Górskie Forum Dyskusyjne - Górski Świat

[attachment=21541][attachment=21542][attachment=21543][attachment=21544]

Z rana pewni trzeźwości naszych umysłów jako pierwsi dotarliśmy do Brandysówki.... dalszą część relacji z tego dnia jest na barkach Marty z pewnościa podoła temu zadaniu.

Ja tylko dodam, że po południu zrobiłem sobie małą wycieczkę min wzdłuż doliny Będkowskiej, doliny Kluczwody obok jaskini Mamutowej i przez Bolechowice

Ostatni dzień, niedziela
Od rana pakowanie, wspólne zdjęcia i pożegnanie przy skałce na której przygotowywali się do wspinaczki Sylwester, Edyta, Majka i Marta.
Ich czekała całodzienna wspinaczka a mnie dłuższa trasa rowerowa
Trochę na około niebieskim, zielonym, niebieskim szlakiem rowerowym dojechałem do Jarzmanowic i dalej szosą do niezwykle uroczego ale oblężonego przez ludzi Ojcowskiego Parku Narodowego.
Następnym przystankiem był Kraków skąd pociągiem wróciłem do Łodzi
[attachment=21546][attachment=21547][attachment=21548][attachment=21549][attachment=21550][attachment=21551][attachment=21552]

Nie opuściłem jednak jury krakowsko-częstochowskiej na długo
Jutro tam wracam !!!!
Jak by co to we wtorek po południu i środę będzie można spotkać mnie w okolicy Rzędkowic

taaa, królem który zmienił ducha dolinki w wodę Mar.an pewnie coś o tym napisz
A zaległego niedzwiedzia na nastepnym spotkaniu przyjmę z wielką chęcią

p.s. Smoku wysłałbyś mi tego linka do zdjęć co Mar.an


Jak się tylko uda to z przyjemnością poziedzam granitowe skały

Martuś a tak w ogóle to dzięki za nocleg i grzane winko wieczorem

Z WIELKĄ przyjemnością wybierzemy się na Smocze granity

Jeszcze nie jedno nas czeka

P.S.Link poszedł

Lelko widzę, że spodobała Ci się rowerowa Jura.

Wygrałeś tą butelkę? ; )

Edyta, Marta, Majka - dzielnie reprezentowałyście forum.

taaa, bo ja to z kosmosu jestem ...

Zacznijmy zatem od początku...

....w piątek późnym wieczorem przyjeżdża do mnie Edyta. Oczywiście spać wcześniej nie poszłyśmy. Rano pobudka, kawka, śniadanko, pakowanie gratów, zakupy i w drogę na Kraków.

Wiemy już, że na miejscu są Lelko i Sokół. Po drodze kontaktujemy się z Majką, która też niebawem wyruszy w drogę. Do Brandysówki zajeżdżamy koło 10:00. Miłe powitanie Smoka, taki mniej więcej dialog:Sylwek -"Kim jesteście?", ja - "Nie poznajesz mnie po rudych włosach?":hihi:. Zaczęło się ciekawie.

Rozlokowujemy się w naszej izbie, przepakowujemy plecaki i na werandzie oczekujemy przyjazdu Majki, która pojawia się po pewnym czasie wraz z Ajką. Zbieramy się wszyscy i idziemy pod dość pokaźnych rozmiarów skałę, zwaną Dupą Słonia.
Zdejmujemy kamaszki i na bosaka łazimy po trawce - ale przyjemność!!!, szukając sobie miejsca na "obóz";). Pełno ludzisków siedzi w skale, pod skałą koczuje nie mniej. Znajdujemy sobie miejsce. Trochę zabawy z Ajką, która nadpobudliwie reaguje na wszystko, co sie rusza. Trochę leżakowania na trawce.[attachment=21577] [attachment=21576] [attachment=21575]

Sylwek znalazł jakąś drogę w skale. Zaczyna się zabawa z dolną asekuracją, by założyć jakąś wędkę[attachment=21578][attachment=21579]. Skała wyślizgana jak mydło,z którym poradzili sobie Majka i Sylwek, my wymiękłyśmy (a raczej zjechałysmy - jak to na mydle bywa).

Przenosimy się w inne miejsce - pod Cmentarzysko skąpane w popołudniowym słońcu, na które następnego dnia wrócimy jeszcze.
Przyjemnie tu i mniej ludzi. No i droga zacna - Droga Piotrusia P..
Najpierw idzie Sylwek na dolnej.[attachment=21580] [attachment=21581]. Zawiesza nam powróz odgórny. Teraz moja kolej[attachment=21582] i udało się wleźć na samą górę. Później działa Edyta robiąc część drogi[attachment=21583] [attachment=21584].
A na koniec Majka daje pokaz klasy skalnej[attachment=21585][attachment=21586]

...i jeszcze Majka[attachment=21587].
A na asekuracji Pajączek[attachment=21588].

Mnie i Edytę wzięło na robienie fotek, toteż dorwałysmy się do aparatów Lelka i Sylwestra i pstrykałysmy na wszystkie strony[attachment=21589] [attachment=21590]


Po zrobieniu Drogi Piotrusia P. przemieszczamy się o kilka kroków pod Pół Komina. Jako pierwszy idzie niezmiennie nasz Przodowy - Pająk[attachment=21591], później fragment drogi robi Edyta, później ja - też część[attachment=21592], a na piękne zakończenie - Majka. W międzyczasie przybywa Lelko, który włóczył się gdzies po lasach na rowerze (nie dostarczył mi fotograficznej dokumentacji swojego przybycia, którą skrupulatnie robiłam), przybywają też z Krakowa Sokół wraz ze Śnieżką, tyle że Sokół przepada gdzies z Lelkiem, natomiast Śnieżka towarzyszy nam przez kilka chwil pod skałą[attachment=21593].

Koło godziny 17-18 zbieramy się do chałupy, tzn. na ognisko.
Zaczyna się pieczenie kiełbasek, gotowanie wina na ogniu, strzelają zawleczki od puszek z napojem turystycznym. Dużo nas tam - zebrało się całe towarzycho z Brandysówki[attachment=21594][attachment=21595][attachment=21596]
Sylwek nam dogadza - dostajemy pieczone jadło do ręki. Przy ogniu jest gwarno i atmosfera radosna. Nagle, gdy tak siedzimy sobie rozmawiając i racząc się grzańcem, przewija się gdzieś pod nogami jakiec dziwne cuś - normalnie spłaszczony piesek!!!!
Piesek, zwany Tosią, staje sie gwiazdą wieczoru[attachment=21598] [attachment=21597]Pojawia się tam, gdzie jest jedzenie. Jest tak mięciutki (wyrośnięta świnka morska? ), że postanawiam go zabrać ze sobą do śpiwora - do grzania stóp, toteż pertraktuję z właścicielem długo i zawzięcie, by mi "wypożyczył" zwierzątko. Ten jednak próbuje mnie odwieść od pomysłu szkalując charakterek Tosi - która końcem końców i tak poczłapała za mną do pokoju.
W tak rozchichotane i hałaśliwe towarzystwo wkracza w pewnym momencie pan Brandys. W ręce trzyma wieeeelki słoik, w drugiej małą szklaną miarkę, do której zaczyna nalewać dziwnej cieczy ze słoika.

Ponoć jest to brandysowy bimber, zwany "duchem dolinki"[attachment=21599][attachment=21600].
Ludziska biorą ten specyfik i piją, później Brandys nalewa dla siebie i...kląć zaczyna po wypicie. Się okazało, że zamiast bimbru w słoiku była woda:hihi:. Ktoś opróżnił słoik i dla niepoznaki uzupełnił go wodą, co pan Brandys rozżalonym głosem kwituje: "Odwrotnie niż Jezus - zamiast wodę w wino, to bimber w wodę zamienił":hihi:.
Po tych słowach odmaszerował do chatki z trefnym słoikiem, a za czas jakis pojawił się z nieco mniejszym - z właściwą już zawartością.
Bawiliśmy się tam przednio do późnego wieczora. Na niebie gwiazd multum, Wielki Wóz i inne formacje świeciły wyjątkowo. A ja po raz pierwszy w życiu zostałam nazwana Świtezianką - do dzis nie wiem dlaczego.
W kwaterze naszej też się działo do drugiej w nocy - słuchaliśmy Smoczej muzyki, kawałów, rozmów i śmiechu było co nie miara, do czasu gdy...na podłogę wylazło wielkie, włochate bydlę - tarantula jakas czy co. Sylwester (w końcu też Pająk) postanowił się z nią rozmówić. Wyskoczył do pająka na bosaka, pogonił go pod łóżko - wychodząc z założenia, że swój swemu krzywdy nie zrobi. Salwy śmiechu grzmiały, a tymczasem pojedyncze sztuki zasypiały sobie smacznie, zmęczone zdrowo i oczekujące następnego wspólnego dnia w skałkach...

Dzięki Wam za rewelacyjnie spędzony weekend, w pięknej scenerii, na dającej radość aktywności, no i oczywiście w super Towarzystwie.

Noooo-atmosfera jak na Camp 4. -pełen luuuuz !
Gratuluje uczestnikom tak mile wykorzystanego czasu !

Dzięki Marta, bardzo akuratnie to wszystko opisałaś, choć skromnie pominęłaś /a nie musiałaś/ jak skutecznie mnie wyłapałaś ... dzięki bardzo
Pozwolę sobie jeszcze napisać o naszych milusińskich :
[attachment=21601][attachment=21602][attachment=21603][attachment=21604][attachment=21605]
i o dobrej duszy, która się mną wymiennie z Bartkiem opiekowała w Kraku:[attachment=21606]

Nie, Ty tym razem byłeś jako kompars. Wiesz Sylwestrze, ktoś musi trzymać sznurek z drugiej strony a kto inny jak nie Ty, kiedy Forumowe Pajęczyce są w akcji

Ja zawsze gdzieś przepadam i to jest moja cecha rozpoznawcza. Skąd wiesz, że impreza trwała do 2 w nocy, jak z Edyta spałyscie od 22? Kontrwywiad?

Tak się składa, że też mam zegarek. I uszy.