Zanim zaczniecie czytać ten tekst, otwórzcie, proszę ten link i słuchając muzyki czytajcie dalej.

http://www.youtube.com/watch?v=GHMP_RB0Vww
...................................................................................................................................................



Wiele jest sławnych Polek i Polaków, których serca i talenty trafiły między innymi na skaliste Podhale i w Tatry, i właśnie tu zaowocowały obficie twórczością, którą teraz wszyscy możemy się cieszyć.

Karol Szymanowski, którego nie muszę nikomu przedstawiać, przez kilka lat (1930 - 1935) mieszkał i tworzył w Zakopanem. Podczas swojego pobytu wynajmował drewnianą willę, nazwaną przez wypoczywających tutaj letników "Atma". (atma - w sanskrycie oznacza duszę, absolutny spokój).

.........................................................................................................................................................

To już któryś raz, gdy będąc na wakacjach w Tatrach i Zakopanem udałem się w to miejsce. W tym roku szedłem do "Atmy" z myślą o Górskim Świecie. Wziąłem ze sobą aparat fotograficzny i po wykupieniu biletu wstępu i uiszczeniu stosownej opłaty zezwalającej na robienie zdjęć (z tego powodu dwukrotnie byłem sprawdzony przez obsługę muzeum ), wziąłem się do roboty fotoreporterskiej. Oto jej owoc. Specjalnie dla Was - jeszcze ciepłe - fotki z niezwykłego miejsca, w którym czas zatrzymał się.

    portet Szymanowskiego (dzieło Witkacego)

                   

       

                   

   

Kto z Was jeszcze tam nie dotarł, niech zrobi to przy najbliższej okazji. Naprawdę, nie będziecie żałować.

    Zakopane, ulica Kasprusie, w drodze do Doliny Strążyskiej.
.......................................................................................................................................................
Karol Szymanowski został pochowany w Krypcie Zasłużonych w Kościele św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa w Krakowie ( Kościół na Skałce).
   

Układam czasami pasjansa, ale na komputerze ... dzięki za fotorelację, byłem widziałem, zdjęć nie robiłem, też fascynuje mnie taka historia