Mimo, że pogoda przystroiła w ten dzień niebo wstęgą czarnych chmur, wyjechaliśmy rano na zachód. Cel krystalizował się po drodze, w miarę ubywających kilometrów i przybywających kropel wody na szybie. Ostatecznie wybieramy Luboń Wielki, często omijany w drodze w Gorce czy Beskid Żywiecki. Parking pod ostatnią chałupą na niebieskim szlaku, przepoczwarzenie się w nie przemakalne ciuszki poprzedza wymarsz.
Trasa ma 4 kilometry. Środkowa część dość stroma, teraz mocno ubłocona. Sprzyja to ćwiczeniom do teleturnieju ?Gwiazdy tańczą na błocie?. Raz po raz ścieżka krzyżuje się z nową nartostradą do Rabki. W raz z wysokością deszcz przemieniał się w śnieg, by w okolicach szczytu całkiem rozłożyć dwu-centymetrowy, biały dywan. Widoczność - jak w kawie z mlekiem - na długość łyżeczki.
           
W jadalni schroniska, która do wybitnie wielkich nie należy, ludź na ludziu. Trafiła się końcówka imprezy jednego z górskich forum. Klimat w powietrzu długo się jeszcze unosił za ostatnimi gośćmi.
                       
My też się ponieśliśmy - w dół szlakiem żółtym do Rabki-Zaryte, Percią Borkowskiego. Ciekawa to trasa, chyba jedyna tak skalista i stroma w beskidach (może poza Percią Akademików na Babiej). Skały, gołoborza i kilka miejsca gdzie trzeba użyć 4 łapek to gratka (choć może nie w tych warunkach). Jakoś jednak w całości docieramy w dolną część góry, gdzie czeka na nas ulewa, poldek i mokra droga do domu.

Widzę, że mieliście podobnie jak my na Faterce. Chyba jednak nam pogoda w pewnych momentach pozwoliła coś lepszego.

Myśleliśmy właśnie jaką pogodą poczęstowała Was Faterka. Czyli jednak szarówa była wszędzie. Mam nadzieję, że zarezerwowaliście dobrą pogodę na bibię

Zdjęcia dość mroczne.
Czarno białe foty to dobre wyjście gdy pogoda nie najlepsza.
Choć przypuszczam, że to z powodu katastrofy takie zrobiłeś?!

Oba powody mają tu zastosowanie.

Wszędzie. Babia Góra w sobotę w wersji zimowej i chmurnej.

Toście się opalili...

Taaaaaa, do dziś czerwony na ryju jestem ...

Przez te żałobne zdjęcia, myślałam, że po jakimś złomowisku dreptaliście...
O istnieniu skał w Beskidach, nie wiedziałam (poza Babią, oczywiście)

Magda, my też bylismy dość mocno zaskoczeni, skał na tym szlaku było dość dużo a nawet w jednym miejscu to jakiś łańcuch by nie zaszkodził...
A te zdjęcia czarno-białe i do tego w pochmurnym lesie wprowadzają rzeczywiście w ponury nastrój.

Ale jest też obejście dla tych co nie lubią takich rumowisk.
Odchodzi w prawo o ile pamiętam.

Pokłoniliście się trochę "kamyczkom" w Beskidkach. Co?
Pewnie jeszcze nie raz te małe kopczyki doświadczonych górołazów zadziwią. Ale taki to ich przywilej. Skromne i tajemnicze zarazem. Z miłą chęcią poznałbym te "przepaściste" tereny, choć w tej aurze mało zachęcająco się prezentują. Mam nadzieję, że kiedyś się doczekają.

Stasiu nas w sobote Faterka przywitała milej     ,chociaz rano było tak    

Ciekawe te kamyki. Zachęciliście mnie.

Te fotki nie tyle ponure, co tajemnicze wyszły

Dobrze wiedzieć że tam taki skalniasty szlak jest....w razie czego inną drogę sobie wybiorę