Dzisiaj wolne w pracy miałem
A więc w góry się wybrałem.

Pobojowisko dlatego, że ten odcinek od Malinowskiej po Baranią Górę wygląda chwilami nie co przerażająco. Sporo powywracanych korzeni, kępy suchych świerków, kikuty drzew. Jak po wojnie a im bliżej Baraniej tym tego więcej. Widać jeszcze nie zdążyli wszystkiego wysprzątać tak jak przy Skrzycznem.
Ale jest też i dobra strona. Teraz od Skrzycznego aż po Baranią idzie się odkrytym terenem, szlak jest bardzo widokowy. Rozległe panoramy i głębokie doliny sprawiają miejscami wrażenie jakby się szło grzbietem wysokich gór.

Ruszyłem z Ostrego przed 6 więc Dolinę Zimnika pokonałem w ciemnościach. Rozjaśniało dopiero przy wyjściu z doliny.
Odcinek od doliny do przełęczy pod Malinowską Skałą był o tyle niewygodny, że niby śnieg po nocy zmrożony a jednak co chwilę zapadałem się dość głęboko. Aż zazdrościłem Legolasowi, że tak lekko sobie szedł po śniegach Karragras. Jak Jezus po wodzie.
A z przełęczy to już przyjemnie ubitym śniegiem aż do Baraniej.
Pogoda smętna, jakoś tak mrocznie.

Na wieży byłem o 9.20 robiąc kilka durnych zdjęć




Wieża jest teraz zupełnie odsłonięta, dziwnie to tam teraz wszystko wygląda.
Wracałem tą samą droga bo choć do Kamesznicy w miarę blisko to bym się musiał ciorać PKSem do Żywca, potem miejskim do domu. A tak schodziłem sobie trzy godzinki do Ostrego skąd autobus jedzie mi prawie pod dom i zdążyłem w sam raz na obiad.
No fajnie było, mimo dość ponurej pogody.

Zdjęcia http://www.dzikastrona.c0.pl/Barania2010.02/