w zeszłym roku, Austria:

poruszam się pod górę, jakieś 1200 m.np.m., czyli taki pagórek...podejście kamienistą ścieżką, baaaardzo długie, tych kamieni masa..dodatkowo na znacznej długości ścieżka jest kręta i wiedzie przez las...
poprzedniego dnia zrobiliśmy ok. 52km z plecakami, tego dnia pękły już dwie dyszki, kolejne dwie przed nami..
a ja, leząc po tych kamieniach nie patrzę pod nogi tylko na zgrabniutki tyłeczek jednej młodej austriaczki co szła przede mną...i tak przez 1,5h

efekt?

obite najmniejsze palce u stóp (obu), potężne bąblo-siniaki, dwa dni później samodzielne usunięcie owych paznokietków
no i pytania obywateli w autobusie czy na lodowcu odmroziłem