hehehhe tak to już jest z zapaleńcami

W latach 80 tych dwutygodniowy biwak ze speleoklubu Na Ornaku, Luty moje urodziny i transport wina z Harnasia do schroniska. W plecaku typu Atlas mieści się 48 flaszek wina, ale nie wiedząc dlaczego nie wlazł ani jeden bochenek chleba z kilku zamówionych przez chłopaków więc wzięliśmy je do reklamówek. Jako że nie chciało nam się taszczyć tych worów (ręcemieliśmy zajęte butelką...) to schowaliśmy je pod drzewem na Hali pisanej żeby po nie wrócić za chwilkę. Po naszym powrocie okazało się że dokarmiliśmy nieświadomie jakieś zwierzątka (z chlebów zostały okruszki) więc czekała nas kolejna wędrówka do schroniska po kasę, do wylotu doliny po zaopatrzenie które obiecaliśmy i spwrotem do schroniska, no ale impreza urodzinowa była przefantastyczna, wierzcie mi na słowo.

To i ja się dołączę: będąc w maju w Beskidach (pierwszy samotny wyjazd) chciałam się dostać z Wisły Głębce na Przeł. Kubalonke ale bardzo się spieszyłam i po drodze szlak zmienił kolor, wróciłam się kawałeczek i panią mieszkającą przy szlaku spytałam jak dostać się na Przeł. Przegibek (nie mam pojęcia skąd mi się to wzięło) a ona udzieliła mi niezbędnych wskazówek i już po chwili znalazłam się tam gdzie być miałam

Trochę odgrzebałam temat
Ktos chce wyznać grzechy?

Głupie rzeczy
zabrałam dwóch kumpli którzy nie chodzili po Tatrach na wiosnę. W deszczu zachęcałam ich do wejścia na Zawrat (ale wzięłam dla nich czekany). Wyszli. Przejaśniło się. Zachęciłam ich do wejścia na Świnice (ja tam wcześniej nie byłam tylko w zimie. Powiedziałam ze szlak jest łatwy bo znakowany i wszyscy chodzą. Uwierzyli. Poszli. Wyszli. A ja chciałam ich sprowadzać zimowym żlebem bo sie mglisto zrobiło. A wiedziałam ze nim w zimie przyszłam... Ale Zbycho zaprotestował. Że albo znajdę im normalną drogę albo on dzwoni po TOPR ze jakaś wariatka go zaprowadziła na Świnice, jest mgła i nie wie jak zejść. Zadzwoniłam do innego kumpla. Powiedział mi ze mam sie cofnąć ze 3 metry tak jak przyszłam i będzie szlak...

A sama przy kiepskiej pogodzie poszłam na Kozią Przełęcz. Padało. Przed Kozią zaczęła sie jakby burza, grad... Jakby sie bałam... To był jedyny raz kiedy w sobotę przechodząc od Piątki przez Kozią do Gąsienicowej i do Kuźnic nie spotkałam NIKOGO

Ok, to był początek

Ja pamiętam mój pierwszy raz w tatrach. Idziemy z mamuśką halą gąsienicową, lato, wokół ruch jak na autostradzie. Po prawej stronie mieliśmy cały czas zbocze i strasznie nie mogłem się doczekać aż się widok odsłoni. Zeszłem ze szlaku i zacząłem się pchać po tym zboczu, zeby zobaczyć co tam jest, mama do mnie dołączyła i po chwili oglądaliśmy sobie ładny widok. No zjawił się zaraz strażnik i dostaliśmy po 50 zł mandatu. To był nasz pierwszy raz w tatrach i nawet nie wiedzieliśmy że to nie można ze szlaku schodzić.Ale to ludzie głupie czasem, aż się wstyd przyznać

Mi się przypomniało jeszcze:
1 zbieganie z bratem doliną jaworzynki w dół, co tam, to było wręcz skakanie, jak to sobie przypomnę to aż się dziwie że mam jeszcze wszystkie zęby.
2 schodzenie w dół halą kondratową - miałem trochę za małe adidasy i za długie paznokcie u nóg... no i schodziłem tyłem

w zeszłym roku, Austria:

poruszam się pod górę, jakieś 1200 m.np.m., czyli taki pagórek...podejście kamienistą ścieżką, baaaardzo długie, tych kamieni masa..dodatkowo na znacznej długości ścieżka jest kręta i wiedzie przez las...
poprzedniego dnia zrobiliśmy ok. 52km z plecakami, tego dnia pękły już dwie dyszki, kolejne dwie przed nami..
a ja, leząc po tych kamieniach nie patrzę pod nogi tylko na zgrabniutki tyłeczek jednej młodej austriaczki co szła przede mną...i tak przez 1,5h

efekt?

obite najmniejsze palce u stóp (obu), potężne bąblo-siniaki, dwa dni później samodzielne usunięcie owych paznokietków
no i pytania obywateli w autobusie czy na lodowcu odmroziłem

A co Ani powiedziałeś

Ani jeszcze wtedy (tzn. sierpień zeszłego roku ) nie znałem

a ja, leząc po tych kamieniach nie patrzę pod nogi tylko na zgrabniutki tyłeczek jednej młodej austriaczki co szła przede mną...i tak przez 1,5h

Triumf ducha( czyt.poczucia estetyki ) nad materią(tj.nieczułymi kamolami)-a tego w poczet głupoty nie wypada zaliczyć

Na drugim wyjeździe takim poważnym w góry, puściłam 16 letnią siostrę z jej 18 letnim chłopakiem na Rysy, Ja zawróciłam spod Moka, bo uważałam, że było za późno na wyjście (13.00) a oni poszli..... myślałam, że umrę potem bo siostra wróciła o 23 do domu... Zaznaczam, że i ona i ów chłopak stawiali pierwsze kroki w górach.
Na szczęście nic się nie stało , ale stan przedzawałowy był na bank dopóki nie wrócili - to były czasy, gdy przeciętny zjadacz chleba nie posiadał komórki.

4 lata temu namówiłam kolegę z cholernym lekiem wysokości na wejście na Giewont... stał przez godz przyklejony do skały i patrzył tylko na sznurówki... Jak już przestał zieleniec i się trząść to jakimś cudem zszedł- nie odezwał się do mnie aż do schroniska na Kalatówkach...

No to kolega... a TY??

Jedyne co mnie tam przerażało to ilość ludzi i wyślizganie skały na szklankę... od tamtej pory więcej nie poszłam na Giewont. Najgorsze były tłumy, każdy popędzał każdego, ludzie się pchali, prześcigali w schodzeniu/wchodzeniu, dzieciaki-desperaci łaziły po wierzchołku w taki sposób, że mnie by milion razy na dole szukali....Moze gdyby nie taka atmosfera, gdyby to było na spokojnie, to wyszłoby inaczej....

Snieshka, teraz czas na zimowe wejście, nie będzie tych wyślizganych skał i tyle luda, choć jak byłem kiedyś na początku września ( z samiutkiego rana) było tam zaledwie chyba z 8 osób co na Giewont to bardzo mało