"Więc pojechaliśmy- w składzie Edyta, Ilona, Elka, Asia, Łukasz ,Marcin i ja.

Spotykamy się w barze FIS , skąd wyruszamy, cel Przełęcz Liliowe- a dalej zależnie od warunków pogodowych.. Naszym towarzyszem jest też deszcz, który ustaje na szczęcie postanawia nas porzucic
W czasie wędrowania męczę ludzi nieustannym pytaniem się gdzie jesteśmy- moja pamięc jest zawodna. Tym sposobem jednak dowiedziałąm się że Marcina poznałam w styczniu na Pośredniej Turni (po wielokrotnym powtarzaniu- zapamiętałam
Pogoda wiadomo ponoc jak kobieta zmienną jest więc cieszymy sie i chwilą słońca, pozwalającym nam podziwiac górecki.

Docieramy radośni do Murowańca,



skąd po krótkiej przerwie ruszamy..
Szlak oznaczony śladami rakomanamiejscami oblodzony ,miejscami plucha i kamole. Pogoda zmienia się, zaczyna wiac silny wiatr, sypie śnieg.


Nasza koleżanka zaczyna sie skarżyc na bóle biodra- stara kontuzja .
Musimy zmienic plan- ból jest zbyt wielki- postanawiamy dojśc na Kasprowy, gdyż powrót byłby zbyt męczacy.
Ela dzielnie skrywa ból pod płaszczem żartów, ekipa zaś jest bardzo wyrozumiała i pomocna. Ciągniemy ją na zmianę, w którymś momencie- Marcin niesie ją plecach.
foto by Łukasz
Muszę powiedziec, że tu sprawdziło się przysłowie przyjaciól poznajemy w biedzie.
Docieramy do koleki- ostatniej zjeżdzającej- cudem zatrzymanej dla nas.
Nie zrobiliśmy nic szczególnego, ale poznaliśmy jeden z szczytów oddania i poświecenia.
Samochodem Marcina cała ekipa zbiera się do pizzeri. Tam dołącza do nas Marta, ładujemy akumulatory- i tam tez się rozstajemy. Ja mam gorączkę, Ela umęczona bólem biodra. Marcina i Asię wzywają obowiązki. "
Natomiast w trójkę Marta, Łukasz i ja idziemy na spotkanie z Darkiem. Zmieniamy lokal i jeszcze długo siedzimy i rozmawiamy... Ech, miłe tp były chwile

nie chce mi sie opisywać pierwszego dnia skoro już to zostalo zrobione. Koleżanka dała relację z tego a mam pozwolenie na jej wykorzystanie więc to robię

Dzień drugi:
W składzie Łuksz, Darek, ja ruszamy ponownie do Murowańca. Marta wybrała się na inną trase. Pogoda jest dla nas łaskawa, więc jak szalona testuje mój nowy nabyte (jeszcze nie umiem nim robić bardzo dobrych zdjęć dopiero sie uczę)








W Murowańcu krótki postuj, rozdzielamy się. Ja z Darekiem idę dalej, Łukasz pozostaje sam.




Powoli nabieramy wysokości, ja często staje żeby porobić jakieś zdjęcia, normalnie wariuję










Na Świnicką przełęcz wchodzimy jeszcze letnim szlakiem, warunki na to pozwalają, śniegu nie jest dużo i po nocy w przciewnieństwie do dnia poprzedniego jest zmrożony i ładnie trzyma.



Postanawiamy wejść na Świnicę taternicką (tylko że ja jestem w tym rejonie pierwszy raz, Darek też nigdy tam nie był). W pewnym momencie stajemy i zastanawiamy się co robić dalej. Iść czy się wrócić, widzimy gdzieś na grani ludzi walcząch z liną, zastanawiamy się czy to przypadkiem nie jest nasz cel.



Pytamy się dwójki która staneła obo nas, wprowadzają nas prawdopodobnie w błąd twierdząc że na szczyt mamy jeszcze kawał drogi. Wracamy się więc. Ukłoniła się nam znajomość topografii











po zejściu jedzonko i w drogę.

Trzeba będzie tam jeszcze wrócić i na Świnicę wejść

Dziękuje wszystkim za towarzystwo i za mile spędzony czas.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 10-11-2009 10:40 AM przez Edyta85.

Ja posiedziałem w niedzielę w Murowańcu, a potem wracając Jaworzynką pozwiedzałem pewne okolice. Plan na najbliższy czas jest - Tryptyk Tatrzański.

Z tego co Edyta i Darek mówili to musieli być bardzo blisko taternickiego szczytu ( byłem tam w pełnej zimie i plus / minus pamietam czas podejścia ze Świnickiej Przełęczy ).

Było fajnie. Powtórka z rozrywki nastąpi.

Fajne spotkanie z prawie zimowymi Tatrami.

Nowy nabytek to ten o który na allegro walczyłaś?

aha, sprawdził sie nieźle, muszę tylko jeszcze drugi obiektyw do niego dokupić i powinno być dobrze (no i nauczyć sie go odpowiednio obsługiwać- co jest w trakcie )

Jak widać i tak czasami bywa, że zamiast swoich tobołów trza na plecy zarzucić "żywy towar". Współczuję obojgu, bo to żadna przyjemność, kiedy ból przeszywa nas na wskroś i nici z odczuwania przyjemności w obcowaniu z górami. A szerpie z wiadomych przyczyn i niskie ukłony za ten gest. Szczytu również nie udało się zdobyć i to będąc tuż pod samym jego wierzchołkiem, ale to akurat nikogo nie powinno martwić. Wszystko jest do nadrobienia. Poza tym, zdobycie szczytu nie powinno być celem samym w sobie, a tylko ukoronowaniem wędrówki. Najważniejsze, to bezpiecznie zejść i dobrze się bawić. A z tym chyba nie mieliście problemu, pomimo dużych przetasowań kadrowych i niesprzyjających okoliczności, i integrację należy zaliczyć do udanych.

Znów prawdziwa górska wędrówka. Tak chodzą ludziska, którzy chodzą w kopczyki nie dla bajeru, ale po prostu je kochają. Czy można lepiej spędzić dzień?

Kup duży i ciężki teleobiektyw, będzie jak znalazł żeby Łukaszowi wybijać z głowy siedzenie w Murowańcu.
Czekam na dalsze efekty współpracy z aparatem.

Edzia, szczególnie podoba mi się jedno zdjęcie, pewnie domyślasz się które, i chętnie bym je sobie podkradła, ale jakaś opcja na większy rozmiar?...
Wnioskuję, że na Przełęczy Świnickiej byliście w sobotę ... Nie minęliście tam kogoś po drodze? A dokładniej trzech nieosprzętowanych ludków...

Wnioskuję, że na Przełęczy Świnickiej byliście w sobotę ... Nie minęliście tam kogoś po drodze? A dokładniej trzech nieosprzętowanych ludków...

Trzech, w tym dwa przeżycia mistyczne.

powiedz mi które dokładnie, podaj maila i będzie wysłane

Wnioskuję, że na Przełęczy Świnickiej byliście w sobotę ... Nie minęliście tam kogoś po drodze? A dokładniej trzech nieosprzętowanych ludków...

na przełęczy bylśmy w niedzielę, także nie. A cóż to za tajemnicze osobniki mielibysmy spotkać??

powiedz mi które dokładnie, podaj maila i będzie wysłane

A jest takie jedno, najciemniejsze, z pięknymi chmurami nad Kozim Maila znajdziesz na moim profilu

A te ludki mało istotne. Ale istotny wśród nich mógł być mój czekan, który wrócił w stanie co najmniej krytycznym

to co oni z nim wyprawiali??
to puszcze Ci kilka fotek w tym klimacie, bo jest ich więcej

A ja w niedzielę (8 listopada) zrobiłem taką fotkę
   

Z Tatr Zachodnich oglądałem Wasze zmagania z Świnicą

Szkoda, że nasze szlaki się nie zeszły, może następnym razem uda nam się spotkać

A ja w niedzielę (8 listopada) zrobiłem taką fotkę


Z Tatr Zachodnich oglądałem Wasze zmagania z Świnicą

Szkoda, że nasze szlaki się nie zeszły, może następnym razem uda nam się spotkać

jest to ujęcie Świnicy którego szukałem, dzięki Lelko
teraz tak wedle mojej wiedzy pierwszy z prawej jest to szczyt Świnicy, a który szczyt jest taterniczy?

Wierzchołek taternicki to ten, na który wyprowadza grań od Świnickiej Przełęczy. Na zdjęciu wyraźnie widać oba wierzchołki.