Ech z fotkami jest taki problem, że mam tylko komórkę, a na niej zdjęcia są dość niskiej jakości, a aparat siostra popsuła, ale postaram się.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 27-12-2008 07:19 PM przez Danadiel.

Panowie, nie płoszcie Danadiela. Chłopak usiłuje podzielić się z nami wrażeniami. Jak na żółtodzioba, dobrze się spisuje. Pokazał jak umie się brodzić zaspami. Tyle było przed nim innych. Ich chyba te zaspy zawiały. Jestem dobrej myśli, że się wypracuje.

aparat siostra popsuła, ale postaram się.

Siostra, wstyd...
Każde fotki oko cieszą

My też w drugi dzień świąt postanowiliśmy się trochę poruszać i podeptać po Beskidkach.
Szkoda tylko że szczyty w zupełnej mgle siedziały....
                       

Aż żal patrzeć co się dzieje z lasami . Góry łyse się stają

Ten post był ostatnio modyfikowany: 27-12-2008 09:19 PM przez Dosia.

Dosia zajefajne fotki.Dziś na Baraniej podobne warunki,futrzakowi chyba się podobało?

Dosia, widzę na piątej fotce, że masz pewne ułatwienie w poruszaniu się po śniegu.
Prawie psi zaprzęg

Ładny spacerek. I zimą zapachniało

Ten post był ostatnio modyfikowany: 28-12-2008 08:22 AM przez mar.an.

Oj tak,futrzak zadowolony - w końcu to zimowy pies

Dosia, widzę na piątej fotce, że masz pewne ułatwienie w poruszaniu się po śniegu.
Prawie psi zaprzęg

Przyznam się że jak było z górki to reklamówka pod tyłek i "go".
Wtedy wygląda to tak:

   

Szkoda że tak krótko - trzeba było wracać na szaro-bury Śląsk

Ten post był ostatnio modyfikowany: 28-12-2008 12:15 PM przez Dosia.

Heh wróciłem właśnie z Babiej. Daję kilka fotek, ale nawet w połowie nie pokazują tego co tam zobaczyłem. Chodź na Babiej byłem już z dwadzieścia razy, wiem jedno. Jest tam przepięknie... Aż dech zapiera

Brawo Donadiel - pogoda Ci widzę dopisała!

PZDR

Dosia, ale fotka SUPER!!!!!!!!!!!!!

Dziękuję Mirku

Donadiel, po fotkach widać że musiało być naprawdę pięknie

Dosia, zapodaj ją na zdjęcie grudnia.

Dosia,fajnego masz pieska
Danadiel,gratuluje pogody. My będąc tam kilka dni wcześniej nic nie widzieliśmy prócz swojego nosa
Gratuluje Wam mile spędzonego czasu

Poranek dnia 28 grudnia zastał 2/3 sądeckiego składu GS w ticusiu, zmierzającym, jak się pewnie domyślacie w stronę gór. Nowy Sącz powoli budził się do życia, my oczywiście "rześcy i wypoczęci" jechaliśmy na naszą tradycyjną wycieczkę na Przehybę i radziejową - już kolejny rok zaraz po Świętach wybieramy się tam ażeby spalić świeżo nabyte kalorie czarne chmury nad miastem nie nastrajały optymistycznie, ale tematu pogody, jakbyśmy się umówili- żadne z nas nie poruszało. "Co będziemy gadać jak nie ma o czym" - podsumowuję w myślach.

Dojeżdzamy do Rytra - Jantar, jemy szybkie śniadanko i powoli, wolnym leszczem przepakowujemy plecaki i wyruszamy z ciepłego autka na szlak niebieski. Mróz szczypie w nosy i uszy, ale my się nie dajemy i śmigamy drogę przez dolinę, gdzie towarzyszą nam powiewy wiatru ryterskiego. Po kilku minutach odbijamy w prawo przez potok i rozpoczynamy zdobywanie wysokości. Śnieg jest sypki, zmrożony a pod nim lód, więc zrobienie dwóch kroków w przód kończy się najczęściej zjazdem pół kroku co powoduje nasze niezadowolenie i odpowiednie komentarze, których nie będziemy tu cytować Początkowe delikatne zaśnieżenie drzew wraz z nabywaniem wysokości zmienia się w szadź... Jakbyśmy byli w innym świecie, wszystko przysypane jakby białym lukrem.

Dojście szlaku zielonego z Barcic osiągamy przed czasem letnim - dobrze jest mówimy do siebie. Robimy kilka zaśnieżono - polukrowanych fotek i idziemy dalej. Jednak przebijające się przez chmury słońce i związane z tym widoki skutecznie opóźniają nasz marsz. Jak nie robić zdjęć, skoro jest tak pięknie?? To jest inny świat. Dawno nie widziałam tak pięknej, prawdziwej zimy, i jeszcze do tego świeci słoneczko? najchętniej nie odrywałabym obiektywu aparatu od oka, aby na zawsze zachować te obrazy...
[attachment=18324][attachment=18325][attachment=18326][attachment=18327]

W międzyczasie zauważamy, że pułap chmur zatrzymał się gdzieś na wysokości 900 m npm - to znaczy że na dole mają kolejny szaro - bury dzień cieszymy się Dojście niebieskim szlakiem na Przehybę zawsze nam się dłuży, w końcu osiągamy schronisko - kilkanaście minut po czasie. W schronisku jemy obiadek, uzupełniamy zapas płynów. Odkrywa się widok na Tatry - bez specjalnych rewelacji, przymglony. Ale drzewka z szadzią skutecznie dodają mu uroku - o ile jeszcze trzeba [attachment=18328]

Nie chce się ruszać, ale godzina zapadnięcia zmroku się zbliża. Wracamy więc na rozejście szlaków pod Wielką Przehybą i ruszamy, tym razem na czerwony w stronę Radziejowej. Tutaj też jest fajnie i przerwy na fotografowanie zabierają nam dużą część czasu.
[attachment=18329][attachment=18330]

Na przełęczy Długiej pod szczytem okazuje się, że tylko jedna osoba poszła na szczyt Królowej Beskidu Sądeckiego, chcąc nie chcąc, po kolana w śniegu przedzieramy się pod gorę, po drodze komentując przepiękne widoki. W końcu osiągamy szczyt, wieża pokryta szadzią (jak wszystko wokół) nie zachęca do wyjścia... Ale wiemy co będzie tam widać i wbiegamy na nią. Widoki nas nie rozczarowują.
[attachment=18331][attachment=18332]

Zejście z wieży nastręcza trochę trudności, ale dajemy radę i postanawiamy schodzić do cywilizacji. W tym momencie podejmujemy błędną decyzję zważywszy na porę dnia i zmęczenie - idziemy zaplanowaną trasą przez Halę Konieczną, zamiast pomyśleć o jej skróceniu. Schodzimy "na kreskę" ze szczytu, miejscami zapadając się po pas w sypki śnieg, obserwując efekty jakie na chmurach wyczarowuje zachodzące słońce. potem trawersem drogą leśną (prawie nie przetarta)... czas przejścia letni (35 min) wydłużył nam się w tych warunkach o ponad godzinę. Na Hali Koniecznej stwierdzamy, że trzeba odpocząć, w końcu i tak jest ciemno więc spieszenie się w dół już nic nam nie da. Mróz, cisza, świecące gwiazdy... mimo całego zmęczenia cieszymy się tymi magicznymi chwilami, ostatnimi już przed zejściem do szarej (dosłownie) rzeczywistości. Po posiłku energetycznym odzyskujemy siły i w niewiele ponad godzinę jesteśmy już na dole przy samochodzie, po drodze obserwując zadziwiający fakt, że szlak narciarski był bardziej przetarty niż pieszy.


Kolejny dzień w górach za nami - czekamy do następnego, już niedługo

Ten post był ostatnio modyfikowany: 29-12-2008 11:47 AM przez gosia3ek.

Ech gosia3ku, ale mieliście cudnie Zwłaszcza te dwa ostatnie zdjęcia są prześliczne