Klapek nie lubię, ale sandały na takim podejściu są niezastąpione.

Moko to specyficzne miejsce. Z jednej strony piękne, ale masakrycznie zatłoczone. Bardzo lubię kuchnię w starym schronisku, świetne miejsce do wieczornego siedzenia i spania, ale za glebę płaci się tam dokładnie tyle co za łóżko.
Nie tęsknię, nie samym Mokiem żyje człowiek.