(zacząłem tą relację pisać normalnie, po ludzku...ale jakoś tak mi wyszło )

I nas (tzn. gosia3ka i mnie) poniosło w niedzielę ku górom,
A raczej ku ciężkim jak kołdra i mokrym od deszczu chmurom
Początek trasy stanowił dworzec w uśpionej Szczawnicy.
Szlak prowadzący na Szafranówke minęliśmy bez zachwytu.

Tam mgła tak biała i gęsta jak dobra zupa mleczna
Przejście przez nartostradę nie było z tych bezpiecznych.
Dalej bez szału, widoków zero, ot tyle co na drzewa
Senne i ciche, że na ich widok nam też chciało się ziewać.

Nagle zza góry dochodzą głosy, a potem jakieś sylwetki
To przednia straż oddziału stonki - inaczej szkolnej wycieczki.
Już prawie mieli nas w garści, czuć było pęd ich oddechu
Lecz przecież nadludzkiej dodaje siły dumna naszywka Gie-eŚiu.

Uciekłszy pogoni z jęzorem na wierzchu wchodzimy na Durbaszkę
Pod nią schronisko i dobrze schłodzony płyn turystyczny w flaszce
A guzik z pętelką się okazało, gdy doszliśmy do okienka
To jest ośrodek dydaktyczny i nie ma nawet procenta!

Brniemy więc dalej, przez zaspy, śniegi w kierunku Wysokiej Skałki,
I w ten czas mieciur dzwoni z wieściami, że właśnie zakupił narty.
Na szczyt nie wchodzimy, bo szaro, nadal widoków nie wiele,
Ruszamy dalej niebieskim szlakiem w kierunku przełęczy Rozdziele.

Tam już o zmierzchu, trochę zmęczeni witamy się z mieciurem,
Który na swoich biegóweczkach wyszedł na samą górę!
Do samochodu przez Białą Wodę schodzimy już przy latarkach
A tam schowany za szybką czeka mandacik - niespodzianka.

                   
           

Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-01-2009 09:03 PM przez Mallaidh.