Wczoraj, popołudniowa porą, odwiedziłam Podlesice - w towarzystwie "Młodego":).
Poczatkowo siąpił deszcz, więc odczekaliśmy trochę czasu w pobliskim barze przy herbacie i herbatnikach. Ołowiane niebo, które nie wróżyło dobrej pogody na resztę dnia, jakimś cudem się przetarło i późnym popołudniem zaświeciło słoneczko.
Niespiesznie - chcąc odczekać by skały trochę obeschły - ruszyliśmy w stronę Góry Apteki (nawet w godzinach wieczornych człek nie jest wolny od pracy), a na niej - pod Białe Ściany. Tam też zrobiliśmy sobie dwie ładne drogi (jedna z nieźle wyślizganym piatkowym kominem) + jedną rozgrzewkową. Mokry wapień wymagał większej niż zwykle koncentracji na tym, co się w danym momencie robi.
Nad nami ćwierkało ptactwo, gdzieniegdzie po skale pełzały wije. Pachniało podeszczowymi łąkami. Miód na serce.

Gdy przejeżdżaliśmy autem przez polną drogę, ni stąd ni zowąd zza miedzy wyskoczył spłoszony zając. Przez pole szedł człek zaganiający swoje stadko krasulek na wieczorny spoczynek. Słonko ukryte już było za drzewani, gdy opuszczaliśmy podlesickie tereny Jury.

Zdjęcia jakieś dam jutro - jutro znów tam jadę, więc coś popstrykam.
Topo Białeych Ścian w necie niet, ale w przewodniku po Jurze opisane są powyższe drogi.