Witam... po dlugim czasie postanowilam wreszcie sie zabrac z a obiecana relacje z gor czyli tradycyjnie, jak co roku 27 grudnia na Radziejowej... bo po swietach bylo co zrzucac

poranny wyjazd z domu - czyli 6 rano, nwychodzac spotkalam ojca i uslyszalam tylko "znowu?? " coz sama juz nie wiem co takiego jest w gorach.. ale mysle ze Wy wszyscy to rozumiecie
i o 7.30 juz na szlaku - najkrotszym, ale wcale nie najlatwiejszym czyli niebieski od rytra na przehybe, sloneczko swieci tylko zalodzenie troche przeszkadza, ale co to dla nas
a no i zapomnialabym wspomniec ze testowalam wowczas moj prezent gwiazdkowy dla samej siebie czyli polarek z windstoperem firmy TCM i sprawdzil sie wypasnie
na dojsciu zielonego szlaku z barcic bylismy nawet przed czasem, chwila postoju i dlaej na przehybe... ten fragment trasy zawsze mi sie dluzy i tak bylo i tym razem... eh, nie lubie w koncu dotarkismy na wielka przehybe, sniegu nie tak wiele zeby nie moglo byc wiecej
a po drodze - widok na kotline sadecka czyli na morze smogu... bleh, az sie nie chcialo myslec ze wieczorem trzeba bedzie tam wrocic. nawiasem mowiac my szlismy caly dzien w sloneczku a w ns mgla... uroki...
i z wielkiej przehyby szybki szlif do schroniska a tam... wierzycie w deja'vu? bo ja mialam cos takiego, idealnie rok wczesniej, czyli 27.12.06 tez bylismy na tej trasie i w schronisku, co najlepsze-identyczna widocznosc byla... cyzli Taterki w calej okazalosci... zyc nie umierac
po zjedzeniu pysznej zupki z torebki w schronisku biegniemy dalej tym razem czerwonym szlakiem - na radziejowa. w drodze towarzysza nam co chwile wylaniajace sie zza drzew osiezone szczyty Tatr... moglabym siedziec i patrzec
na malej Radziejowej chwila na robienie fotek i wreszcie moglam sie do robienia fotek polozyc w sniegu bez obawy ze przemokne kochane ciuchy z membrana
a na wiezy na radziejowej ehhhh panorama 360 stopni, wszystko we mgle, wylanaiaj sie tylko najwyzsze szczyty pienin, gorcow ( i oczywiscie moja ambicja - Babia) a nad tym wszystkim Tatry... pieknie bylo
nastepnie zeszlismy na Rogacze i znow pokladalam sie po sniegu - niby ze fotki robilam, a tak naprawde to spodobalo mi sie ;P
za rogaczami na zejsciu na przelecz Obidza zatrzymalismy sie na chwile i z aparatami w rekach ogladalismy zachod slonca nad Tatrami - przepiekne widowisko.
no i juz stamtad znanymi na pamiec szlakami szybkim krokiem do Kosarzysk
wspomne jedynie, ze wyprawa ta miala na celu obadanie warunkow na szlaku przed sylwestrem, ktory tez spedzilam na wiezy na radziejowej