W niedzielny poranek jest jeszcze ładniej. Tatry opalają się szczerząc białe kły więc patrzymy im w zęby z okiennic schroniska.
   
Masklinowie będą ten dzień spędzać w okolicy bacówki, dając kolejną lekcję gór swoim uroczym córeczkom. Reszta starych dziadów pójdzie w głąb Gorców, gdzie nogi poniosą (daleko to nie będzie). Rozstajemy się koło południa i ruszamy na Stare Wierchy. Towarzyszy nam krokusia straż przednia, wychylająca fioletowe łebki przy miedzy. No i troszkę wiosennego błocka. Na Starych niestety spotkał nas zawód - polany wokoło schroniska rozjeżdżone przez motocykle, pędzące w te i wewte po czerwonym szlaku. Ludzi tu całkiem sporo, większość uprawiająca turystykę bierną- czyt. leżąc plackiem na ławkach z gębą do słońca. Ryk silników oraz widok bigosu w jadalni spłoszył nas w bardziej dziewicze tereny.
Z Obidowca odbijamy na Suhorę i obserwatorium astronomiczne na szczycie tej górki. Tam leżymy jak cztery wywłoki dopóty nie zbudzi nas zachodzące za chmury słońce. Niektórzy nawet ucięli sobie drzemkę. Za to po chwili wszyscy ucięliśmy sobie trasę, schodząc ze szlaku na przełaj ku samochodom. Jeszcze tylko kilka kilometrów asfaltem i jesteśmy z powrotem w punkcie wyjścia.