HROT to Hrot, nie Bydlak. Jak tam kiedys wyjdziesz, to sie przekonasz

Bydlak to oznaka szacunku

P.s. Byłaś ?

Ten post był ostatnio modyfikowany: 06-08-2008 05:12 PM przez Łukasz.

W tym roku wybierałem się na OP ale pogoda wygnała mnie wcześniej z Tatr, do którego odcinak OP można (w ogóle czy da się) porównać Czerwoną Ławkę, z której strony lepiej podchodzić?

Jacko- na Czerwoną Ławkę wybieramy się zawsze od strony Doliny Pięciu Stawów Spiskich(tj.terinki -jest to usankcjonowane stosownym nakazem-szlak jednokierunkowy)-i po tej stronie jest większość łańcucha ułatwiającego przejście Orawską Percią.
Średnio "trudne " turystycznie. Wspomniany odcinek można myślę porównać do podejścia Nowym Zawratem od Zmarzłego Stawu.

Dla ścisłości Harnaski Zwornik -parę metrów na pn-wsch od właściwego wierzchołka Małego Lodowego Szczytu.

oki, przyswoiłem sobie

dzięki, uspokoiłeś mnie

jacko, Czerwona Ławka nie będzie stanowiła problemu, dla turysty, który pochodzi już trochę po Wysokich, wszedł na np. Zawrat od Gąsienicowej. Schodzi się po sypkim piargu, trzeba uważać na możliwość oberwania kawałkiem Tatr.
Otoczenie przełęczy - piękne, no a zimą to już bajka.

Sobota, wracam z pracy, szybkie dopakowanie plecaka, spotykam się z Marcinem i kierujemy się na Zakopane. Póki co pada ale prognozy zapowiadają poprawę na wieczór. Niestety najpierw spowalniają nas korki koło Krakowa, później wypadek w miejscowości Naprawa - do Zakopca z Krakowa jedziemy 4 godziny.

W międzyczasie dogadujemy się z Pablem, że on i Bogusia są przecież w Zakopcu, dokładniej w Domu Turysty - więc zmiana planów (ostatnio to u mnie w jakiś standard się przemienia ), wieczorek piwko, spotkanie, miło, sympatycznie, ale w końcu czas spać, pobudka o 4.00 rano.

No i się zaczęło, na początek wita nas Gąsienicowa swoim charakterystycznym otoczeniem:
   
Do Murowańca nawet nie idziemy, od razu obierając kierunek Świnickiej Przełęczy - a tam... Świnica nasz pierwszy cel:
   
I tak sobie idziemy aż w końcu znaleźliśmy się na jej wierzchołku. A tam najpierw widoki ograniczone:
   
Później jednak widać w zależności od chwili to mniej to więcej.
               
Pokazuje się nam nawet widmo Brockenu, ale na tak krótko że nie zdążam ze zrobieniem fotki - musicie uwierzyć na słowo

Podsumowując jednak widoki są rewelacyjne, nastrój świetny, czas zacząć dalszą wędrówkę w stronę Zawratu:
   

No i zaczyna się trochę zabawy ze skałą, "orlowanie" zaprowadza nas najpierw na Zawrat a później na Kozią przełęcz, a na zdjęciach poniżej najpierw jakieś tam łańcuszki:
           
No i słynna drabinka, najpierw z góry, a później z dołu a dokładniej poniżej Koziej Przełęczy (widoczny człowiek u góry w oddali schodzi właśnie tą drabinką).
       
Troszkę tęsknym wzrokiem spoglądam na Kozie Czuby i dalszą część OP, Marcinowi niestety ujawniła się tzw. choroba biurowa związana z brakiem ruchu (a więc problemy z kondycją itp.), schodzimy więc na dół i tak było ciekawie choć myślałem że będzie dłużej, no a niżej widoczki się trochę zmieniają, na zdjęciu Zmarzły Staw i wodospadzik.
   
I to już koniec, jeszcze tylko Murowaniec, Jaworzynka, Kuźnice i kierunek Kraków i oto jestem na forum a teraz czas odpocząć i się trochę doprowadzić do porządku

kurcze... ukochane ścieżki, kamienie... jak dobrze popatrzeć na świeżutkie fotki... jeszcze 3 dni.... jakoś wytrzymam...

choroba biurowa nieźle brzmi

No Bartku, brawo za odwagę: wybrać się w góry z Krakowa w takim deszczu
Pozostaje Ci więc życzyć Kozich Czub
A co do zdjęć, to sam wiesz

Z pogodą świetnie trafiliście. Ducha Gór który raz widziałeś?

w górach drugi raz, a trzeci raz to z samolotu ale to się chyba nie liczy

Już w czwartek, trasy banalne, chyba, że coś mi się odmieni. Ale mąż dopiero zaczyna więc powolutku po kolei , na wszystko przyjdzie czas

Pedro, widoki piękne tylko poazdrościć.
No ale aż mnie serce zabolało jak twe zdjęcia zaobaczyłem
Bo mi w lipcu nie było dane takiej pogody mieć.

Śliczne foty, szczególne te ze Świnicy.
Skała i chmury... Cudny widok