Odpowiedz  Napisz temat 
Samotnie w Górach
Autor Wiadomość
maciek
Moderator
******


Postów: 3,493
Grupa: Moderatorzy Forum
Dołączył: Jan 2008
Status: Offline
Post: #1
Samotnie w Górach




To był moment. Spojrzałem przez okno na górski pejzaż i pomyślałem: idę. Szybko spakowałem plecak i mimo już popołudniowej pory postanowiłem powędrować w Góry. Tak bardzo chciałem być tam tego dnia sam.

Początek wędrówki to półgodzinny marsz wąską asfaltową drogą przez wieś, wzdłuż szumiącego głośno potoku. Mijam pojedyncze, oddalone od siebie, rozsiane wśród łąk zabudowania Kamienicy - niewielkiej osady położonej u podnóża Śnieżnika. Z każdym krokiem zbliża się do potoku dolna granica świerkowego lasu porastającego zbocza doliny, aż w końcu wchodzę w mroczny i bijący chłodem świat drzew. Ostry zakręt w prawo i asfaltowa droga zmienia się w wygodny trakt leśny. Spoglądam za siebie na ostatnie domy położone w lesie, wyciągam z plecaka mojego ulubionego wafla czekoladowego, którego szybko zjadam i idę dalej.
   
Podejście jest stosunkowo łagodne, wiedzie szerokim łukiem w lewo i obchodzi małe wzgórze. Chwilami odsłania się widok na skąpane w słońcu góry, to znów pochłaniają mnie ciemności lasu. Jest dobrze. Jest bardzo dobrze. Idę zupełnie sam. Nikogo nie ma na trasie. Totalne pustki. Cieszę się, jak mały dzieciak. Lubię taką wędrówkę. Mam teraz dużo czasu dla siebie: rozmyślam o różnych moich sprawach, chwilami łapię się na tym, że mówię sam do siebie, za moment jakiś szczegół górskiej przyrody przykuwa moją uwagę, to znów po głowie chodzi mi jakaś piosenka, której tekst próbuję sobie przypomnieć...Chaotyczna gonitwa myśli i wrażeń.
           
Dochodzę do miejsca, w którym szlak opuszcza wygodną drogę i skręca wprost na strome zbocze górskie. Ciągle wśród drzew i krzewów idę jakby głębokim jarem. Gorący dzień i wysiłek sprawiają, że strugi potu zalewają mi twarz. Jest naprawdę dobrze, wręcz nieziemsko.

Po półgodzinnym podejściu droga staje się mniej stroma i osiągam odsłonięty grzbiet. W dali dostrzegam stoki Małego Śnieżnika. Chwila odpoczynku - studzony mocniejszymi porywami wiatru rozglądam się wokół. Ruszam dalej skrajem lasu, chwilami zupełnie poziomą ścieżką. Dochodzę do polany.
       
Przed schroniskiem widać kilka osób. Wokół panuje spokój i cisza. Wchodzę do budynku, szukam jadalni. Zamawiam zupę i kawałek chleba. Rozmawiam z gospodarzem. Jesteśmy tylko we dwóch. Pyta mnie, czy zostaję na nocleg. Kiedy rozwiewam jego nadzieję, dowiaduję się, że straszne pustki panują w tym roku w górach. Od zimy do teraz ruch turystyczny jest niewielki, jak nigdy. Górskie szlaki i schronisko świecą pustkami. Nie pamięta takiego roku.
       
Kończę mój posiłek i wychodzę przed schronisko. Szukam dalszej drogi na Śnieżnik. Według szlakowskazu czeka mnie jeszcze półgodzinne podejście na szczyt. Najpierw droga wiedzie przez niewysoki świerkowy, przerzedzony las wśród krzewinek jagód. Oprócz mnie, w stronę szczytu idą za mną dwie osoby, którym daję się wyprzedzić (nie lubię, jak ktoś mi depcze po piętach). Poza tym spokój na szlaku.

Na rozległym, spłaszczonym szczycie uwagę zwraca sterta kamieni. To pozostałość po 33-metrowej kamiennej wieży obserwacyjnej, która została zburzona w 1973 roku. Podobno w pogodną noc można było dostrzec z niej światła Wrocławia, Pragi, a nawet Wiednia (takiej informacji udzielił mi gospodarz schroniska). Przy mocno wiejącym wietrze obchodzę cały szczyt. Trzymając w ręku mapę próbuję rozpoznać gdzie co jest, ale dostrzegam tylko pobliski Mały Śnieżnik. Za mało znam Sudety, by wiedzieć, co stąd widać. Umiem tylko określić, gdzie jest strona polska i czeska.
           
Kierując się słupkami granicznymi (oznakowanie turystyczne od polskiej strony jest fatalne) rozpoczynam zejście. Początek drogi wiedzie wśród jagodowych pól, wąską ścieżką. Po stronie czeskiej, przy resztkach jakiejś budowli dostrzegam postument z rzeźbą słonia. Ciekawe, co tu kiedyś było?
       
Droga staje się stroma, wiedzie ciągle wzdłuż granicy państwowej. Od czasu do czasu napotykam jakieś szczątkowe znaki turystyczne. Gdyby nie ścieżka i słupki graniczne na pewno już dawno zabłądziłbym. Nie wyobrażam sobie zejścia tędy śnieżną zimą. Na odsłoniętym zboczu brak jest tyczek, a w lesie, przez który wkrótce schodzę nie ma właściwie żadnych znaków. Gdzieś, od czasu do czasu udaje mi się dostrzec jakieś pojedyncze wyblakłe ślady zielonego szlaku. Widać, że już dawno nikt nie odnawiał tej ścieżki.

Po przeszło godzinnym zejściu dochodzę do rozdroża na przełęczy. Tu skręcam na północ i wyraźną, szeroką drogą schodzę przez gęsty, ponury las, wzdłuż potoku do Kamienicy. Jest już wieczór, gdy docieram do zabudowań, z którymi kilka godzin temu żegnałem się. Idę przez spokojną, pogrążoną w cieniu gór wieś. Kompletna cisza. Zupełnie inna, od znanej mi, rzeczywistość pozbawiona zgiełku i pośpiechu. Nie widać ludzi, wszyscy gdzieś pochowali się. Żyją swoim nieśmiałym życiem z dala od cywilizacji. Prawdziwy koniec świata.

Jestem sam - zupełnie sam.


Śnieżnik - 5 lipca 2010


26-07-2010 03:50 PM
Znajdź wszystkie posty użytkownika Zacytuj ten post w odpowiedzi
Tenshi

*****


Postów: 1,397
Grupa: Zarejestrowani
Dołączył: Jul 2009
Status: Offline
Post: #2
RE: Samotnie w Górach

Maćku, jestem zaskoczona aż tak małą obecnością turystów w Masywie Śnieżnika; można rzec samotność wśród samotności Smile
Ze szczytu Śnieżnika na pierwszym planie roztacza się widok na Góry Orlickie, Góry Bialskie, Gruby Jesionik z najwyższym charakterystycznym szczytem Pradziada na którym znajduje się wieża transmisyjna.
Dla Czechów kamienna rzeźba słonia stojąca obok fundamentów schroniska jest symbolem Kralickiego Śnieżnika.
Tu zacytuję Wikipedię: "Rzeźbę ustawili w 1932 r. członkowie grupy artystycznej Jescher zaprzyjaźnieni z dzierżawcą schroniska Liechtensteina Oskarem Gutwinskim. Nazwa grupy miała pochodzić od odgłosu (w języku niemieckim), który wydaje kichający słoń".
Polecam trasy prowadzące na Szczyt Kralickiego Śnieżnika np. z Horni Morava przez Mały Śnieżnik Smile


Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-07-2010 05:05 PM przez Tenshi.

26-07-2010 05:03 PM
Znajdź wszystkie posty użytkownika Zacytuj ten post w odpowiedzi
lapikus

*****


Postów: 2,441
Grupa: Zarejestrowani
Dołączył: Jun 2009
Status: Offline
Post: #3
RE: Samotnie w Górach

Bardzo osobista wędrówka w osobliwym miejscu. Z opisu mogłoby się wydawać, że bez żadnych znaczących przygód mogących zmrozić krew w żyłach. Ale domyślam się, że to właśnie o to chodziło. Szukałeś miejsca do spokojnej konwersacji ze swoimi myślami, które umożliwi Ci rozrachunek minionych zdarzeń. Pozwoli porozpamiętywać zamierzchłe dzieje i podjęte decyzje. W życiu codziennym, pełnym trosk i miejskiego zgiełku, zwyczajowo nie ma na to czasu, a i okoliczności nie sprzyjają. Co innego - góry! To inny świat, w którym znalazłeś się o właściwym czasie i na dogodnym miejscu. Grzechem byłoby tego nie wykorzystać. Widzę, że tego "przewinienia" nie popełniłeś. Czasami taka rozmowa ze samym sobą i przeprowadzenie swoistego rachunku sumienia, jest ukojeniem dla ciała i przynosi wielka ulgę duszy. Ufam, że zaznałeś tego stanu.



Życie już dawno nauczyło mnie wielkiego szacunku, pokory i cierpliwości do gór!!!
26-07-2010 06:35 PM
Znajdź wszystkie posty użytkownika Zacytuj ten post w odpowiedzi
PiotrekDz
...
*****


Postów: 3,577
Grupa: Zarejestrowani
Dołączył: Jan 2010
Status: Offline
Post: #4
RE: Samotnie w Górach

Cóż mogę dodać-bardzo ładna, miejscami wręcz poetycka relacja.



Teroz w kazdym domu tranzystory grajom
Lejom wode lejom, ludzi ogłupiajom
26-07-2010 06:52 PM
Odwiedź stronę użytkownika Znajdź wszystkie posty użytkownika Zacytuj ten post w odpowiedzi
Stasiu

*****


Postów: 17,594
Grupa: Zarejestrowani
Dołączył: Mar 2008
Status: Offline
Post: #5
RE: Samotnie w Górach

Maciek, wyprawa dla mojej grupy krwi. ok Szkoda, że nie ma nikogo na zrobienie biby w te strany. Wogóle tam jeszcze nie byłem, tylko o tym czytałem. Jak ja lubię te samotnie. innocent



Góry się nie zdobywa, góry nas wpuszczają.
26-07-2010 06:53 PM
Znajdź wszystkie posty użytkownika Zacytuj ten post w odpowiedzi
maciek
Moderator
******


Postów: 3,493
Grupa: Moderatorzy Forum
Dołączył: Jan 2008
Status: Offline
Post: #6
RE: Samotnie w Górach

Tenshi napisał(a):
Maćku, jestem zaskoczona aż tak małą obecnością turystów w Masywie Śnieżnika...

Podczas naszego rodzinnego pobytu w Kotlinie Kłodzkiej na każdym kroku to było widać. Poprzedniego dnia byłem w Międzygórzu i okolicach. Samą miejscowość pamiętam sprzed kilkunastu lat, z września, jako bardzo ruchliwą i tętniącą życiem. Teraz mimo pięknej słonecznej pogody ludzi było również niewiele (a była to niedziela). Do tego opuszczone, zamknięte, stylowe pensjonaty wystawione na sprzedaż. Innego dnia, będąc na Czarnej Górze turystów też było niewielu, mimo czynnego wyciągu krzesełkowego. Wszędzie ludzie z obsługi ruchu turystycznego narzekali na niesamowite pustki.

Tenshi napisał(a):
Ze szczytu Śnieżnika na pierwszym planie roztacza się widok na Góry Orlickie, Góry Bialskie, Gruby Jesionik z najwyższym charakterystycznym szczytem Pradziada na którym znajduje się wieża transmisyjna.

Dzięki. Smile Już i tak teraz tego wszystkiego nie rozpoznam na zdjęciach, ale wieżę transmisyjną pamiętamSmile ,jednak nie miałem komu spytać się o nią.

lapikus napisał(a):
Szukałeś miejsca do spokojnej konwersacji ze swoimi myślami, które umożliwi Ci rozrachunek minionych zdarzeń. Pozwoli porozpamiętywać zamierzchłe dzieje i podjęte decyzje.

Nic dodać, nic ująć. Właśnie o to mi chodziło, Marku. Smile

Stasiu napisał(a):
Szkoda, że nie ma nikogo na zrobienie biby w te strany

Też tak myślałem, będąc w schronisku. Smile Gospodarz zareklamował mi sporo miejsc wartych zobaczenia. Zresztą myślę, że na Forum znalazłoby się kilka osób z tamtych stron, które obmyśliłyby jakieś fajne wycieczki.



Jeśli ktoś szuka pilnie spokojnych gór, to warto pojechać w ten region.


Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-07-2010 08:41 PM przez maciek.

26-07-2010 07:52 PM
Znajdź wszystkie posty użytkownika Zacytuj ten post w odpowiedzi
Sokół
Brak aktywacji konta


Post: #7
RE: Samotnie w Górach

Bardzo mi się podobały zdjęcia. Trzeba będzie kiedyś się tam wybrać. W sumie aż bardzo daleko to nie jest....


27-07-2010 01:26 PM
Zacytuj ten post w odpowiedzi
Pedro
Administrator
*******


Postów: 5,509
Grupa: Administratorzy
Dołączył: Jul 2006
Status: Offline
Post: #8
RE: Samotnie w Górach

Aaaaa Scary To tam są widoki w00t

A jak tam byłem to tam ich nie było innocent
   



Górskie Forum Internetowe - Górski Świat (http://www.gorskiswiat.pl)
27-07-2010 06:54 PM
Znajdź wszystkie posty użytkownika Zacytuj ten post w odpowiedzi
Odpowiedz  Napisz temat 



Pokaż wersję do druku
Wyślij ten temat znajomemu
Subskrybuj ten temat | Dodaj ten temat do ulubionych

Skocz do: