Będąc w kwietniu na Dolnym Śląsku wygospodarowałem jeden dzień na wycieczkę górską w rejonie masywu Śnieżnika (1425m).
Poprzez Kłodzko ( widok na twierdzę)    
dojechaliśmy do Międzygórza gdzie przy rozstaju szlaków (parking nad potokiem Wilczka) zostawiliśmy autko    
by dalej z buta ruszyć w stronę Hali pod Śnieżnikiem kombinacją szlaków: niebieskiego, rowerowego , zielonego i znowu niebieskiego.
Dobrze utrzymanymi drogami, pośród poręb i licznych szkółek leśnych( i tu taka mała dygresja-gospodarka leśna w obrębie masywu sprawia wrażenie-dość starannej. Wyrąb nie przygnębia tak jak np. to co się dzieje na terenach pod władztwem Wspólnoty Niepodległych Wsi w Tatrach- tj. nie przypomina totalnego bezhołowia).
               
Oznakowanie szlaków też jest inne niż gdzie indziej-znaki są malowane na blaszkach i mocowane do drzewa. Po krótkiej przygodzie z zapędzeniem się na szlaku zielonym z powrotem w kierunku Międzygórza , dochodzimy do węzła szlaków na Przełęczy Śnieżnickiej.
           
Na trasie napotykam ostatni ślad po narciarzu( samego narciarza nie-chyba, że pod śniegiem).Znać zima odchodzi.
           
Przechodzimy obok schroniska na Hali pod Śnieżnikiem, by za znakami zielonymi poprzez oryginalny lasek świerkowy dotrzeć do granicy i dalej na szczyt.
           
Tam gruzowisko po wieży widokowej , mnóstwo tablic, miejsc pamięci, przeróżnych gadżetów.
Mnogość ta wynagradza brak szerszych widoków przy pochmurnej pogodzie.
   
Powrót tą sama trasą na Halę a tam przerwa na browarka w schronisku(czeski Opat) i kultowe naleśniki z dżemem jagodowym.
Zejście do samochodu czerwonym szlakiem , który wydaje się najkrótszą i chyba najlepszą opcją trasy na Śnieżnik w tym dniu. Po drodze urozmaicenie w postaci uporczywego deszczyku.