Zmęczylismy się okrutnie. I byliśmy ponurzy jak komornicy skarbowi. Zwłaszcza w wersji błotnej.

P.s. Kierowiec brał udział w początkowej fazie obalania pierwszej z flaszek. Potem kazaliśmy mu oddalić się gwałtownie bo za duże łyki robił. A kieliszka nie mieliśmy.