O godz. 11-tej do TOPR dotarła informacja, że w płn-wsch żlebie spadającym ze Świnicy doszło do wypadku taternickiego. Idący jako pierwszy taternik, będący od stanowiska na całą długość liny odpadł. Ponieważ po drodze nie założył tak zwanych przelotów, czyli punktów asekuracyjnych, odpadł na całą długość liny i wyrwał ze stanowiska drugiego asekurującego go kolegę. Pierwszy taternik spadł do podstawy ściany około 150 m i nie ma z nim żadnego kontaktu, drugi- asekurujący spadł około 50 m doznając złamania nogi i mocnych potłuczeń. O wszystkim poinformowali TOPR taternicy z drugiego zespołu, który wspinał się obok. Silny wiatr i mgła nie pozwoliły na użycie śmigłowca. Ratownicy samochodami udali się na Halę Gąsienicową.
W trakcie dojazdu udało się nawiązać kontakt z taternikiem, który spadł do podstawy ściany. Okazało się, że poza otarciami i potłuczeniami nie odniósł on poważniejszych kontuzji. Gdy pierwszy zespół ratowników dotarł pod ścianę, okazało się, że taternicy z drugiego zespołu opuścili już do podstawy ściany drugiego rannego taternika. Ratownicy zaopatrzyli rannego. Obu taterników zapakowano do środków transportu i wykorzystując zalegający w żlebach śnieg zaczęto ich transportować w kierunku dolnej stacji wyciągu na Gąsienicowej. Tam przepakowano ich do noszy francuskich i przeniesiono do Murowańca, skąd samochodami przewieziono ich do szpitala.

to ja poleciałem 150 metrów,

Wspinaliśmy sie północno wschodnim żlebem Świnicy, w dolnej części drogi było kilka dobrze wylanych lodów na progach i to nas skłoniło do wybrania tej drogi. Powyżej dwóch lodowymi wyciągów, weszliśmy z Jankiem w łatwy teren, który porównałbym do górnej części Zawratowego Żlebu. Śnieg był nawiany do głębokości kolan. Ja szedłem pierwszy, a za mną Janek na długość liny. Niestety nie założyłem żadnych przelotów, nie mieliśmy też już stanowiska Nie pomyślałem o możliwej lawinie ... Nagle 5 metrów powyżej mnie zsunął się śnieg uruchamiając lawinę. Zacząłem razem z nim jechać, następnie w wyrwało mnie w powietrze. Moja lina pociągnęła Janka który spadając złamał kostę. Janek spadając przpadkowo zahaczył dziabą o linę wspinającego sie poniżej nas zespołu. Zespół ten akurat miał 2 stanowiska bo prowadzący chwile wcześniej skończył prowadzić wyciąg. Dziabka Janka napięła linę drugiego zespołu (stanowiska wytrzymały), zatrzymując jego lot i w końcu mój. Ja wylądowałem głową w dół na pionowym progu zatrzymany łagodnie przez napiętą linę, 2 m poniżej mnie było połogie śnieżno lodowe zbocze, a 50m niżej sniegi pod ścianą. Obróciłem się i stanąłem w wygodnym miejscu. Skontaktowałem sie z drugim zespołem. Po jakimś czasie zjechał do mnie drugi zespół razem z poszkodowanym Jankiem. Potem wszyscy razem zrobiliśmy jeszcze jeden zjazd do śniegów pod ścianą, i tam wkrótce dotarła do nas ekipa z TOPRu.

Mam poobijane łokcie i nieco żebra, ale głowa kręgosłup i nogi be szwanku. Janek miał wczoraj operacje na nodze.

Mieliśmy naprawdę kupę szczęścia!
Mam też nauczkę żeby nie lekceważyć nawianego śniegu nawet przy zerowym stopniu lawinowym!