(...) Z drugiej strony, nie zapomnę nigdy, jak zaświeciły się z podziwu oczy koledze-górołazowi, któremu powiedziałam o tych nerwobólach dnia następnego. "Przecież ty tam przecierałaś szlak!" - powiedziane tak, że nigdy żadne "masz piękne oczy" (albo i "masz zgrabny tyłeczek") nie ucieszyło mnie tak bardzo. (...)