DZIEŃ III

Trzeciego dnia budzimy się na spokojnie. Nie ma żadnego parcia na godzinę zejścia. Ale fajne uczucie. W środku nocy gdzieś tam pamiętam zbierali się ludzie w pokoju, którzy wychodzili jak my w środku nocy w stronę szczytu. Hehe, niech idą. My już byliśmy. Pośpimy sobie. Nasz cel już jest osiągnięty. Możemy spokojnie rano spakować plecaki i rozpocząć zejście w dół.

Nauczeni doświadczeniem z wczoraj nastawiamy się tym razem na własne śniadanie. Mamy jeszcze jednego liofila. Zresztą za kilka godzin wracamy do cywilizacji. Przed oczami mam już niemal wszystkie pozycje każdego menu jakie widziałem w ostatnich dniach. Do tego świeże owoce, pewnie jakieś piwko. Taa, jak się człowiek przetyra to od razu wszystko bardziej smakuje.

Stając przed schroniskiem robię jeszcze nostalgiczny rzut okiem do tyłu. Trochę to dziwne ale szkoda mi opuszczać to schronisko. W sumie warunki kiepskie. Brak higieny przez trzy dni już doskwiera ale i tak będę to miejsce miło wspominać. Ciekawe czy jeszcze tu kiedyś będę? Wydaje mi się, że jeśli kiedyś zdecyduję się na Blanka to będzie to droga 3M. Jest to już jednak dużo bardziej wymagająca droga z dużo poważniejszymi zagrożeniami szczególnie lodowcowymi. Na najbliższe lata raczej będę szukał jednak innych celów.

           
           

O godzinie 11.30 wsiadamy do naszego tramwaju na 2372 metrach. Później znana nam przesiadka na stacji Bellevue i tuż po 12.00 jesteśmy przy samochodzie. Wracamy do Chamonix na znany kemping. Po drodze kupujemy co nieco na popołudnie i wieczór i świętujemy udaną i co najważniejsze bezpieczną akcję górską. Zamykam tym samym urlop 2018 takim pozytywnym akcentem.

   

Dzień później po rozpoczęciu drogi powrotnej w stronę Polski, ukazuje nam się jeszcze Mont Blanc na horyzoncie. To tam dwa dni temu staliśmy na szczycie