- To co? Gdzie jedziemy? Morskie Oko, prawda?
- Może Chochołowska?
- Mhm...a wiesz, że te Zachodnie mnie kuszą? Jedziemy!
- Popatrz, tylko my dwoje busem do Chochołowskiej?
- A coś ty myślał? Przecież koniec września jest!
I tak się zaczął pierwszy z dwóch dni spacerowania po Taterkach...kierowca wywiózł nas chyba po największych zadupiach do szlabanu w Chochołowskiej.
Ale co tam. na asfalcie tylko my dwoje, i przed nami daleko w przodzie jakaś jedna postać. Cudownie. Pogoda coraz bardziej się klaruje...Po drodze tylko nieliczne osoby wracają ze schronu...
Docieramy do schroniska...
- Pewnie coś zjemy?
- No raczej...parówki!
- Łokej, w końcu to typowo śniadaniowe danie...chyba...
Po krótkiej sjeście, mała debata co robimy dalej z tak miło rozpoczętym dniem? Niestety dochodzimy do wniosku, że nie damy rady wykręcić pętli okalającej "trzydniowe, stare, jarząbczo-kończyste" wierchy...
- I co robimy dalej?
- Zielonym przez wyżnią chochołowską na Woowiec, a potem zobaczymy...?
- Idziemy!
I tak wędrujemy. Od samego początku jakieś wycinki, jakieś pnie drzew, to woda, to błotko, trochę smrodku
Dwóch gości pakujących Ursusami z pełnymi wozami drzewa.
- Ania! Poczekajmy aż zjadą z tej góry!
- Dobra, spadamy na pobocze!
- K...wa jak coś to Ty uciekaj w jedną stronę, a ja w drugą!
Ale na szczęście panowie wykazali się umiejętnością prowadzenia pojazdów w ciężkim terenie, i wyminęliśmy się bezkolizyjnie
Szlak jak szlak. Trochę lasu, a nawet trochę więcej lasu. I pod górę, i pod górę...odrazu nam się przypomniało zeszłoroczne walenie czerwonym na Cimniak z Kir ...ulala..
No ale jak wychodzimy z lasu zaczyna się...jakieś chmurzyska, jakaś mżawka...O nie nie! myślę, przecież miała pewna Pani z wybrzeża coś zaczarować!
No ale nic idziemy sobie tak dalej i ciągle sami. Dopiero po wyjściu na kamienne chodniko-schodzy (szeroka ulica) spotykamy pierwszą od początku dnia parę osób. Mowią, że na górze delikatnie pi...dzi i nikogo nie uświadczymy. No coż myślimy, dziś to norma. Ale przed dojściem do szlakowskazów spotykamy jeszcze 4 wędrowców. Wszyscy przestrzegają, że wieje niemiłosiernie, chmury, zero widoczności, ale co tam
Dochodzimy do szlakowskazów...Wołowiec 40'...Rakoń 10' Z uwagi na widoczność sięgającą kilkudziesięciu metrów nie podchodzimy na Wołowiec. Stwierdzamy, że to by było zwykłe odchaczenie góry i tyle. Jak się okazuje mieliśmy rację, bo widoczność się nie poprawiła na górze wogóle. Na Rakoniu znów sami. Wieje rzeczywiście niekiepsko. Śmiało mogę stwierdzić, że odczuć można było mróz.
Idziemy dalej. Nagle wyłaniają się jakieś 2 sylwetki. Okazują się to być Słowacy. Którzy nas nie panimaju. Wymiana uśmiechów, i na grzesia. Im niżej tym większa widoczność. I nawewt Dolinę Chochołowską da się ujrzeć. Na Grzesiu popasik, i dalej na dół żółtym do doliny.
Tuż przed schroniskiem łapie nas pierwszy deszczyk , i tak idziemy, idziemy i idziemy cholerną drogą, i cholernym asfaltem. Żeby tradycji nie stało się zadość wracamy ale już we 4 osoby do Zakopanego
Koniec pierwszego dnia.I jak na złość rozpogadza się, i idę o zakład, że tam na górze również....
Późniejszym wieczorem robi się dupówa, pada deszcz. Rano niebo ciemne, niewyraźne. Totez pada na Halę Gasienicową.
Do Kuźnic, i w górę...Jaworzynką
- Którędy idziemy?
- No ostatnio schodziliśmy przez Boczań, to teraz byśmy może poszli Jaworzynką?
- No w sumie możemy.
No i idziemy...
- Zobacz skarbie, tam musimy wejść. O tam (pokazuję w górę)
- Nie bardzo mi się to podoba, idziemy ciągle prawie po równym...k...wa! Ale wymyśliłeś!
- Upsss...
Po dojściu do przełęczy między Kopami...mhmh...zaczyna się spektakl. Chmurzyska się przewalają, przebija się słońce, i tak naprzemian.
Przy wejściu na Halę kolory mnie powaliły! Cudnie brązowo, rudo, czerwono!
Zmierzamy prosto nad Czarny Staw Gąsienicowy. Tam śniadanie, i nic tylko kontemplacja, i delektowanie się okolicznymi szczytami! Szara szadź przykrywa szczyty..Po prostu pięknie! Ale strasznie zimno! ..."Zresztą jak to nad wodą...od wody zawsze ciągnie chłodem"...
Nie robimy niczego wyżej. Wracamy do schroniska. I nic więcej oprócz krzyków, wrzasków, etc.(wiadomo, wycieczki)
Herbata, szarlota i w dól Boczaniem...
I tak wyglądał nasz pobyt w Tatrach jesiennych.
Nic ambitnego, wysokiego, ale za to urokliwie i kolorowo.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-10-2009 10:46 AM przez Johny.

Ale zawsze parę dni w górach-miło wykorzystanych.
Jak dodasz zdjęcia to pooglądamy te jesienne klimaty

    Początek Chchołowskiej
   
    O owiece!
    Na zielonym na Wołowiec
   
    O coś się rudzi
   
   
   
   
    Skąd tutaj tyle kamieniów
    Droga donikąd
   
    Madzior działa
    W drugą stronę
   
   
   

Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-10-2009 12:13 AM przez Johny.

No więc zaczarowałam Wam pogodę, tylko tak po swojemu
W zachodnich zawsze p...dzi, ale dla wrześniowo-październikowych widoków warto się wychłodzić. Ambitnie czy nie, najważniejsze że w górach Nad "czarną wodą" posiedzieć, popatrzeć na to, co ponad..., z najbliższą osobą u boku - bezcenne! Czasami nie trzeba nic więcej.
Tylko dwa dni, za to w najlepszych miejscach (moim zdaniem)
Panie Johny... Foty, foty, foty!

Edit: O, już są...

No więc zaczarowałam Wam pogodę, tylko tak po swojemu
W zachodnich zawsze p...dzi, ale dla wrześniowo-październikowych widoków warto się wychłodzić. Ambitnie czy nie, najważniejsze że w górach Nad "czarną wodą" posiedzieć, popatrzeć na to, co ponad..., z najbliższą osobą u boku - bezcenne! Czasami nie trzeba nic więcej.
Tylko dwa dni, za to w najlepszych miejscach (moim zdaniem)
Panie Johny... Foty, foty, foty!

Edit: O, już są...

I tutaj się z Tobą zgodzę całkowicie.
Dni było więcej, ale z uwagi, że państwowa komunikacja pokrzyżowała plany, wyszło inaczej. Doliczyć należy dzień przyjazdu i powrotu, no i dzień, w którym robiliśmy północną grań Krupówek! Cholerstwo dało nam się we znaki
Ps. Tak naprawdę to dopiero się zapoznaję z Tatrami. I ufam, że niebawem przyjdzie pora na wszystko co powyżej

Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-10-2009 12:21 AM przez Johny.

I Ty narzekasz... Ja bym dała się pociąć łyżką, żeby w taką pogodę trafić...
Zdjęcia cud-miód-i orzeszki Tak samo mgiełki, jak i rdza na zachodzie.

Ale czy ja powiedziałem, że narzekam...pierwszy raz łaziłem w taką pogodę. Cisza, spokój, tylko podmuch wiatru, i nic więcej...
Zdjęcia będę dodawał sukcesywnie....
    Tam gdzieś jest napewno Słowacja
    O i widać nawet Chochołowską w dole
    Idziemy na Grzesia
   
    A tutaj już w Dolinie Jaworzynki
   
   
    O coś się kąpie w chmurach
   
   
    Jesienna Hala
   
   
   

Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-10-2009 10:18 AM przez Johny.

I trochę panoram:
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   

Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-10-2009 10:36 AM przez Johny.

Fajna, taka lajtowo-jesienna wycieczka

Ps. Tak naprawdę to dopiero się zapoznaję z Tatrami. I ufam, że niebawem przyjdzie pora na wszystko co powyżej

To ładne początki masz. A swoja drogą często to "co powyżej" jest mniej "turystycznie wartościowe" niż to "co poniżej"

Pięknie miło i kolorowo jak to nazwałeś , miłe dla oka focie jesienne.................ja też chce w gór.............y((

Johny, tak sobie kombinuję... (upatrzyłam sobie fajne buty na zimę...)
Więc... hmm... Może bardziej oficjalnie... Szanowny Panie Johny! Czy pytał Pan moją nad wyraz skromną osobę, o zezwolenie na wykorzystanie w tytule relacji mojego pseudonimu artystycznego???

Ożesz k****!
A jakie to buty, to ponegocjujem?y

Ten post był ostatnio modyfikowany: 12-10-2009 11:26 PM przez Johny.

Ja to się cenię dość wysoko, drogi Panie i nie o gumofilce mi chodzi
Pragnę również zauważyć, że Czarny to także jeden z pseudonimów obecnego tu użytkownika
Nie będę jednak bucem, więc jestem otwarta na propozycje negocjacji

To bardzo dobrze, że swą wartość znasz i cenę. Ale....Uuuu, a już myślałem, że oddam te gumofilce w damskim rozmiarze. Ehhh
A o żadnym czarnym nic nie wiem Zresztą to jest przekłamanie, bo tam wszystko błękitno-zielone a nie czarne.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 12-10-2009 11:39 PM przez Johny.