.a
    .b
    .c

A.    
B.    
C. wyprzedził mnie Tomtur

Nie za wielka frekwencja w konkursie.
Moje typy :
Tomtur -B- 5
Stasiu -B-4

Przypominam-głosujemy do 19.12. godziny 22.

Tak przy takiej frekwencji mam duze prawdopodobieństwo że stanę na pudle
Doktore 5
Stach 5

Doctore B 5
Tomtur C 5

Widzę, że teoria sprawdza się w praktyce. Tylko starziki jeżdżą kolejkami linowymi
Zwycięzca otrzyma darmowy bilet na kolejkę linową na Pustewny podczas lutowej biby w Beskidach.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 17-12-2011 04:48 PM przez Stasiu.

dr.Etker C-4
Tomtur C-4
Stasiu B-2

Doktor A-5
Stasiu A-5

Doktor C-5
Tomek B-3
Staś A-2

Pudło już jest zapewnione i to najwyższe.
Po podliczeniu wszystkich głosów ważnych kolejność wygląda następująco:
1.Tomtur -C-9
dr.Etker-C-9
3.Tomtur -B-8
4.Stasiu -A-7
5.Stasiu-A-6
7.dr.Etker -A-5
dr.Etker- B-5
Tomtur-zapraszam do zadania tematu konkursu.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 06-01-2012 05:56 PM przez dr.Etker.

czyżby konkurs tematyczny upadł w tą zimę? pewnie stoczył się z jakąś lawiną śniegową - musiała być sporych rozmiarów i gdzieś pewnie leży pod zwałami lodu i śniegu, może na wczesną wiosnę się go odkopie ....

Konkurs tematyczny bez tematu.

Może by tak zamieścić dowolne trzy zdjęcia, przedstawiające to, co nas samych w górach najbardziej interesuje, to co dla nas jest ciekawym wspomnieniem? Zdjęcia proponuję opatrzyć komentarzem.

Termin zamieszczania propozycji do przyszłego wtorku, 20 marca do godz. 24.00 Głosowanie do 27 marca do godz. 24.00

Jeżeli mają być trzy fotografie, to postaram się, żeby pokazały trzy fazy mojego życia kopczykowego:
1.    
Lubię wszelakiego rodzaju kopczyki od najmniejszych babek z piasku przez kretowiska i większe kopczyki aż po skalne obmacywadła. Jednak muszę przyznać, że już kilkanaście lat moją największą pasją są ferraty/klettersteigi i zwłaszcza te w Dolomitach.
2.    
Po górach chodzię od najmłodszych lat. Najpierw z kolegami ze szkoły, potem ze swoimi dzieciakami i to wzsytko przeplatane samotnymi wędrówkami. Ostatnich parę lat przeszedłem do następnej fazy w chodzeniu po kopczykach. Dzięki netowi poznałem jednakowo pozytywnie zakręconych innych przyjaciół. Szkoda, że trochę za późno. Mógłbym wspomnieć wszystkie moje biby forumowe od Karkonoszy po Bieszczady. Jednak najwięcej utknął mi w pamięci odpoczynek na Smrekowicy w W. Fatrze.
3.    
W moim wieku jest też bardzo ważny odpoczynek w górach. Taka poranna kawka przed schroniskiem w górach i z widokiem na góry (naprz. pod Boriszowem, pod Suchym) jest najlepsza. Nie mam odpowiednich zdjęć tego typu i dlatego nie gorsze jest zdjęcie odpoczynku przy piwku pod Ortlerem.

1. Marzenie.    
Ganek - moim zdaniem najpiękniejszy szczyt tatrzański. Moje górskie marzenie - mam nadzieję, że kiedyś tam wejdę.


2. Wspomnienie.    
Grań od Kasprowego po Czerwone Wierchy - wspomnienie mojego pierwszego przejścia graniowego w roku 1988, tym razem z moimi dziećmi.


3. Refleksja    
Ilekroć patrzę na to zdjęcie, zawsze myślę sobie, jak drobną istotą jest człowiek wobec potężnych gór.

Temat bez tematu, czyli w moim wykonaniu - to co cenię sobie (naj)bardziej w górach. Tylko jak to zmieścić w trzech zdjęciach

1. Chmury, dla mnie to w ich akompaniamencie góry potrafią przybierać najbardziej niesamowite kształty i kompozycje. Do tego jesienne pustki - miejsce: w dole przykryta Dolina Mięguszowiecka
   

2. Relaks, spokój, popołudniowe ciepło, obserwacja dzikiej przyrody, czyli obserwującej wszystko dookoła Kozicy - miejsce: południowe zbocza Tatr Bielskich.
   

3. Wysokość, urozmaicenie codziennej rzeczywistości - miejsce: widmo Brockenu widziane z Lodowej Kopy.
   

jedna z rzeczy które niewątpliwie mną powodują jeśli chodzi o góry, to na pewno to, że stamtąd można zobaczyć więcej, zobaczyć coś czego inni nie widzą, pamiętając, że trzeba włożyć trochę wysiłku, żeby się tam znaleźć...

   

...na pewno też ogrom tych cudów natury, który nieraz nawet przytłacza, a innym razem wręcz odrotnie - wydaje się, że to co widzimy jest na wyciągnięcie ręki, choć rzeczywiście jest odległe o 3 kilometry w pionie, 3 obozy, 10 lat doświadczenia i dużo szczęścia...

   

...zauważyłem jakiś czas temu, że przebywając dłużej w miejscu gdzie jest całkiem płasko, nie ma choćby niewielkich wzniesień na horyzoncie, zaczynam się bardzo źle czuć psychicznie.. także nie obraziłbym się mając na codzień taki widok z balkonu.