No to może ja teraz zamieszczę krótką, zaległą, relacyjkę z wypadu w Pieniny
Traktowałem ten wyjazd jako rozgrzewkę przed Babią Górą, na którą udałem się dwa dni później.
Po mało przespanej nocy nie mogłem się doczekać kiedy tylko choć trochę się rozwidni aby wstać i wyjść z pokoju. Pogoda wyglądała mało zachęcająco, padał drobny deszcz i były niskie chmury.
Przeszedłem, zaspany jeszcze, rynek w Krościenku aby dotrzeć do początku szlaku na Trzy Korony. Był on w tym momencie pokryty nie śniegiem, a błotem, które również utrudniało marsz. W miarę zdobywania wysokości błoto zamieniało się w lód, po którym spływała woda, bez kijków byłoby kiepsko utrzymać równowagę.
Pogoda nie dawała żadnych oznak, że będzie miała zamiar się choć trochę poprawić.
Samotna droga, pustki zupełne na szlaku, widoczność na kilkaset metrów powodują, że podejście się zaczyna dłużyć.
Podchodząc coraz wyżej zaczyna prószyć drobny śnieg który z czasem zamienia się w dość intensywny opad. W między czasie dostaje sms’a od znajomych, którzy pozostali w Krościenku, że pada deszcz, nie są pocieszeni ponieważ mieli zamiar wybrać się dzisiaj na narty(a mogli iść ze mną w góry )
Dochodzę do Trzech Koron. Bardzo uważnie, po ośnieżonej i częściowo oblodzonej konstrukcji stalowej wychodzę na platformę widokową, z której rozciąga się widok na jakieś... 20m, poza tym wiatr i śnieg powodują, że szybko znikam z tego miejsca z planem udania się na Sokolicę.
Podczas zejścia z Trzech Koron tradycyjnie odwiedzam Gorę Zamkową.
Idąc przez las ukazują mi się skutki ostatnich wiatrów halnych które połamały miejscami dość znaczną ilość drzew.
W miarę zbliżania się w rejon Sokolicy zaczynają ukazywać mi się bardzo mistycznie wyglądające zbocza pienińskie, które teraz są powleczone kożuchem z białych chmur.
Śnieg nie przestaje padać, staje się za to coraz bardziej mokry i nieprzyjemny.
Dochodzę do Sokolicy, dla niektórych może to będzie zdziwienie ale pierwszy raz w życiu, nigdy wcześniej nie miałem okazji się tam pojawić, podchodząc do barierek uświadamiam sobie, że będę widział trochę więcej niż na poprzednim szczycie Rzeczywiście widoczność jak na dzisiejsze warunki jest dobra.
Sprawdzam jak się ma słynna sosna, robię kilka fotek jej i całego otoczenia. Chwila zadumy i rozmyślania stojąc nad urwiskami Sokolicy i decyzja o zejściu na ciepły obiad
Na tym się kończy mój krótki wypad w Pieniny, teraz czas na Babią...