest nie lada
Wszystkie pola pozamiatał
Usypał na drogach zaspy
W nich ugrzęźnie człowiek każdy
Lecz wiatr się tym nie przejmuje
Dalej w tańcu wciąż wiruje
Wszędzie toczy się kurzawa
W prawo z lewa w lewo z prawa
Już tańcują dzień i noc
Kiedy wreszcie będzie dość
Kiedy wiatr sie wreszcie zmęczy
Zamiecią przestanie dręczyć
leszek009 z
http://www.kobieta.pl/wiersze/pokazwiers...1829999742
Tak, Gandzia, dzięki nim pamiętamy piękne lub ważne dni

Jeszcze jeden wybryk szuflady...
Pożegnaj góry
Posłuchaj!
To do ciebie
szepce słowa
południowy wiatr,
to do ciebie je przynosi
z grani siwych Tatr.
Słuchaj strof wierszy pisanych
przez skalne urwiska,
wzlatujących nocą w niebo
tysiącami iskier.
Popatrz!
Jaki obraz
tworzy jesień
w horyzontu płótnie,
pędzlem liści daj koloru
jej szkarłatnej sukni.
Ciepłym słowem żegnaj czule
ostatnie żurawie,
polne świerszcze cicho śpiące
w snach pożółkłej trawy.
Powiedz drzewom,
powiedz górom,
że powrócisz jeszcze,
wraz z pierwszym białym bocianem
i cieplutkim deszczem,
że twe stopy znowu przejdą
po tych dzikich ścieżkach,
że jak wiatr
i twoje serce
zechce tu zamieszkać.
Jeszcze jeden wybryk szuflady...
Fajnie powiedziane.
Bardzo mi się spodobał "wybryk" pt."Wgórowstąpienie".
Ładnie piszesz.
Termos
ktoś nastawił czajnik chmur
i parzy poranną kawę
ciepłym mlekiem mgły
napełnia się kubek Podhala
łyżeczką wiatru miesza
twarde kostki Trzech Koron
rozlane krople spływają
w gardła tatrzańskich dolin
wlewamy w termos duszy
co oczy nazbierać mogą
żeby starczyło na dalszą
w dół codzienności drogę
Mallaidh... Mistrzu!
Twoje wiersze można czytać na okrągło, chciałbym umieć zawrzeć tyle treści w kilku słowach do tego tak pięknych. Te metafory dające do myślenia, no po prostu to co najlepsze w poezji! Jestem zachwycony! Twoja twórczość to nie poziom szuflady lecz najwyższej półki!
Pozwolę sobie zakrzyknąć nieco kibicowsko : MISTRZ !!! MISTRZ !!! MALLAIDH !!!

Ojć - dziękuję za miłe słowa! A PawełekNgd - spokojnie, mistrzu można wołać na wielu innych autorów, ale nie mnie! Mimo to - dzięki!
