Piękne zdjęcia, szczególnie Uszba mi się podoba. Trzeba przyznać, że te czasy miały swój urok. Dominowały aparaty na błony cięte, albo niekiedy jeszcze szklane klisze, materiał światłoczuły był ortochromatyczny, i konia z rzędem temu, który umiał wówczas przedstawić chmury na tle błękitnego nieba... nawet z filtrem żółtym, czy pomarańczowym... a czułości zmuszały do przedstawiania wody w postaci smug, a ludzi zwykle trzeba było ustawiać do ujęć statycznych. Przyznam, że chciałbym spróbować takiej fotografii.