Ave.

Nostalgia mnie dopadła to wspominam dalej.

16 września 2007 roku naszej ery. Okolice Mnicha. Lato w pełni :

"Ave. Mineły ponad dwa tygodnie od ostatniego mojego pobytu w Tatrach. Więc czas to zmienić. Zwłaszcza, że lato w pełni, szlaki suche, słonecznie i ogólnie pięknie. PKP. No i lekko namówiony przez towarzysza Ali 7 niedzielnym porankiem ( 4.00 z Rynku Żywieckiego ) wyruszam na 13 wizytę w Tatrach tego roku. Na miejscu oczekują już znane twarzyczki z Forum ( TG ). Dagmara, Don, Hubert z Urszulą i kolegą Rafałem. Za parkową bramą zbieramy się w siódemkę i rączo ruszamy do Moka. Pustki totalne. I przepiękny widok na Gerlach, Młynarz i okoliczne skałki. Pogoda zapowiada się fenomenalnie. No i tak na prawdę było. Posilamy się niezdrowym jedzeniem w schronisku i Ceprostradą pomykamy do Dolinki za Mnichem. Podczas deptania Ceprostrady deptamy też letni śnieg. Jakoś go sporo tego lata. Na progu doliny jemy niezdrowe kanapki i popijamy niezdrową wodą. Ogólnie zatruci odbijamy w lewo. Śniegu przybywa. Czasami będzie go do połowy ud. Twardy, lekko zalodzony. Czasami kamienie są pokryte cieniutką warstwą lodu, pod którą żywo płynie woda. Bardzo ładny widok. Po pewnym czasie wchodzimy na górę Mnichowych Pleców. Widok powala. Okrzyki zachwytu mieszają się z omdleniami i trzaskami migawek. Czwórka Towarzyszy widziała te cuda po raz pierwszy. Chwila zadumy i idziemy zwiedzać zakon. Na pierwszy ogień Mniszek. Przy użyciu rąk górnych oraz dolnych wchodzimy na szczyt. Czyli ładnie przewieszony kawał skały Widok na bliziuteńki Mnich jest wspaniały. Ogólnie wszystko było fajne. Połączenie śniegu z gołą skałą i przebijającą trawą daje piękne barwy. Po okresie podziwiania schodzimy na dół i przez Wyżnią Mnichową Przełączkę podchodzimy pod zachodnią ściane Mnicha. Tam robimy imprezę . Posiłek z widokiem na Wrota, Szpiglasowy, Zadni Mnich i inne to fajna rzecz Ale czas na nas. Przez szeroką Mnichową Przełączke Niżną dostajemy się Mnichową Kopę. Cała droga tam po sniegu. Dopieru na samej Kopie gołe kamienie. Pod nami pokryty lodem Zadni Mnichowy Stawek - najwyżej położony staw Tatr Polskich ( 2 070 m ). Przed nami piękny w kształcie Zadni Mnich. Ale co za dużo to niezdrowo . Z Kopy ruszamy w dół. Lekie problemy - lód, śnieg ponad kolana. Docieramy do Mnichowych Stawków i stamtąd oglądamy akcje ratunkową pod Rysami. No i na tym koniec turystyki - schodzimy Ceprostradą do schroniska. Tam krótki pobyt i zejście na parking. Zejście z przygodami .Jedziemy do Podkowy, niestety na krótkio. My z Alim zbieramy się szybko i jazda.

Było fajnie. Fajnie było poznać nowych Towarzyszy, fajna była trasa, fajni byli starzy Towarzysze ."Fajny" był pan wozak

To tyle. Zdjęcia będą."

W drodze powrotnej rzuciłem okiem na Żabie. No i kolejna fascynacja się zrobiła . Żabiego Niżnego zdobylismy z Alim 3 sierpnia 2008. A prawie rok później weszliśmy ( też z Donem ) na Mnicha. Łza się w oku kręci. Co do "pana wozaka" to mielismy zabawny dialog z furmanem. Pokazujący przestrzeganie przepisów w okolicy. Ale to temat inny.

                       

                       

Ten post był ostatnio modyfikowany: 10-08-2010 09:39 AM przez Łukasz.

Część dalsza:

                       

                   

powiedz coś więcej o niezdrowych kanapkach i dialogu z furmanem bo podejrzewam że ciekawy

Motywu z kanapkami już dokładnie nie pamiętam ale wozaka owszem.

Nie da się ukryć, że przy powrocie z Moka lekko leniwi byliśmy więc padł pomysł zjechania qniem. No więc Biskup Don, Ali i ja zasiedliśmy do woza. No i bylismy typkami nr 13, 14 i 15. A przewozić wtedy mogli chyba po 16 sztuk. No i pan wozak czekał. Ludzie się lekko niecierpliwią, jak na wrzesień zaczeło się robić bardzo zimno. A wozak "nie pojedzie bo wolne miejsca ma". Oczywiście pieniądze od całej piętnastki zabrał. A wódą waliło od niego jak w wytrzeźwiałce nad ranem. Tak więc Biskup się wk*****. "Proszę oddać pieniądze, idziemy w dół". "Panoczku, czekoj pan. Zaroz pojademy". No dobrze. A tu wyłania się dwójka turystów czyli jeden byłby już ponad stan. "O to posunta się na wozie. Panocki nowe se siadną". Takiego wała. Biskup przyjął poważny wyraz twarzy, ja mam twardy głos jak trzeba. "Prosimy o pana numer wozaka. Zgłosimy do TPN przekroczenie limitu osób na wozie". "Panocku konie wypocęte som. ". To w takim razie żegnamy, prosimy pieniądze. Zeszlismy, a tu słyszymy jak wozak do ludzi mówi "cekomy na kolejnych". Ch.uje i kurvy posypały się masowo i gęsto. Jak bylismy około 500 metrów niżej to mineli nas. Bez kompletu.

Jak mogliście tego biednego człowieka pozbawić zarobku za tak ciężką i uczciwą pracę!?

Rasowo załatwiliście pana wozaka. Szkoda, że nie postraszyliście go alkomatem

ale fajne rękawiczki, nie szkoda ich na skały, a rower został pod ścianą, czy raczej w schronie?

Sylwek!

To się nazywa uniwersalność!

Lucky, ale się rozchodziliście po tych Taterkach. Mieliście fajnie. Nie wiem jak to zrobiliście, ż w takim terminie było pustawo na Moko. Ja w tym roku będę przewiwtrzał w tym czasie i w tym miejscu swoją białogłowę. Też bym taką pogodę chciał

Stasiu!

A co w tym roku z wycieczką rowerową?
Czyżby Twoja Pani odpuściła?

A czego się spodziewałeś po Biskupie i pracowniku Domu Dobroci ?

Lucky, ale się rozchodziliście po tych Taterkach. Mieliście fajnie. Nie wiem jak to zrobiliście, ż w takim terminie było pustawo na Moko. Ja w tym roku będę przewiwtrzał w tym czasie i w tym miejscu swoją białogłowę. Też bym taką pogodę chciał

Fakt jest faktem tamto lato było cudne. Wcześniej jeszcze kilka dni byliśmy u Terrego. Baranie, Żółta Ściana i Lodowy. Cudowne lata

...i tak beło tsa od razu, bo inacej gurol nie pojmie
Som ruzne wazne sprawy, ale dutki... to dutki

Skąd takie nostalgiczne relację u Ciebie, SZD ?? Zresztą też popełniłem tworząc stronę bo czas ucieka.

Z racji gipsu.

Pogoda kryształ i werynajs fotomontaże