Ech... Fajnie było

Dzięki Ci Stasiu za ubranie w słowa tej naszej wędrówki. I za organizację - na małofatrzańską bibę czekałam już od dawna i udało się. I to jeszcze jak fajnie było!

... ale znowu nie byłam na Stohu

Parę zdjęć też ode mnie:
           
           
           
           
           
   

I też nie mogę się doczekać Filipki

Na zakończenie postaram się jeszcze wgrać krótki filmik z tej wyprawy. Jednak mam wrażenie, że tym razem jakoś mi uciekaliście z przed kamery.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 02-11-2016 09:33 PM przez Stasiu.

To i ja dorzucę parę uwag od siebie odnośnie fatrzańskiej biby... Bo niby Stasiowi "uciekliśmy" ale dokumentuje na fotkach nie siebie dobrze, że i inni mogli uchwycić nieco zmęczonego organizatora
zatem, ja wracam do ostatniego dnia, niedziela, zanim wdrapaliśmy się na siodło na Hromowym, byli tacy, co szli wolno nie z powodu braku kondycji, o nie... Hemli pokazała i ja też chcę te widoki raz jeszcze przywołać, bo znów oprzeć im się nie można było... a to światło tak, a to chmura przelewa się inaczej, poezja po prostu... a to inne górki się odsłaniają, i tak samo miałam na Rozsutku... ale tymczasem ranek:
   
potem ekipa naszych przewodników i organizatorów, motywatorów i straszaczy na Hromowym:
   
spacerek granią po lodowisku, jak to Stasiu nazwał, był faktycznie emocjonujący, choć również z powodu faktu, że uważać trzeba było, gdzie nogi i kijki się stawia, a nie chciało się odrywać oczu od krajobrazów. Czyli piękne kolory jesieni na dole w kontraście ze śniegiem pod nogami, zmrożonymi gałęziami kosodrzewiny i pięknym słońcem. Ten dzień naprawdę nas dopieścił widokowo. I tak, dla mnie odkryciem była Babia, Tomtur świetnie wszystkich nas informował o otaczającym górskim świecie, dlatego też kiedy można było uwiecznić dwa górskie kopce, którymi nas Stasiu i Tomtur straszyli, czyli Stoh i Rozsutek, a pomiędzy nimi i inny "Diablak" się wyłania - to uczyniłam to pomimo marznących palców u rąk, których nijak nie udawało się zagrzać na tym wygwizdowiu. Ale czyż nie było warto, taki widok?
   
I za siebie również się oglądałam, im dłużej na górze zamykający byli, tym dłużej te piękne widoki oglądali choć, Tatry, które po prawej winny być, jeszcze nam się nie okazały, to potem.
   
po naszym podziale pod Stohem, po przejściu wymagającego skrótu do polanki pod Rozsutkiem, po decyzji, że możemy zostawić plecaki i zdobyć go na pusto - mnie to dodało skrzydeł. Podziwiam Stasia, co zabrał cały wór ze sobą i kto wie, czy to nie z tego powodu wolniej szedł, bo wytrzymałości z pewnością mu nie brak. Po trzech dnia wędrówki taki wymagający kopiec powinien męczyć, ale widziałam po twarzach wszystkich wdrapujących, że odsłaniające się widoki oraz zmienne podejścia, trochę łączki, trochę błota, potem kamienie i cały czas to bombardowanie odkrywającymi się bardziej i bardziej widokami - mobilizowało nas na maxa. Byli tacy, co po wyprzedzeniu nas wszystkich świetnie się zintegrowali z kosodrzewiną i stamtąd najadali się widokami:
   
a te... widzieliśmy już u Stasia i Hemli, ja też dodam parę moich ulubionych fotek, nazwałam je "skąd przyszliśmy i dokąd zmierzamy"
           
potem już dzielnie przemierzyliśmy międzyłańcuchy oraz szczytowe łańcuchy
           
szczytowe zdjęcie udostępnił Stasiu, a ja dodam jeszcze parę fotek, przez które, przy schodzeniu, można było rozbić sobie głowę, nogi, bo znów, zamiast patrzeć pod nogi...
       
i obiecane Tatry po lewej:    
i powiedzielibyście, że ten leniwiec oddający się opiece słońca to strażnik naszych bagaży...?
   
też serdecznie Wszystkim za towarzystwo dziękuję było pięknie

Ten post był ostatnio modyfikowany: 03-11-2016 08:29 AM przez Beskidniska.

Dzięki Beskidnisko za dopełnienie relacji.

Pomimo tego iż nie byłem na całości ale udało mi się z Wami spotkać bardzo serdecznie dziękuję za wspólne chwilę, dla takich momentów warto żyć
Do kolejnego spotkania, oby jak najszybciej

A ja dopowiem, że Staś też był

   

Prawdziwy baca spod Rozsutka.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 06-11-2016 10:05 PM przez Stasiu.

Stoicki spokój doświadczonego górołaza

Pięknie Ci Stasiu mruży oko Szewczyczku... pozuje narcystycznie wręcz

Świetna fotka. Dobra na awatar.

Cudnie mieliście!