Moja pierwsza relacja. Ale obiecalam, że to zrobię.
Dzień 1
Wyjazd z domu jak zwykle po ciemku, czyli nocnym kursem zaraz po pracy o 20-tej w piątek i nocleg u znajomych w Czechowicach-Dziedziach. Pogoda taka sobie , troszkę po drodze pada ale po trzech godzinach jestem na miejscu, niezły czas. Idziemy spać, kłoło 1-ej bo o piatej pobudka i wyjazd. Tatry witają nas ulewą i nasze miny są nieszczególne. Czekamy do 10-tej. Odrobinę się przeciera więc my szybiutko pleckai na plecy i do Chochołowskiej z poboznym zyczeniem, zeby padało co raz mniej. A tu niestety zaczyna się znow ulewa. Decyzja- jedziemy ciuchcią, moze to chwilowy deszcz. Niestety chwila trwała dość długo. idziemy do schroniska cali przemoczeni ale zadowoleni. Moje letnie spodnie były suche tylko przy tyłeczku bo chronił go plecak co bardzo mnie cieszyło. W schrnisku grzejemy sie grzanym winkiem i oczywiście czekoladą i wypatrujemy przebłysków słońca. Kolo 12-tej są. Pogda się poprawia i zaczyna nas rozpieszczać słoneczkiem. Bez namysłu szybciutko się zbieramy i wędrujemy na Starorobociański przez Trzydniowiański i Kończysty. Milutko sie idzie jak świeci słoneczko. Szkoda, ze na szczycie tak nie było. Tam niestety czekało na nas koło 5 stopni i piękna mgła. A ja miałam wrażenie zamarzania , nie mogłam sie przestać dygotać, choć ubrana byłam we wszystko co miałam, jedyne czego brakował to czapki zimowej. Jeszcze zyję jednak latem . Po podziwianiu nie za długim mgły schodzimy czarnym szlakiem w dółdo doliny staroborobiańskiej i znów milutko, sloneczko i nawet całkiem niezłe widoki. Ale papratu już nam się nie chciało wyciągać. Schodziliśmy pomalutku, spacerkiem co nie jest w naszym wylkonaniu dość częstym widokiem. Wedrujemy do Witowa na nocleg. Jesteśmy tak zmęczeni , że zasypiamy bez kolacji a piwo stoi na środku pokoju i nikogo nie kusi.

Dzień 2
Pobudka o 4.30 i patrzymy w niebo , co będzie się dzisiaj działo bo mieliśmy plan na Orlą. Ale ani księżyca, ani gwiazd. Idziemy dalej spać do 7. Ponowna pobudka, mysie , sniadanko z wczroajszego prowiantu ( bułeczki odgrzane w mikrofali-pychotka). I myślimy co robić, pogada taka sobie. Jednak się pakujemy i idziemy do Murowańca a później się pomyśli w zależności od pogody:). Podchodzimy doliną jaworzynki, kazdu w swoim wlasnym tempie. Ja oczywiście wolniej ale za to ciekawiej. Miałam czas pogadać z ludźmi:). Braodz fajnie sie podchodziło ale zaczyna padać więć trzeba przyspieszyć. Murowaniec wita nas siarczystym deszczykiem i ciasnotą. Nie ma gdzie usiąść, nawet podłoga zajęta:):. Udaje nam się jednak wyptrzyć jedno wolne krzesło i czekoladę pijemy w warunkach luksusowych przy stole. całe szczeście, ze nie jjestem za ciężka to mogłam sobie posiedzieć na kolanach Pawla i mnie nie zepchnął:). No dobrze, przestaje padać znow koło 12. To my szybciutko błysk myśli- Granaty. A, ze od mysli do czynu u nas niedaleko to idziemy. Spacerkiem na czarny stw gąsienicowy. Chwila zadumy nad Koscielcem, na ktorym bylismy miesiąc temu i zaczynamy marsz w druga stronę na Skrajny Granat. Schodzący ludzie mowią, że złapała ich na górze burza snieżna ale jakos nas to nie zraziło. przecież pogoda nas kocha, bedzie dobrze:). Powiedzielismy sobie, że jeśli zacznie padac to natychmiast schodzimy, ale jednak pogoda nas polubiła. i dalej po kamiennych schodach w górę (jak ja tego nie lubię :)). Ale na szczeście zawsze jest w górze jakaś nagroda i tu tez była czyli to co lubię odrobina wspinaczki i możliwość podpierania się czterema kończynami. Buzia już mi się śmieje, zakładam rękawice i w górę. Nawet nie trzeba było mnie poganiać:). Przejścia na Pośredni to za bardzo nie zauwaliśmy ale za to na Zadni było super. Na jedej szczelince trochę się przykorkowało ale obeszliśmy to dołem . Troche wąskich półek sklanych,płaskich płyt ale wszystko do przejścia. 20 minut fajnej górskiej zabawy, dla tych co nie maja lęków:). Ale tu takich na pewni nie ma. No i już zielonym w dół niestety. jeszcz telko fotki szkółki taternickiej, zeby moje dzicko zwiedziało co je czeka w przyszłym roku i do Murowańca , ja na kwaśnicę a paweł na naleśniki. Tak nas to jedzonko rozleniwiło, że schodzić nam się nie chciał i zabralismy sie za to Skupniowym Upłaze chyba cos koło 19. W każym bądź razie musielimy przeprosić nasze latarki bo zrobilo sie bardzo ciemno. I niestety już do domu. Po drodze zaliczyłam jeszcze przygodę z policją za przekroczenie predkości. Ale na szczęście, kobiecie jadącej samotnie z Taterków i to w całym górski ekwipunku, łacznie z butami mandatow się nie daje, to zaoszczędziłam jakieś 400zl na natepny wyjazd:):. A fotki wrzuce jak mi się to uda a jak nie to dorzuce wieczorkiem.

400 zaoszczędzone? To ile Ty jechałaś piratko drogowa? :-P

Gratuluję wyjazdu i zdobywania takich miejsc, nawet mimo niesprzyjającej pogody.
Mi niestety nie było dane być w tym roku na Granatach, ale to się nadrobi w przyszłym roku


Aaa, czekam na zdjęcia

No niby nie tak dużo, tylko coś lekko koło 120 na dopuszczalne 50 ale po szerokiej dwupasmówce. A fotki wrzucę wieczorkiem...

Przyjemnie się czytało . Szczególnie zazdroszczę Starorobociańskiego. Mi w tym roku siły nie pozwoliły się tam "wgramolić". A na Granaty jeszcze muszę poczekać, aż to lekkie uczucie lęku z siebie wyrzucę. Zobaczymy może za rok . Czekam na zdjęcia.

Jolik b.miło- Stary Robot i Granaty--> po prostu zachęta do jesiennego wypoczynku w Tatrach ....i chyba tak uczynię

Etker, jak na jesienny wypoczynek to bardzo warto. Mnie się marzą jeszcze w jesień Czerwone Wierch ale zobaczymy jak czas pozwoli bo w tym miesiącu 26-go jeszcze Gerlach przede mną :), no i obiecałam córce w październiku Giewont.
Agnieszka, wszystko pomalutku i ty tam kiedyś wejdziesz, masz dużo czasu przed sobą :): i zobaczysz jaka to satysfakcja

No i wreszcie obiecane fotki :):

                                   

Ten post był ostatnio modyfikowany: 09-09-2009 07:48 AM przez jolik.

Bardzo miłe dla oka fotki. Pogoda od razu mi przypomniała moją tegoroczną na Krzyżnem.. Chyba trzeba się będzie zebrać w końcu do napisania relacji. I te fotki chyba mnie do tego zmotywują

ładnie Jolik - u
mimo że pogoda Cię nie rozpieszczała to nie siedziałaś w domu albo na kwaterze... i to się chwali :
a foty w chmurami - czasem ciekawsze nawet od tych przy pogodzie - "szklance"

Granaty--> po prostu zachęta do jesiennego wypoczynku w Tatrach ....i chyba tak uczynię

W jesienny, słoneczny dzień wręcz trzeba zasiąść na kamiennym "tronie" na Skrajnym. I podziwiając widoki pociągać z piersiówki

W słoneczny to jest co podziwiać ale my podziwialiśmy tylko mgłę, niestety:).I bardzo żalowaliśmy, że nie mamy nic na rozgrzewkę oprócz herbatki:):

Fajnie Jolik się uwiodłaś. Foteczki mogą też być ładne i bez kiczowitej niebieskiej. Jolik, dawaj szybko dalsze relacyjki.
Zaczynam mieć ślinkę na wrześniowe Taterki (ostatni weekend). Czy może ktoś wie jaka będzie wtedy pogoda?

Ja tam powiem po swojemu: pogoda rozpieszczała Cię aż nadto Ale to pewnie tylko moje zdanie, wariatki od mgieł
Ślicznie, Granaty i Starorobociański. Bardzo akuratne trasy. A gdzie fotki z Zachodu? Ciekawa jestem czy stoki jeszcze zielone czy już powolutku robią się pięknie brunatne. A tylko tam ta "rdza" jest tak urzekająca...
Gerlach?... Pogratulować ambicji i możliwości.

Madziu fotek z Zachodu niestety brak ((. Deszcz wpakował nam aparat do plecaka a później to już tylko mgłę mogliśmy fotografować ).Ty pewnie byś pstrykała ale mnie było tak bardzo zimno i tyłek do kamieni przymarzał jak na chwilę usiadłam, że nawet zatrzymywać się nie chciałam . Ale robi się już pomalutku pieknie brunatnie, jeszcze jak się tak troszkę mgłą zaciagnie to dopiero na tym Zachodzie jest cudnie)).
A pogoda masz rację rozpieszczała, przestawało padać jak wychodziliśmy do góry.
A co Gerlacha to Madziu nie ambicja tylko przypadek, ktoś organizował wyprawę i miał dwa wolne miejsca. A mój szalony i zapalony do wypraw znajomy mało myśląc wpisał nas na listę. Także zostałam w tę wyprawę troszkę wmanewrowana ale zobaczymy może jakoś się tam wdrapię a jak nie to się choć jeepem do schroniska podjadę :).
Stasiu jak ostatni weekend, to może czerwone wierchy- ciekawe czy są już czerwone??? Mnie się też jeszcze marzą.

Właśnie! Lubię zbierać te górski nagrody, bez względu na pogodę. Góry pogrążone we mgle - hm... to jak ciastko z kremem.

Jolik fajna relacja i zacne trasy!