Kochani,

Dziś spotkałem się z incydentem wręcz śmiesznym! Chciałem z Konstancina odebrać dokumentację medyczną - całość dokumentów, które tam złożyłem i które oni sporządzili w trakcie Asi pobytu. Otrzymałem jedną stronę - krótką kartę informacyjną ze stanem zdrowia Asi, wzmianką o odleżynie, rehabilitacji i stosowanych lekach. Reszty nie chcieli mi wydać, gdyż dokumenty te należą do Asieńki, a że ona osobiście nie może się o nie ubiegać, to im nie wolno ich wydać. Fakt, że jestem mężem nie ma tu znaczenia - dyrektor poinformował mnie, iż konieczne jest sądowe pełnomocnictwo dla mnie. Niestety jest to zgodne z prawem, ale jest to przepis wiążący względnie, tzn. decyzja o skorzystaniu z tego prawa należy do dyrekcji ośrodka. Dokumenty nie są aż tak pilne, ale dobrze byłoby je mieć. Jest możliwość ich szybkiego uzyskania, o której dyrektor mi nie powiedział: jeśli obecny ośrodek złoży wniosek o ich wydanie, uzasadniając to medyczną koniecznością, to wówczas dokumentacja musi zostać przekazana.

OK... ale zastanówcie się nad postawą dyrekcji. Ja tego nie skomentuję.

Nowy ośrodek jest zupełnym przeciwieństwem. Jest świetnie prowadzony. Pielęgniarki bez wyjątku są kochane - wręcz skaczą dookoła pacjenta, pytają, czy nie pomóc... Jak dziś karmili pacjentów, to ja też dostałem obiad! W ogóle się tego nie spodziewałem. Leczenie też na wyższym poziomie. Od razu wykryli niedobory we wcześniejszej diecie Asieńki. Widzę, że teraz zacznie być lepiej. Zresztą decyzja o przeniesieniu Asieńki była chwalona przez rodziny bliskich, a nawet przez pracowników Konstancina