Przyszła pora na Telesfora czyli na spojrzenie osobnika nr dwa. Tego młodszego.

Koleżanka Paulina na Boraczej nie zjawiła się. Lekarz psychiatra wypisał Jej L-4. Pod wpływem tego szaleństwa namówiła mnie na zwiedzanie Majorki oraz Pilska. Będąc świadomy czynów własnych zgodziłem się.

Wybija 7 rano. Rynek Żywiecki. Rozpoznaję Paulinę od razu. Po malutkim nosku. Przebijamy się przez jednokierunkowy Żywiec i ruszamy na Korbielów. Rozmowa od razu miła i sympatyczna. Wysiadamy obok lokalu gastronomicznego i ruszamy na szlak. Szybko, a nawet bardzo szybko. Albo wolno co raz wolniej. Pogoda wręcz powala. Zjawiska na niebie też. A my sobie idziemy nie spiesząc się i plotkujemy. O pracy, o Forumowiczach, o górach, o złych ekologach i mundurowych górskich, o dobrych urzędnikach i historykach. Paulina naucza mnie co akurat widać. Wierzę Jej na słowo . W trakcie przerwy ( rodzina Pauliny też była ) nawiązujemy kontakt z Maćkiem. Atakuje Bystrą. To też my równie bystro ruszamy dalej. No i Hala, gdzie spotykam znajomych, droga na Pilsko gdzie Paulinka oficjalnie sypie sobie popiół na główkę w temacie żelastwa w górach . Ale docieramy na szczyt Polski. Tzw Szczyt Pięciu Kopców. I tu z Pauliny wychodzi okrutny pozaszlakowiec. I wstyd mi tutaj się przyznać ale namówiła mnie na zboczenie ze szlaku i na podeptanie kosodrzewiny. Potem wykorzystała mnie - szła po moich śladach. Straszna jest. Docieramy na słowacki szczyt. Krzyże, stół i my. Potem dotarło kilka osób. Próba duszenia ( zauważyliście, że ja, jako gentelmen nie oddałem Jej ? ). Siedzimy, rozmawiamy, śniadamy. No ale czas wracać na dół. Omijamy narciarzy ( gdzieś tam mógł czaić się morderca ) i znajdujemy ławeczkę w słońcu. Tu Paulinka wyciąga 25 kilogramów artykułów spożywczych. I 7 litrów płynów. Cóż robić... Zjadamy to. W międzyczasie zauważamy jak naród turystyczny ominął temat drożyzny noclegów na Miziowej. Paulina pogania mnie. Coś złego musi mieć na myśli ... No i dowiedziałem się co ... Specjalnie założyła jasna czapkę żeby morderca - narciarz wiedział w kogo trafić. Trafił ... nawiązalismy dialog ekumeniczny zakończony tekstem narciarza: "Jak mogę pomóc ? Jestem lekarzem". Nie skorzystałem. W końcu mógł być lekarzem weterynarii . Podnoszę się ze śniegu i ruszamy dalej. Więcej zamachów nie było. No może ... Radośni i cali docieramy do auta. Po drodze mijamy osuwisko i biegające zwierza.

Z parkingu ruszamy z kopyta do Żywca. Tam zakupy foto i czas na pożegnanie.

Bardzo Ci, Paulinko dziękuje za wspaniałą wycieczkę ( byłem chyba z 11 raz na Pilsku ale takiej pogody jeszcze nie zastałem ) i bardzo miłe, Twe towarzystwo.

Ave.

Oto zdjęcia ( mogą się nakładać na ujęcia zaserwowane przez tą starszą uczestniczkę wycieczki ) :

                       

                       

       

Ten post był ostatnio modyfikowany: 01-03-2011 12:03 PM przez Łukasz.