Uprzedziłeś mnie - szykuję właśnie artykuł o historii fotografii górskiej Mało czasu na zbieranie materiałów, skanowanie itp... ale jak będzie gotowe, to wrzucę.

Powodzenia.

Czekam niecierpliwie na efekt.

Przepraszam za nienajlepsze skany, ale próbowałem na różne sposoby i to co wyszło jest najlepszym rezultatem moich starań.

Postaram się- I wielkie uznanie dla Ciebie za temat. Naród który zapomina własnej histori-ginie

Dziś byłem u mojej i coś tam wyszperałem. Ale to kiedy indziej wrzucę do GŚ-a.

Tak napisałem kilka dni temu, a dziś dołączę jeszcze dwa "eksponaty" z tamtych stron, które znalazłem w mojej bibliotece:
[attachment=17962] panorama Worochty, uzdrowiska na Huculszczyźnie, ze słynnym kamiennym wiaduktem.
[attachment=17963] plakat, reklamujący tereny Huculszczyzny.

Ostatnio gdy byłem w empiku,zauważyłem ciekawy album "Tatry". Są w nim zawarte fotografie z Zakopanego,okolic i oczywiście Tatr z przełomu wieków XIX i XX. Bardzo ładnie wydany

Czy myślisz o tym albumie? [attachment=18013]

Faktycznie - piękne fotografie, Łukaszu.

Tak Maćku,dokładnie o tym
Czyżbyś był jego właścicielem?

Złóż zamówienie u Świętego Mikołaja. Może znajdziesz go pod choinką?

Pozdrawiam.

Tak, album ten stoi w mojej "tatrzańskiej bibliotece "

Ech gdybym tylko posiadał skaner...
Mam dużo starych zdjęć od końca lat czterdziestych począwszy, najwięcej z pięćdziesiątych i później a i slajdów cała masa, niestety nie mam jak się tym podzielić.
Pod spodem zrobiłem przykładowe zdjęcie zdjęcia, może kiedyś się dorobię to urozmaicę ten wątek skanami. Na fotografii moja babcia

Nie przejmuj się brakiem skanera. Zdjęcie zdjęcia też dobrze wyszło.
Poza tym... fajną masz babcię.

4. 6 . chciałoby się czekan wbić

Aaaach...
Piz Bernina i Biancograt -proszę bardzo
http://pl.youtube.com/watch?v=IoIXpu0aIvQ

Czy ktoś z Was ma może stare numery Taternika? Roczniki 1908-1933 (tak mniej więcej)
Ostatnio jakoś grzebię w historii

Ja niestety nie pomogę Ci, wtedy jeszcze nie kupowałem prasy o tematyce górskiej

Czy ktoś z Was ma może stare numery Taternika? Roczniki 1908-1933 (tak mniej więcej)
Ostatnio jakoś grzebię w historii

Roczników nie mam , ale może zainteresuje Cię Biblioteka Historyczna Głosu Seniora

http://www.nyka.home.pl/bibl_his/pl/bh_index.htm

Ja niestety nie pomogę Ci, wtedy jeszcze nie kupowałem prasy o tematyce górskiej

A tak na poważnie to chciałem Ci polecić starą biblioteczkę górską... ale nie chodzi nie wiem czy przeniesiona na inny adres czy po prostu juz nie istnieje.

Czy ktoś z Was ma może stare numery Taternika? Roczniki 1908-1933 (tak mniej więcej)

Co Cię konkretnie interesuje Kasiu ?

Dziekuje Janusz Stronę tą znam

Nie ma za co może skorzystają z niej inni, co nie znali
Faktycznie strasznie kosztowne te starocie

Faktycznie strasznie kosztowne te starocie

Nie aż tak kosztowne
150-200 PLN to są ceny raczej z kosmosu, ew.życzeniowe niektórych stron antykwarycznych.
Na rynku można to znaleźć w cenie 10-20 PLN.

JanuszB napisał(a):

Faktycznie strasznie kosztowne te starocie

Nie aż tak kosztowne
150-200 PLN to są ceny raczej z kosmosu, ew.życzeniowe niektórych stron antykwarycznych.
Na rynku można to znaleźć w cenie 10-20 PLN.

Odnosiłem się do cen podanych przez Kasię , jeśli można starocie nabyć taniej , to w takim razie nie jest tak źle

świetne zdjęcia Maciek
a na pierwszym Twoja mama to ubrana jest chyba w tzw anorak... no i te kije bambusowe, uśmiech na twarzy... to musiały być piękne czasy

To były piękne czasy. Czasy młodości.
Kiedyś,dawno temu, w szafie znalazłem stare buty narciarskie mojej mamy (pewnie te, w których jest na zdjęciu), ale nie wiem jaki był ich dalszy los. Może gdzieś jeszcze je znajdę?
..................................................................................................................................................
A tak przy okazji zagadka dla młodszej części forumowej rodziny. Co oznacza skrót na pocztówce: "FWP" ?

Oto moje zdjęcie zrobione niedawno w butach i spodniach współczesnych.
Reszta to przełom lat 70-80:
- czekan wykonany w zakładach szybowcowych "na lewo" - ponoć nie ustępował w Alpach w swoich czasach markowym sprzętom zachodnim,
- ochraniacze wełniane mające nie dopuścić do zmoczenia spodni,
- czechosłowacki kask wspinaczkowy (ważący chyba coś koło kilograma) nie pamiętam jakiej firmy,
- czechosłowackie okulary lodowcowe, był to topowy model i nie było się czego wstydzić w czasach ich świetności,
- plecak z małym zewnętrznym stelażem stalowym,
- no i oczywiście brązowy anorak domowej produkcji(zadziwiająco lekki nawet na dzisiejsze warunki)
Połowa sprzętu więc kupiona połowa zrobiona, nie to co dziś, dlatego szacunek dla wszystkich moich starszych kolegów którzy opowiadali mi historię owych staroci, używali ich w połączeniu z linami sizalowymi i o dziwo jeszcze żyją...
[attachment=18380]

Świetnie wyglądasz, super prezentacja! Mógłbyś zagrać w jakimś filmie.

Ale niespodzianka! I to z samego rana.
Masz świetną pamięć, Paweł. Dzięki. Również pozdrawiam!

Fundusz Wczasów Pracowniczych
(do młodszej części chyba się zaliczam bo nie zdążyłam skorzystać a w 50-tych do 60-go mnie nie było jeszcze)
Piękne fotki Maciek
Ja u mamy znalazłam w albumie zdjęcia z Ojcowa ze skałkami i zastanawiałam się jak je tu wkleić

A i Ciebie chyba gdzieś tam można dostrzec Aniu, prawda?

Klimat zdjęć niepowtarzalny.

A i Ciebie chyba gdzieś tam można dostrzec Aniu, prawda?

Klimat zdjęć niepowtarzalny.

Wiesz Maciek ja tego wypadu nie pamiętam.Muszę mamy dokładnie zapytać ? Bo jeżeli ja mogę być na tym zdjęciu to tylko na pierwszym z BAMĄ KRAKOWSKĄ- jako te dwa małe brzdące (jeden na rękach a drugi trzymający się spódnicy ale już który jest który ?). Ciekawostka i to by nie był 1967 -(bo ja się w tym roku urodziłam).
A brzdące są trochę chodzące to trzeba dodać no ile trzy latka to może to 1970 ?

maciek napisał(a):

A i Ciebie chyba gdzieś tam można dostrzec Aniu, prawda?

Klimat zdjęć niepowtarzalny.

... Ciekawostka i to by nie był 1967 -(bo ja się w tym roku urodziłam)...

Skojarzyłem rok, który podałaś na poczatku, z datą Twoich urodzin i dlatego pomyślałem sobie, że jesteś obecna na zdjęciu w sposób szczególny. Czyż ta pani w sukience w kratkę ( może to Twoja mama?), na trzecim zdjęciu, nie jest przypadkiem w stanie błogosławionym, czy to tylko siła sugestii?

5.Nieobyło się bez wpisu pięknej i zawsze groźnej Dany z Zielonego Stawu.

Miłe wspomnienie.

Zainteresowanym historią Tatr-polecam monografię tatrzańskich schronisk pióra Ivana Bohusa ml.-m.inn sporo ciekawych informacji i starych zdjęć.

Coś podobnego znalazłem w "Dziejach Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego", których autorem jest Władysław Krygowski. Wydawnictwo PTTK "Kraj" Warszawa-Kraków 1988

Schroniska z początku XX wieku

[attachment=19040] pod Miedzianem
[attachment=19041] nad Morskim Okiem
[attachment=19042] w Dolinie Pieciu Stawów
[attachment=19043] w Starej Robocie
[attachment=19044] w Ciemnych Smreczynach
[attachment=19045] na Hali Gąsienicowej
[attachment=19046] w Roztoce

Proszę bardzo, oto ono:

[attachment=19054] widok sprzed 1914 roku
[attachment=19055] po rozbudowie w latach międzywojennych

źródło: to samo, co trzy posty wcześniej.

Andrzeju!

Liczę na Twój wkład w rozbudowanie tego tematu. Parokrotnie w wątku historycznym przedstawiłeś sporo świetnych archiwaliów. Wydaje mi się, że masz duży strych, prawda?

Nie mogłeś wcześniej zabrać się za robienie porządków na strychu? A swoją drogą nie rozumiem, co taki rodzynek robi na strychu? Chyba przyjadę do Ciebie pomóc Ci w tych porządkach.

Nie mogłeś wcześniej zabrać się za robienie porządków na strychu? A swoją drogą nie rozumiem, co taki rodzynek robi na strychu?

Fakt.
No to (dla miłośników starzyzny ) - jeszcze parę efektów ubijania moli za pomocą skanera.
Zapewne słyszeliście o przewodnikach tatrzańskich autorstwa Mieczysława Świerza-oto jeden z nich -wydany w Zakopanem w 1919 r.
Ps.
I jest opisana mi.inn Gładka Przełęcz i Żabi Niżni-chyba nie bali się w ówczesnych czasach- filanców !

No to (dla miłośników starzyzny ) - jeszcze parę efektów ubijania moli za pomocą skanera.
Zapewne słyszeliście o przewodnikach tatrzańskich autorstwa Mieczysława Świerza-oto jeden z nich -wydany w Zakopanem w 1919 r.

Prawdziwe cudo!
Palcami wyczuwam kruchość tego pożółkłego papieru i jego lekko zbutwiałą wilgoć, a nozdrzami delektuję się tym specyficznym zapachem kilkudziesięcioletniego żywota. Szkoda tylko, że nie mogę zagłębić się w treść tego przewodnika.
Ot, rozmarzyłem się w sobotni wieczór!

a nozdrzami delektuję się tym specyficznym zapachem kilkudziesięcioletniego żywota. Ot, rozmarzyłem się w sobotni wieczór!

!
Hmmmm...... Też się rozmarzyłem - ten delikatny lekko wiśniowy bukiet zapachowy Domaine de Moulines-Merlot z dobrego rocznika....
Pozdrawiam

Podobno w Tatrach ma aktualnie miejsce akcja "Zero tolerancji"-skierowana przeciwko niesfornym turystom
Zatem dla przypomnienia-nie chadzamy poza szlakami z harmonią czy mandoliną

dobre... całe szczęście, że dużo śniegu jest i na usprawiedliwienie może być zgubienie szlaku

A ja tam byłem....
Nie powiem kiedy-bo wstyd się przyznawać do wieku

Ja też chyba ze 20-22 lata temu na obozie speleo w kościeliskiej (czy może dawniej.)

Bez przesady z tym wiekiem, Doktorze! Pewnie w XX wieku i to n.e. To i ja wówczas zacząłem chodzić po górach.

Przewodniki, które pokazałeś to cudeńka. Zakosiłbym je Tobie chętnie.

Bez przesady z tym wiekiem, Doktorze! Pewnie w XX wieku i to n.e.

Czuję się nadal młodo i jurnie ! . Tak prawdę mówiąc wstyd mi z nieco innych powodów

Marzy mi się słoiczek( taki 5-cio litrowy) z krugerrandami

Nooo... panie DrE, Ty masz prawdziwe archiwum na swoim strychu . Ciekaw jestem co Ty tam jeszcze wyskrobiesz. Prawdziwe skarby.

Zgadzam się ze Stasiem. Pozazdrościć można tylko takich zbiorów. Ja jako pierwszy z pokolenia, który taką tematyką się interesuje sam uzupełniam zbiory i niestety jak na razie nie są one jeszcze bardzo pokaźne(biedna kieszeń studenta) ale powolutku do przodu,myślę,że z czasem się one powiększą

JanuszB napisał(a):

Faktycznie strasznie kosztowne te starocie

Nie aż tak kosztowne
150-200 PLN to są ceny raczej z kosmosu, ew.życzeniowe niektórych stron antykwarycznych.
Na rynku można to znaleźć w cenie 10-20 PLN.

Przypomniałam sobie temat
Ceny wzięłam stąd:
http://www.antykwariat-filar.pl/index.php

Szukałam oryginalnych materiałów na temat serii wejść zimowych z 1906 roku Zwłaszcza z działalności pana Martina i pana Dubkego. Doktorze, czy dysponujesz takowymi?

Ciężka praca-biorąc pod uwagę choćby wagę ówczesnego sprzętu. Ale były i efekty-choćby znakomite prace Vittorio Sella

SZLAKI WIDMA

Są nimi szlaki zamknięte, nie odnawiane i zamarłe. Niektóre, po zniszczeniu schronów, do których wiodły, stały się niepotrzebne i niepopularne, jak ścieżyna, która prowadziła dnem Waksmundzkiej Doliny na Krzyżne i zanikła ostatecznie przed około siedemdziesięciu laty. Inne skasowało Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, nie odnawiając ich po pierwszej wojnie światowej; dotyczyło to szczególnie tych, które wiedzeni kawalerską fantazją Mariusz Zaruski, Walenty Gadowski i Mieczysław Karłowicz wytyczyli po piargach i skałach nie przekopując bodaj śladu perci. Były to szlaki mylne i śliskie w chmurach i deszczu, łatwo obrywające się i osuwające i mogące zawieść w przepaść w razie całkowitego zniszczenia jednego lub kilku znaków.
Któż dzisiaj wie o czerwono znakowanej perci, która od roku 1911 wiodła z górnej Pańszczycy przez Przełęcz Nowickiego do Dolinki Buczynowej? Było to wyjątkowo krótkie przejście przez góry do Pięciu Stawów i Morskiego Oka, choć nieco nużące w piargach i na wantach. Jeszcze u początku lat pięćdziesiątych istniało tam kilka wybladłych plam czerwonej farby.
Znaki na szlaku, który Jakub Wawrytko znakował od Zmarzłego Stawu na Kozią Przełęcz Niżnią w roku 1907 (późniejszy Szlak Przewodników), utrzymywały się przez z górą 60 lat. Pamiętam je z roku 1926, niemal wszystkie z "brodami" świadczącymi, że znakarz nie żałował tego bardzo drogiego cynobru. Pq dalszych 27 latach znakując tamtędy kolorem żółtym, ktoś pozacierał je czarną farbą widocznie nędznego gatunku, bo gdy przybyłem tam powtórnie w roku 1968, odnalazłem, przeważnie ze złuszczonym czarnym kolorem, jeszcze 12 znaków, nieco tylko przybladłych. Zacierając je mało widoczną mieszanką, pozostawiłem jeden na pamiątkę.
Poznikały nieliczne niebieskie paski malowane przez M. Karłowicza, które w roku 1925 wiodły mnie w siąpiących chmurach na Niżnie Rysy, od początku grzędy pod Rysami. Z jego niebieskiego szlaku, tyczonego po skałach z "galeryjki" na Czarny Mięguszowiecki Szczyt (także w roku 1908), odnalazłem w 1971 r. na czerniawej skale tylko jeden zupełnie zbielały prostokąt. Natomiast z niebieskiego trawersu M. Zaruskiego, wyznakowanego w tym samym 1908 roku i wiodącego po południowej stronie na Czarny Mięguszowiecki Szczyt z Przełęczy pod Chłopkiem, nie pozostały na tej łatwej ścianie jakiekolwiek ślady. Za to z innego zakonspirowanego wyczynu pana Mariusza ("żeby się Kulczyński nie dowiedział!") pozostała na północno-wschodniej ścianie Wielkiego Kościelca jedna zardzewiała klamra i ślady dwu znaków, chyba także niebieskich.
W roku 1921 Zaruski, awansowany do stopnia pułkownika, przybył na Podtatrze i po kilku dniach wyznakował na własną rękę i już po raz drugi czerwony szlak z Karbu na Kościelec. Były to dość nierówne paski ciemnej, syntetycznej czerwieni, wywodzące na "płytę" samym grzbietem (bez trwale przetartej ścieżki), a więc trochę na wschód od obecnej ceprostrady. Komisja dla Robót w Górach PTT nie była zadowolona, ale jakoś rozeszło się to po kościach.
W roku 1908 Mieczysław Karłowicz wyznakował niebieskim kolorem szlak z Doliny Kościeliskiej (sprzed Bramy Kraszewskiego) na Halę Stoły, z której wytyczył go dalej stromym, piarżysto-skalistym trawersem ponad zerwiska Kominiarskiego Wierchu i na jego szczyt. Szlak ten wyznakował on na własną rękę kilkanaście lat wcześniej, jako 16-latek, w roku 1892 i ogłosił o tym w "Kurierze Zakopiańskim" - TT zignorowało jednak ten wyczyn. W kilka lat później TT przekopało tą trasą zakosami ścieżynę, której resztki widać dzisiaj na prawo od prostopadłych ścian skalnych*. Ta górna część "Szlaku im. M. Karłowicza" (nazwanego tak w stulecie zorganizowanej turystyki górskiej) była również w jakimś stopniu kontrowersyjna i w niektórych ówczesnych przewodnikach, a nawet mapach, zupełnie o niej głucho. Wejście to zastąpił inny i niezbyt udany szlak, wyznakowany na Kominiarski Wierch Doliną Smytnią w roku 1903.
Karłowiczowski szlak był, zdaje się, odnowiony przez PTT w okresie międzywojennym tylko jeden raz, tak że po powstaniu TPN W 1954 roku nie było już nawet co kasować ponad lasami. Warto dodać, że rok przed instalacją Tatrzańskiego Parku Narodowego proponowano kapitalny remont tej górnej partii ścieżki, a także zamianę narciarskiego szlaku przedwojennego, trawersującego z Hali Stoły przez Halę Dudową do Doliny Chochołowskiej - na letni szlak również koloru zielonego. Ale nic z tego nie wyszło i także ten niewątpliwie ciekawy trawers narciarski dołączył do widmowej galerii zamarłych ścieżek tatrzańskich.
Ciekawa była historia zielonego przejścia wytyczonego jeszcze przed pierwszą wojną światową z Hali pod Przysłopem przez Halę Miętusią i wzdłuż Wantul na Kobylarz. Odnowiono ten szlak w roku 1926, a skasowano w 1932. W planach TPN był on przeznaczony do ponownego wyznakowania (wraz z trzema innymi szlakami) jako alternatywne dojście do szlaku niebieskiego wiodącego z Gronika na Małołączniak i dlatego widniał na parkowych mapach orientacyjnych, m.in. u wylotu Doliny Miętusiej.
W roku 1970 wobec zupełnego braku znakarzy w Tatrach, opiekun społeczny szlaków przeznakował tę ścieżkę, poczynając od dolnych partii Doliny Miętusiej i biedząc się niemało nad przepuszczeniem jej przez mylny las nad Wantulami. W trzy dni później TPN polecił zatrzeć to wszystko miejscowemu strażnikowi, ponieważ - jak brzmiało uzasadnienie - "praca ta nie była przewidziana w planie znakowań roku 1970".
W roku 1971 przewodniczący Rady Parku TPN prof. Walery Goetel zwrócił się do ówczesnego dyrektora TPN z prośbą o zgodę na ponowne przeznakowanie tej ścieżki, a to przez skierowanie na nią końcówki niebieskiego szlaku schodzącego z Małołączniaka w Dolinę Małej Łąki. Zgoda została udzielona i szlak przeznakowano powtórnie, wraz z umieszczeniem tabliczki drogowskazowej u jego początku (względnie końca). Równocześnie zatarto starą końcówkę szlaku niebieskiego z Gronika przez Przysłop Miętusi na Kobylarz. W kilka dni później nieszczęsne znakowania zostały zatarte po raz drugi, a końcówka perci z Małołączniaka z powrotem przerzucona na dawną trasę.
Znakowanie stosunkowo krótkiej, lecz otoczonej nimbem romantyzmu ścieżyny, wiodącej od Lodowego Źródła do Okien Zbójnickich na zachodnim stoku Organów, znikło niemal bez śladu. Same Okna różowią się w zachodzącym słońcu, a niektórzy rodacy z nizinnej części kraju nieraz pytają przewodników, z którego to Okna skoczyła w przepaść zgwałcona przez zbójów Helena de Witte (bohaterka "Popiołów" Stefana Żeromskiego) i gdzie ją pochowano?
Szlakiem zamkniętym na czas nieograniczony i trwającym w zupełnej martwocie jest czarno znakowana ścieżka wiodąca od Morskiego Oka wzdłuż podnóża grani Żabiego do granicy państwa i wysokiego płotu przypominającego czasy Hohenlohego, despotycznego właściciela tamtych partii Tatr. Chadzali nią przez długie lata najwybitniejsi taternicy dążąc na południową stronę Tatr przez Polski Grzebień lub Żelazne Wrota, czy też na wspinaczki w grani od Ganku po Zadni Gierlach. Dziś mało kto wie jak trafić na jej początek, który znajduje się opodal ujścia Żabiego Żlebu.
Łączna długość zamarłych szlaków tatrzańskich (bez turystycznych szlaków narciarskich) wynosi blisko 50 kilometrów, gdy długość czynnych szlaków w Tatrach Polskich przekroczyła 200 kilometrów. Zagęszczenie tych ostatnich wynosi około 10 metrów na hektar obszaru, czyli mniej aniżeli w Tatrach Słowackich.

* O znakowaniach M. Zaruskiego i M. Karłowicza opowiadał mi w roku 1929 Józef Oppenheim.

Czasem-testuję pracę skanera-to i dorzucę coś

W temacie "Z historii gór" są trzy posty dotyczące nieczynnych szlaków. Porobiłem w dwóch z nich (trzeci nie jest mojego autorstwa) uwagi, odnoszące ewentualnego czytelnika do Twojego postu w temacie "Górskie starocie". Mam nadzieję, że w ten sposób uda się zachować łączność tematyczną tego zagadnienia.

...a swoją drogą widzę, że masz tę samą książkę Midowicza

Czytałem ją już wiele razy.

O tym usłyszałam pierwszy raz. Dzięki Maćku

Pioter, nie wiem co zrobić z tymi linkami, bo wyświetla się napis "CBA.PL najlepszy darmowy hosting" i na tym koniec. Klikam z prawej i lewej strony i nic.