Hej Bibowicze, Ci w drodze i Ci już bezpieczni w swoich domkach... Z serdecznymi podziękowaniami za jak zawsze ciepłą rodzinną atmosferę w trakcie Filipkowej Hajenki, oraz przyjęcie z otwartymi sercami naszej Sąsiadki (nie córki ). W drodze powrotnej przejechaliśmy przez Havirov i po zidentyfikowaniu właściwego cmentarza (!) dotarliśmy na miejsce do Stasia... Następnym razem, wzorem innych przyjedziemy tam z kieliszkiem whisky, ja wina jak zawsze

Z ogromną mocą odczułam pozytywną siłę grupy tym razem, piątkowy ból głowy przeszedł jak nic po wpadnięciu po uszy od pierwszej chwili w super atmosferę Górskiego Świata. Bardzo fajne też wrażenia ze strony Asi, i jak tylko terminy pozwolą nam się zsynchronizować - mamy ją

Nie mam żadnych zdjęć z tej biby, brak zasięgu to brak zainteresowania bezużyteczną smyczą w trakcie biesiad, ale mam w głowie. I tym samym rozpoczynam trochę wspominanie, a jak ktokolwiek miał bliższe relacje z aparatem fotograficznym i nieco utrwalonych wspólnych momentów w zdigitalizowanej formie - chętnie dodam(y) komentarze

Ela dobrze, że nie ma zdjęć z biby zgodnie z zasadą co się działo w Vegas zostaje w Vegas
Mam nadzieje, że pomogłem
Jarosław
ps
Podziękuj Pawłowi za ogórki

Też nie zrobiłem ani jednego zdjęcia, jedynie poprosiłem Pawła o takie:



Staram się robić zdjęcie z Edkiem za każdą wizytą w Kolibiskach.

Ogólnie chciałem jeszcze sprostować, że suma zebrana dla Tomtura się zgadza, ja miałem w sumowaniu błąd, ale jest ok

Tak czułem, że już zacznie kręcić z tą kasą.
Niby było za dużo, teraz pisze, że jest ok.
Za dwa dni będzie brakowało

A mnie dalej bolą wszystkie mięśnie w dupie i jednej nodze, łażę jak kaczka. Podziwiam jak co niektórzy z Was dają radę dużo kilometrów po górach przebiec!

Dopadła Cię jakaś rwa...
Masz coś do kaczek Kolego?

Myślę, że miałem dużo szczęścia, że poznałem Stanisława. Pamiętam jak pomagał ratować mnie HZS-owi po złamaniu nogi na Fatrze. Życzyłbym sobie, żeby zostać w przyszłości takim traperem jakim był Stanisław. W weekend brakowało mi jego spokoju, opanowania i oczywiście opowieści z jego wypraw.

Wiem, że uda Ci się skończyć niebiański GSB, choć znając Ciebie to na pewno już to zrobiłeś!

Stasiu dziękuję za wszystko!
Jarek

Dopadła Cię jakaś rwa...
Masz coś do kaczek Kolego?

Nie, od tego zbiegania ze Stożka nieużywane na asfalcie mięśnie dostały szoku
Trzeba było jak Anetka, krążyć na asfalcie.
Ale powoli wraca wszystko do normy.

Tak czułem, że już zacznie kręcić z tą kasą.
Niby było za dużo, teraz pisze, że jest ok.
Za dwa dni będzie brakowało

Nie, teraz to już wszystko jasne

Ładnie to ująłeś Jaro... i... być traperem jak Stasiu masz zawsze szansę, następną "górską" bibę organizujesz Ty? pomogę, przyniosę ogórki, a może i ser zacznę robić znów...?

I jeszcze mi tak przyszło do głowy, Specjalisto od zmiany stanu umysłu, inaczej, ale nie schodzisz z poziomu, też super

Jest jedno prawie dobre zdjęcie, zdaje się że to najważniejsze    

I nawet wszyscy są
W lewym dolnym rogu dobre miejsce na jakiś tekst czy logo.

Tak - to najważniejsze zdjęcie - cierpliwie na nie czekałem, miło was widzieć wszystkich razem następnym razem - a tak jak już robiłem - nie powiem wcześniej, że jadę na spotkanie GŚ - to może nikt się nie rozchoruje. Zdrówka dla Wszystkich i do zobaczenia jak to tylko będzie możliwe

Takie zdjęcia to skarb

Mogę zorganizować, ale jest jeden warunek bez alkoholu

JarekRZ napisał(a):

Dopadła Cię jakaś rwa...
Masz coś do kaczek Kolego?

Nie, od tego zbiegania ze Stożka nieużywane na asfalcie mięśnie dostały szoku
Trzeba było jak Anetka, krążyć na asfalcie.
Ale powoli wraca wszystko do normy.

Widzisz ja zatrzymałem się na etapie jak miałeś myśli żeby porzucić bieganie z powodu kontuzji kilka lat temu.
Czyli wszystko będzie dobrze, ciesze się

...

Widzisz ja zatrzymałem się na etapie jak miałeś myśli żeby porzucić bieganie z powodu kontuzji kilka lat temu.
Czyli wszystko będzie dobrze, ciesze się

No idę zaraz, a główna przeszkoda to zadymka w bezwietrznej aurze.

Hej !
Jak to zwykle po paru dniach od spotkania, powoli człowiek dochodzi do realności po powrocie z tego magicznego świata i czasu...
Jedzonko się strawiło , co miało, to wyparowało
Ale wspomnienia...nie wyparują nigdy, dzięki Wam - uczestnikom, ale także przede wszystkim dzięki Stasiowi, który nas w ten świat wprowadził, a teraz spaja niczym najlepsza zaprawa

Show must go on !