Jeszcze nigdy nie szedłem całym odcinekiem pomiędzy Lubaniem a Turbaczem. Trasa zresztą nie jakaś straszna, choć moja godzina wyjścia - 13.00 trochę nie korelowała z 30 kilometrową trasą. Ruszyłem więc szybkim krokiem w górę. Czas gonił.

Widzę Pedro, że ostatnim czasem przeistaczasz się ze ścigacza poważniaka na ścigacza żartownisia.

Wiem o czym mówisz. Jednak tej muszej biedy sam sobie napytałeś. One Ci pomogły zwiększyć prędkość z 5 km/godz. na 8 km/godz. Jeszcze, że pani Burza się gdzieś zapodziała, to byś z pod tego smreka uciekał kopając sobie piętami w t... .

No i chwilę później w niespodziewanego poślizgu ląduję na ziemi utaplany w błocie. Jeszcze lepiej

Prawdziwa wywrotka alá Gosia3czek. Szkoda, że fotografa przy tym nie było.

Kilkadziesiąt minut później przekraczam próg schroniska i płącę za wielosobowy pokój... Są tam już cztery inne osoby, a dokładniej dwie pary. Ale to tylko przez chwilę, okazuje się że po moim zakwaterowaniu one się przekwaterowały do innego pokoju...

Lapikusie, ja bym sobie nic nadzwyczajnego nie przedstawiał. Ja bym też czmychnął, kiedy bym miał spać w pokoju z osobnikiem w towarzystwie chmary much i upaplanego tak, żeby nawet wieprzowinka się wstydziała.

Co do wędrówki Pedrosie, to masz te same intencje wędrowca co ja:
+ wszyscy sobie pukają w czoło (nie z GŚ), kiedy słyszą o trasie wędrówki,
+ na urlopie się nie wypoczywa,
+ w tym roku chmara much - bez tego ani rusz,
+ pogoda Madziorna
jedynie czego jeszcze w tym roku nie wykonałem (nie wiem czy to + albo -)
- kąpiel błotna z całym rynsztunkiem.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-08-2009 06:49 PM przez Stasiu.