Kilka godzin temu wróciłem z kilkudniowej wędrówki zdziczałymi szlakami Beskidu Żywieckiego i już wiem na pewno, że z kijami się nie rozstanę. W warunkach jakich wędrowałem, były absolutnie nieodzownym atrybutem. Mokro, błocko, obślizła skała i mocne stromizny. To wszystko razem stwarzało fatalne warunki. Utrzymanie równowagi bez dodatkowych punktów podparcia graniczyło z cudem. A i w dobrych warunkach na prostych odcinkach znakomicie poprawiły wydajność marszruty. Jednak dopiero przy schodzeniu długimi stromiznami, okazywały się bezcenne. Stawy kolanowe wysiadły by mi już po pierwszym dniu. Trzy dni intensywnego trekkingu i praktycznie żadnego bólu, oprócz oczywiście standardowych dolegliwości. Od tego momentu kile zostały moimi przyjaciółmi po wieki wieków.