Rabka -Groniki1027-Góra Skałka -Rdzawka -Rabka
Nieszczęśliwie będąc kontuzjowany po pamiętnej wspinaczce skałkowej 13 kwietnia nie byłem w stanie zrealizować tej wyprawy w zeszłym tygodniu.Pomimo wspaniałej pogody pozostały mi tylko westchnienia.W tym tygodniu 24. 04 we wtorek znowu pojechałem do pracy do Bystrej w okolicach Jordanowa .Stąd niecałe 20km do Rabki .Po pracy ok. 12.20 wyruszam w kierunku Rabki .W zasadzie dojazd do Rabki wyglądał jak wjazd do zakazanego miasta, albo na zielony szlak w Tatrach. Ze Skomielnej prosto do Rabki nie wjedziesz bo zakaz Jadę więc dalej do Chabówki z której jest droga do Rabki .Jest i nie jest .Gdy mam skręcić okazuje się ,że nie wolno bo droga w remoncie .więc zawracam i pomiędzy Skomielną i Chabówką znajduję jeszcze jedną drogę do Rabki Ale ta droga nie jest oznaczona jako wjazd do Rabki tylko trzeba się domyśleć.W końcu około 13 parkuję samochód w okolicach dworca kolejowego .Zaczyna troszkę mżyć .Zostaję więc w samochodzie i zjadam obiado- kanapki .
Mżawka ustępuje a ja startuję.

Właściwie miałem pewne obawy co do tej wyprawy .Trasa ok. 25 km .Nie wiedziałem w jakim stopniu będę odczuwał efekt kontuzji stopy. Po asfalcie w zasadzie nie odczuwałem bólu ale w nierównym terenie gdy stopa przekręci się na bok to boli .W każdym razie gdy nie dam rady to zawsze mogę wcześniej zejść z powrotem.
.Dzień taki troszkę mglisty-misty jakby to powiedzieli Anglicy , z możliwością wystąpienia przelotnych opadów. A Rabka ? jaka jest ? ( parafrazując zdanie o koniu) każdy widzi lub widział .Miasteczko uroczo położone na wzgórzach pełni rolę uzdrowiska dziecięcego.
Piękny Park ,dużo pensjonatów etc.

A więc let’s start..Przed dworcem kolejowym widzę nowy pomnik JPII obok studzienka i rzeźby dzieci. Najwyraźniej symbolika nawiązuje do charakteru miasteczka. Skręcam spokojnie za szlakiem czerwonym w prawo w ulicę Spoko jną która lekko pnie się w górę i poprzez dzielnicę parkowo uzdrowiskową dochodzę do największego ośrodka uzdrowiskowego (Śląski szpital rehabilitacji dziecięcej ).Nieco wyżej ostatnie zabudowania Rabki. Gospodarz koło jednego domu wywiesił taką tablicę „Uwaga Pszczoły” .Nie wiem co miał na myśli ? czy chciał poinformować ,że tu można nabyć miód? A może odstraszyć niepożądanych gości? ........Nieco dalej widzę? „ skrzypka na dachu” .Tak! Dokładnie na Kalenicy wyrzeźbiony w drewnie skrzypek patrzy na przechodniów. Szlak czerwony pnie się lekko w górę a ja za nim.Po około 10 min dochodzę do takiego zagajnika i? .... myślałem ,że padnę .Dwa worki śmieci głównie butelek plastikowych .Ale to nie wszystko. Z jednego worka butelki te i śmieci ułożone były w taki szlaczek 20 metrowy .Wk....m się niesamowicie .A ponieważ miałem przy sobie długopis i zeszyt i znalazłem agrafkę więc dając upust swojej złości napisałem mocno niecenzurowane słowa których tu nie przytoczę bo by nie przeszły..Kartkę przyczepiłem do drugiego worka .Najwyraźniej to jakieś dzieci wyrostki z tego mijanego po drodze Sanatorium(bez obrazy dla Śląska) taką sobie zabawę wymyśliły.
Po drodze mijam się schodzącymi grupkami dzieci z przewodnikami ,które wracały na obiad do sanatoriów.Trwało to tak godzinkę .Potem było [/b]spoko [/b]jnie .

Idę dalej w kierunku Maciejowej a przede mną jak dywan ścieliła się droga usłana pięknymi kwiatami .Pierwiosnki ,zawilce ,kaczeńce ,dzwonki karpackie-pięknie wplecione w zieleń.
Dochodzę do górnej stacji wyciągu narciarskiego Rabka Maciejowa skąd odsłania się piekny widok w kierunku północnym na Luboń wielki.Nieco dalej dochodzę do Bacówki Maciejowa .Nie wiem czy jest czynna .Nie wstępowałem a znajduje się 100m od szlaku.
Dalej droga nieco bardziej stroma biegnie przez las .Cały czas jednak dosyć szeroka i równa tak że idzie mi się dobrze..Lekkie podejście na Jaworzynę Ponicką i również lekkie na Groniki 1027 gdzie znajduje się schronisko.Ze schroniska wypadają trzy kundle (głośne) i jeden owczarek (spokojny) .Gospodarz ucisza pieski .Ja odpoczywam chwilkę na ławce a potem skręcam w prawo za szlakiem niebieskim w kierunku Rdzawki .Po drodze Góra Skałka .Nurtuje mnie pytanie czy ta nazwa to sobie a muzom czy też jest tu skałka. Idąc grzbietem –na prawo odsłaniają się widoki na Klikuszową i jej bliższe i dalsze otoczenie .Przed Jaworzyną znajduje się stacja wyciągu narciarskiego z Klikuszowej. Trasa zjazdu nawet oświetlona .Myślę ,że ruch tutaj zimą nieduży. Za Jaworzyną robi się nieco ciemniej. Zaczyna mocno padać i dwa pierwsze tego roku grzmoty burzy rozlegają się po okolicy. Wyciągnąłem parasolkę .Właściwie to powiem ,że byłem zadowolony ,że pada W tej chwili deszcż potrzebny jest ziemi bardziej niż rybom woda .Po 15 minutach deszczyk ustaje a ja dochodzę do Góry Skałki .Szlak biegnie trochę poniżej grzbietu .Ponieważ nie widziałem skał więc skręciłem jakąś drogą na szczyt .Droga ta miała kształt mocno zakręconego S. Ponieważ na szczycie nie znalazłem skał skręciłem ze szczytu w lewo aby połączyć się ze szlakiem. Tak trochę na wprost .Szlaku jednak nie widać .Wyszedłem na jakąś drogę i kontynuowałem trasę .Po pewnym czasie ok. 1 km wyszedłem z lasu i jakoś widzę ,że idę w niewłaściwym kierunku (zorientowałem się po słońcu) .Powinienem iść do Rdzawki w kierunku północno –zachodnim a moja droga biegnie w kierunku południowym .Najwyraźniej ten szczyt był zwornikiem i ja szedłem niewłaściwym jego grzbietem opadającym w kierunku Klikuszowej. Zawróciłem do szczytu i poszedłem zdecydowanie na północ .Doszedłem do szlaku i już bez problemu kontynuowałem dalszą drogę
Tuż przed Kułakowym wierchem skręciłem leśną a następnie polną drogą w kierunku górnej Rdzawki .

Rozpocząłem III etap wędrówki. Dochodzę do pierwszych zabudowań górnej Rdzawki Podoba mi się ta miejscowość (jest to jedna z nielicznych wiosek w promieniu 60 km od Suchej przez którą jeszcze nie przechodziłem W zasadzie to takich wiosek może by się uzbierało mniej niż palcy u ręki) Przechodzę koło kilku ładnych nowych kolorowych domków .Lubię popatrzeć ukradkiem na zagospodarowane ogródki.A obok tych pieknych domków jakiś rodzynek ż poprzedniej epoki .Domek drewniany z bali drewnianych zabejcowanych na brązowo .Szpary pomiędzy balami upchane (jeśli się nie mylę ) mchem,.zawapnowane i pomalowane wapnem na niebiesko ....Piękna chatynka.
...........Za chwilę jakże odmienna rzeczywistość .Z pobliskiego gospodarstwa wypadają dwa kundle ujadając wściekle .Obracam się i zatrzymuję ich wzrokiem .Stanęły ale po chwili z innych gospodarstw wypadają 4 następne kundle .W oczach wściekłość ,kły na wierzchu dają do zrozumienia ,że nie jestem tu pożądanym gościem.. Zostałem osaczony .Wyciągnąłem z plecaka parasolkę i robiąc młynek dookoła posuwałem się naprzód ale jak któregoś przeganiałem to tak źle stanąłem na tej kontuzjowanej nodze że ją poczułem solidnie.
Po przeszło 100 metrach psy zrezygnowały a ja jeszcze miałem przed sobą 7 km. Noga po tej utarczce z psami rozbolała mnie trochę .Ale teraz to miałem tylko jedną drogę przed siebie , no chyba żebym wsiadł do busu który właśnie nadjechał Ale poszedłem pieszo.Tak jak pisałem spodobała mi się Rdzawka .Koło jednego domu zauważyłem Takie atrakcje z drzewa jak: Buda –pałacyk dla psa, wiatrak, .wieżyczka i palisada , No i armata z drzewa która miała tylko metalową obręcz na lufie i kołach. Przy innym z kolei domów na niewysokim budynku ze spłaszczonym dachem ulokował się Owczarek strzegąc swoich włości .......Cóż moja odyseja zbliża się do końca jeszcze kilometr. Coraz więcej ładnych pensjonatów do wynajęcia czy do wzięcia i po sześciu godzinkach docieram do samochodu, a koło 8.00 do domciu na kolację .Jestem szczęśliwy ,że obawy o moja kontuzjowaną nogę okazały się płonne. Nawet na drugi dzień nie odczuwałem w zasadzie tego spotkania z czworonogami .
Miłego czytania i do następnego razu.