Reaktywacja wakacyjnych opowieści, relacji itp

ps. wiosenne opowieści - jak coś komuś sie przypomni wciąż aktywne...

o to może się załapię na takową Ranyyy jak mnie się w góry chce, a tu życie wywrócone do góry nogami i trzeba codzienność poukładać, a potem się urwać. Obiecuję jednak, że niebawem przywiozę ze sobą wspomnienia

Trochę zdjęć zamiast relacji ... podziękowania dla wszystkich, którzy pomogli mi w realizacji wakacyjnych planów.
http://pl.youtube.com/watch?v=IQegc7Du9h0

witam wszystkich po "małej" przerwie no smoku super!!!!

Sylwestrze, ładna hmm.. menażka
Co było w środku?

To ja też mam takie Tylko, że stare, sprzed 4 miesięcy... No... może można by toto pod wiosnę podciąnąć...

http://pl.youtube.com/watch?v=9LmIYTgU5IA

jakie cudne Sylwester , rozpływam sie, iiii ..... tak mi tęskno...

No, fajnie Smoku. Przeleciałeś całe Taterki. Kopczyki zostały na swoim miejscu, ludziska te same, ale jeden minusik - misia nie było?



Terefere ...
he, he, jak nie     , jak tak     ...

Sylwek super!!! Myślami wędrowałam z Wami!

NUDYYYYYY!!!!
po prostu
NUDYYYYY!!!!




Ciiiii - i tak wiecie, że Wam zazdroszczę

A Ja w aucie... na okrągło... i poco Mi to było... ZachcałoMisię... Gratule Smoku

Czas na moją relację z wyjazdu w góry. W poniedziałek 23.06 cały dzień trwały przygotowania. O 17 należało wyjść z domu aby dojechać do dworca, kupić bilety i wsiąść do pociągu. Wagon nie za wygodny i brudny jak to w naszych pociągach, ponadto nie dało się spać z powodu jakiegoś nadzwyczajnego hałasu z zewnątrz. Nigdy tak nie hałasowało więc nie spaliśmy całą noc, jedynie na chwilę się zdrzemnęłam. 4 razy konduktorzy bilety sprawdzali. Będąc o 7 rano z Zakopanym za bardzo nie wiedzieliśmy co ze sobą zrobić. Musieliśmy czekać na otwarcie kantoru oraz chcieliśmy zrobić małe zakupy. Po małej kawie w McDonaldzie udało się wszystko załatwić i dojechać do Łysej Polany. Tam dziwnym trafem załapaliśmy się na busa który nas podwiózł 1 przystanek czyli to Tatrzańskiej Jaworiny, skąd zamierzaliśmy iść Chaty przy Zielonym Plesie. Kiedy doszliśmy z plecakami do bajkowej leśniczówki( niestety nie zrobiłam zdjęcia) na rozwidleniu szlaków było miejsce do siedzenia i stolik gdzie posililiśmy się. Zrobiłam stąd piękne zdjęcie. ( widać szlak w kierunku Javorowej Doliny i Siodełka w kierunku Chaty Teriego)Widać na nim jak zbierały się chmury. W pewnym momencie gdy poszliśmy dalej musieliśmy biegiem zawrócić do stolika pod dachem aby nas burza nie zmoczyła. W tym momencie humor i entuzjazm wycieczki opadł. Miałam zagwostkę ? ile tu będziemy siedzieć, czy zawrócić, gdzie będę spać itp. Po nieprzespanej nocy doszło do mnie zmęczenie. Zasnęłam na ławce na chwilę. Ale w końcu przestało padać (jakaś godzina) i szybkim krokiem poszliśmy dalej w kierunku Doliny Zadnich Koperszadów. Powietrze było niezwykle rześkie i świeże co bardzo pomogło w dalszej wędrówce. Słowacy zbudowali bardzo ładne, nowe miejsca przeznaczone do odpoczynku dla spacerowiczów. W ostatnim z nich do którego doszliśmy były ciekawe rzeźby niedźwiedzi (najpierw mija się ostrzeżenie że zaraz zobaczysz niedźwiedzia z drewna) i tablicę informacyjną o tych zwierzętach. Baaaardzo miłe miejsce. Tam zatrzymaliśmy się na dłużej i nabraliśmy wody. Mijając to miejsce od razu wchodzi się do Doliny skąd są przepiękne widoki na Hawrań i Płaczliwą. W Dolinie stoi krzyż i tablica upamiętniająca XVI wieczne wojny o te pastwiska. Za nami zaczęły zbierać się chmury podążające w naszą stronę nieubłaganie więc musieliśmy się bardzo śpieszyć i nie mieliśmy czasu na siedzenie. Zresztą byliśmy tak zmęczeni że chcieliśmy już dojść chociaż do przełęczy. Nie mijaliśmy prawie nikogo, tylko jedną parkę. Dopiero na przełęczy Kopske Sedlo było sporo ludzi i jakaś wycieczka. Zeszliśmy do Doliny Białych Ples bez większego problemu ( co mnie dziwi bo zawsze problemem dla mnie było dojście z plecakiem z peronu do pociągu) wydaje mi się że już wtedy byłam na takim etapie że było mi wszystko jedno czy stoję czy idę...już nic nie czułam. Odcinek Tatrzańskiej Magistrali do schroniska dłużył mi się strasznie. Cały czas myślałam że to już zaraz a się okazywało że trzeba iść dalej. W niespodziewanej chwili nagle schronisko się pojawia za zakrętem....eh. Jestem. Kiedy usiadłam przed schroniskiem nie miałam siły wejść do środka. W końcu udało się zakwaterować i pierwsze co zrobiłam to....prysznic. Spodziewałam się spartańskich warunków. Byłam miło zaskoczona że są ładne, nowe toalety i ciepła woda pod prysznicem. W prysznicu trzeba zastosować trik żeby woda leciała..( kto był ten wie że najłatwiej stać na jednej nodze a drugą podważać do góry przycisk)jedyny mankament ale to po to aby za dużo wody nie zużywać. Wieczorny ciepły posiłek i spać. To był bardzo satysfakcjonujący dzień dla mnie. Pierwsza wyprawa w życiu z całym dobytkiem na plecach który robił się coraz cięższy w miarę upływu czasu. Bardzo dobre doświadczenie.

to pierwsze zdjęcie to początek drogi, czyli Javorina, 2 to rozwidlenie szlaków do Zadnich i JAvorovej, 3 to jeden z ładnych przystanków w drodze.

Pięknie Karo Lato rozpoczęte w pięknym stylu. To pierwszy raz w tamtych rejonach?

oczywiście proszę o cierpliwość bo to nie wszystko...