Myślę, że miałem dużo szczęścia, że poznałem Stanisława. Pamiętam jak pomagał ratować mnie HZS-owi po złamaniu nogi na Fatrze. Życzyłbym sobie, żeby zostać w przyszłości takim traperem jakim był Stanisław. W weekend brakowało mi jego spokoju, opanowania i oczywiście opowieści z jego wypraw.

Wiem, że uda Ci się skończyć niebiański GSB, choć znając Ciebie to na pewno już to zrobiłeś!

Stasiu dziękuję za wszystko!
Jarek