Wiesz, kiedyś byłem instruktorem harcerskim... byłem przybocznym w żeglarskiej drużynie starszo-harcerskiej... Pojawiła się kiedyś w niej paczka kumpli, którzy jak się później okazało byli dość rozrywkowi a i dzielnicowy ich znał. Rodzice mieli ich w nosie - mieli "ważniejsze" sprawy. Mój drużynowy stwierdził iż trzeba ich usunąć, bo nie są godni. Ja i kilka innych osób postawiliśmy się okoniem i uznaliśmy, że jeśli ich wyrzucimy, to za chwilę jeden z drugim będą kraść samochody i że jeśli się upiera przy swojej decyzji to my odchodzimy również.

Uznaliśmy bowiem, że nie misją takiej organizacji jest ładnie wyglądać, tylko pracować z młodzieżą - tą trudną również.
I wiesz co, pojechali na łódki raz, drugi... Z biegiem czasu różnica wieku zniknęła, teraz dwóch z nich są moimi dobrymi kumplami, mają żony, dzieci samochody i na co dzień latają w garniakach.

Kto miał rację, ja, czy drużynowy???? Jaśli nawet reszta siedzi w więzieniach, to dla tych dwóch opłacało się.

Co, pytam się Was, co było lepsze? Zbanować ich i niech sobie dalej kradną po komórkach, czy pokazać im, że jest inny świat, żagle, woda lasy góry???????????