Ach te Pieniny.. Ładnie tam.. Ja niestety byłam tylko na Sokolicy. Jakoś nigdy nie było czasu na więcej, ale wszystko przede mną

Z drugiej jednak strony calkiem ciekawie sie idzie nieznanym szlakiem, czlowiek nigdy nie wie co go czeka za rogiem

I to jest właśnie fantastyczne w poznawaniu nowych szlaków. Miejsc, w których nigdy wcześniej się nie było... Dla mnie ostatnio praktycznie każdy szlak jest nowy i mam z tego powodu niesamowitą frajdę, bo nigdy nie wiem co zobaczę za rogiem... To jest właśnie piękne... Zresztą nawet jak idę kolejny raz tym samym szlakiem to ciągle widze coś nowego, coś czego wcześniej nie dostrzegłam.

Pieniny mają swój klimat. I choć często w tych najbardziej znanych miejscach jest tłocznie to i tak posiadają to "coś" co przyciąga.
A najpiękniej w Pieninach jest jesienią-kolorystyczna rewelacja.

Gabi, również podziwiam tą pamieć do szczegułów. Ja to bym musiał chodzic z dyktafonem lub kamerą i nagrywać co jak i gdzie Sporo rzeczy umyka mi z pamięci.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 15-09-2010 09:05 AM przez PiotrekDz.

Boś stary.

I łykowaty

Wreszcie udało się przeczytać całość. Zaiste zgrabna relacja!
Miło było powędrować z Tobą przez,choć schodzone do bólu tereny, to jednak zawsze piękne!

Pzdr.

Pieniny też kojarzą mi się z bardzo osobistymi wspomnieniami. Byłem tam czterokrotnie, z czego trzy razy z rodziną. Pamiętam pewien wrześniowy tydzień spędzony tam z moją mamą, która mimo swego już niemłodego wieku i szwankującego zdrowia weszła dziarsko na Sokolicę dokładnie tą samą trasą, którą opisujesz.

Gabi, przyjemnie było powspominać te chwile dzięki Twojej relacji i zdjęciom.