Będąc w kwietniu na Dolnym Śląsku wygospodarowałem jeden dzień na wycieczkę górską w rejonie masywu Śnieżnika (1425m).
Poprzez Kłodzko ( widok na twierdzę)    
dojechaliśmy do Międzygórza gdzie przy rozstaju szlaków (parking nad potokiem Wilczka) zostawiliśmy autko    
by dalej z buta ruszyć w stronę Hali pod Śnieżnikiem kombinacją szlaków: niebieskiego, rowerowego , zielonego i znowu niebieskiego.
Dobrze utrzymanymi drogami, pośród poręb i licznych szkółek leśnych( i tu taka mała dygresja-gospodarka leśna w obrębie masywu sprawia wrażenie-dość starannej. Wyrąb nie przygnębia tak jak np. to co się dzieje na terenach pod władztwem Wspólnoty Niepodległych Wsi w Tatrach- tj. nie przypomina totalnego bezhołowia).
               
Oznakowanie szlaków też jest inne niż gdzie indziej-znaki są malowane na blaszkach i mocowane do drzewa. Po krótkiej przygodzie z zapędzeniem się na szlaku zielonym z powrotem w kierunku Międzygórza , dochodzimy do węzła szlaków na Przełęczy Śnieżnickiej.
           
Na trasie napotykam ostatni ślad po narciarzu( samego narciarza nie-chyba, że pod śniegiem).Znać zima odchodzi.
           
Przechodzimy obok schroniska na Hali pod Śnieżnikiem, by za znakami zielonymi poprzez oryginalny lasek świerkowy dotrzeć do granicy i dalej na szczyt.
           
Tam gruzowisko po wieży widokowej , mnóstwo tablic, miejsc pamięci, przeróżnych gadżetów.
Mnogość ta wynagradza brak szerszych widoków przy pochmurnej pogodzie.
   
Powrót tą sama trasą na Halę a tam przerwa na browarka w schronisku(czeski Opat) i kultowe naleśniki z dżemem jagodowym.
Zejście do samochodu czerwonym szlakiem , który wydaje się najkrótszą i chyba najlepszą opcją trasy na Śnieżnik w tym dniu. Po drodze urozmaicenie w postaci uporczywego deszczyku.

Jeszcze trochę zdjęć :
    -gęsto rozstawione tyczki ułatwiają orientacje we mgle i zamieci...
    -....podobnie jak ten rekordowej wysokości słupek graniczny.
    -miejsca związane z pamięcią.
    -j.w.
    -tablice informacyjne na wierzchołku.
    -j.w.
    -W herbie Czech-herb Dolnego Śląska.Pogięło ich.
    -Jakie niezapomniane chwile przeżyli Lucyna i Roman w dniu 10.09.2011 ???
    -Silny imperatyw i motywacja ku wchodzeniu na szczyty-to ważna rzecz.
    - .... a jak się już wlezie-to jest okazja do świętowania...
    -ogólny widok na wierzchołek.

Fajnie Andrzej, że zobaczyłem wreszcie jak wygląda wierzchołek Śnieżnika.

Wtedy poprzednim razem to tylko było widać mgłę, chmury i zaspy. Choć oczywiście i tak dobrze wspominam tamto wyjście

Fajnie Andrzej, że zobaczyłem wreszcie jak wygląda wierzchołek Śnieżnika.

Wtedy poprzednim razem to tylko było widać mgłę, chmury i zaspy. Choć oczywiście i tak dobrze wspominam tamto wyjście

Się pozmieniało nieco na wierzchołku. Nie ma już tej wielgachnej niebieskiej tablicy informującej o turystycznym przejściu granicznym Schengen zobowiązuje... a szkoda-bo tablica była dobrym i widocznym punktem orientacyjnym w zamieci śnieżnej.
Jeszcze kilka fotek z wycieczki:
                                   

Andrzeju, trasa w sam raz na rozprostowanie nóżek po długiej podróży z Warszawy
Na Śnieżniku jeszcze gości zima.
Ja niezapomniane chwile na Śnieżniku przeżyłam dwa tygodnie później po Lucynie i Romanie, ale informacji nie zostawiałam

Ma ten sam słupek, tylko w innym ujęciu    
Przy dobrych warunkach można zobaczyć:
    Czarną Górę
    Pradziada

Andrzejku to jest Herb Czech znajduje się w nim min. Herb Śląska Czeskiego, (nasz Dolnośląski Orzeł też jest czarny, ma półksiężyc ale nie ma korony).

P.S.
Nie wiem jak sezon kajakowy ale sezon pontonowy już rozpoczęty. Dzisiaj byłam w Bardzie, ale pogoda nie zachęcała do spływu Nysą Kłodzką.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-04-2012 07:32 PM przez Tenshi.

a)Niezapomniane chwile..... Będę musiał tam częściej bywać-może i ja dostąpię.
b)Opierałem się na info z wiki.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Herb_Czech
Ciekawe co Stasio napisze....
c)Gratuluję pomysłu. Okolice Bardo Śląskie są piękne.Same miasteczko też zresztą.

Co by tu powiedzieć. Fajnie się patrzy, fajnie się czyta, ale najlepiej na własnej skórze się bz się chciało poznać. Tam mi nie bzło dane jeszcze postawić vibram swojego buta. Może się jeszcze tego kiedz dożyję.
Tenshi, fajnie widzieć Dziada z drugiej strony.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-04-2012 08:14 PM przez Stasiu.

Może się jeszcze tego kiedz dożyję.

Aaach te niezapomniane chwile.... wszyscy widzę mamy podobne pragnienia...
Znać wiosna nadeszła.
Na Dolnym Śląsku zakwitły magnolie.    

I u nas też kwitną już magnolie.
Widać trafiasz ostatnio na pogodę sprzyjającą samotnym wędrówkom (tzn. nie licząc osoby towarzyszącej)
Fajna wycieczka, taka ciut wyciszająca.

Dokładnie Paweł.
Śnieżnik i kwitnące magnolie.
Teraz rozumiem Japończyków wspinających się na górę Fuji w porze kwitnienia wiśni.
Szukają ukojenia.

Tam gruzowisko po wieży widokowej , mnóstwo tablic, miejsc pamięci, przeróżnych gadżetów.
Mnogość ta wynagradza brak szerszych widoków przy pochmurnej pogodzie.

Oj, szkoda, że przepadły Ci widoki ze Śnieżnika. Teraz, w kończącej się zimowej porze byłyby przefajne.

Będąc na Śnieżniku dwa lata temu latem miałem wiecej szczęscia.

http://www.gorskiswiat.pl/forum/attachme...?aid=32480

http://www.gorskiswiat.pl/forum/attachme...?aid=32472

http://www.gorskiswiat.pl/forum/attachme...?aid=32477


Na Twoim zdjęciu ze schroniska widać stół, przy którym jadłem zupę. To ten pierwszy po prawej stronie. Miłe wspomnienie tamtego dnia. -> http://www.gorskiswiat.pl/forum/attachme...?aid=44850

Na Twoim zdjęciu ze schroniska widać stół, przy którym jadłem zupę. To ten pierwszy po prawej stronie. Miłe wspomnienie tamtego dnia. -> http://www.gorskiswiat.pl/forum/attachme...?aid=44850

Była to moja czwarta czy piąta wizyta na Śnieżniku. Miałem czasem gorsze, a czasem zupełnie dobre widoki(w zależności od pogody).

Może zatem dla tych miłych wspomnień okienko gdzie wydawano zupę.
   

Może zatem dla tych miłych wspomnień okienko gdzie wydawano zupę.

Mniam.

Dzięki.

Fajnie zagospodarowany czas
Zastanawia mnie tylko zdjęcie schroniska-aż dziw bierze,że takie pustki...

Osobiście mam wspomnienia śnieżnego Śnieżnika,który dał mi kiedyś mocno w kość(ilości śniegu). Muszę kiedyś wybrać się wiosenną lub letnią porą

Zastanawia mnie tylko zdjęcie schroniska-aż dziw bierze,że takie pustki...

Osobiście mam wspomnienia śnieżnego Śnieżnika,który dał mi kiedyś mocno w kość(ilości śniegu). Muszę kiedyś wybrać się wiosenną lub letnią porą

a)To był piątek(czyli przed weekendem a pogoda nie była do końca klarowna. Faktem jest, że były pustki na szlakach.
b)Śnieżnik w wydaniu śnieżnie dającym w kość -też się przytrafił.
Jest nawet relacja:
http://www.gorskiswiat.pl/relacje/snieznik/relacja.php