To już niedługo i życzę Ci powodzenia :-) Taka samotna wyprawa też by Ci dobrze zrobiła.Pozdrawiam również.

Święte słowa.
Skarby to miały się dobrze i nie martwiłam sę o nic.Malutka już lepiej się czuła,a Tata jak zwykle spisał się na medal zostając ze szkrabikiem.
Zadzwoniłam i to nie raz bo człowiek ciągle jednak myśli o nich i chce się dzielić swoja radością z bycia bliżej nieba.

Podziwiam Wasze aktywne górskie wędrówki. Z takimi bobasami podwójnie się to liczy. Powodziska

Dzięki Stasiu.Ja to podziwiam Mordiego i jego wytrzymałą szyję
Jeszcze trochę i Emilia uzbroi się w więcej cierpliwości i sama pochodzi na tyle na ile taki brzdąc może.Pozdrawiam i dziękuję.

Dosiu dziękujemy

Ten post był ostatnio modyfikowany: 16-07-2009 07:26 AM przez Achaja.